Article Index
Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΕΛ ΑΛΑΜΕΙΝ
Μετά την πτώση του Τομπρούκ ο Ρόμμελ, παρά τις απώλειες που είχε υποστεί και την εξάντληση των δυνάμεων του, αποφάσισε να επιτεθεί στη νέα βρετανική γραμμή το συντομότερο δυνατό. Η επίθεση του άρχισε το πρωί της 1ης Ιουλίου, αλλά οι δυνάμεις της γερμανικής 90ης Ελαφράς Μ.Π. και της 15ης ΤΘΜ καθηλώθηκαν μπροστά στην γραμμή, όπως και η επίθεση της 21ης ΤΘΜ το σούρουπο της ίδιας μέρας.
Το πρωί της 2ης Ιουλίου μια νέα γερμανική επίθεση αποκρούστηκε από τα βρετανικά άρματα και στις 3 Ιουλίου το Αφρικα Κόρπ είχε μείνει με 26 άρματα και αποσύρθηκε για ανασυγκρότηση.
Τις επόμενες ημέρες και οι δύο πλευρές μετέφεραν προμήθειες και ενισχύσεις, ενώ προσπαθούσαν ξέφρενα να επισκευάσουν τα άρματα τους που είχαν υποστεί ζημίες από τις μάχες που είχαν προηγηθεί. Οι Γερμανοί ήταν πολύ εξαντλημένοι και οι Βρετανοί πολύ αποδιοργανωμένοι, με αποτέλεσμα μόνο ασυντόνιστες και σποραδικές συγκρούσεις να συνεχιστούν γύρω από τη γραμμή το μεγαλύτερο διάστημα του Ιουλίου. Παρά την επιτυχή απόκρουση των γερμανικών επιθέσεων, ο Τσώρτσιλ στις 13 Αυγούστου αντικατέστησε στην Ανώτατη Διοίκηση Μέσης Ανατολής τον Ώκιλνεκ με τον στρατηγό Αλεξάντερ και διοικητής της 8ης Στρατιάς ορίστηκε ο στρατηγός Μοντγκόμερυ.
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΑΛΑΜ ΧΑΛΦΑ
Ο στρατηγός Μοντγκόμερυ εγκατέστησε τις δυνάμεις του στην αμυντική θέση του Ελ Αλαμέιν και άρχισε να τις ενισχύει και να τις εκπαιδεύει, αλλά ο Ρόμμελ στα τέλη Αυγούστου επιτέθηκε και πάλι στο νότο με την 15η και 21η ΤΘΜ , την 90η Μεραρχία και το Ιταλικό ΧΧ Σώμα, για να διασπάσει το μέτωπο στην περιοχή της Αλάμ Χάλφα και να κινηθεί βόρεια προς την ακτή, περικυκλώνοντας τις εχθρικές δυνάμεις που κρατούσαν την γραμμή.
Ο Μοντγκόμερυ είχε πληροφορηθεί τα σχέδια του από τις υποκλοπές του ΟΥΛΤΡΑ και ενίσχυσε τις δυνάμεις του στην περιοχή της επίθεσης με άρματα και πυροβολικό και πύκνωσε τα ναρκοπέδια του.
Ο Ρόμμελ, αν και είχε ενισχυθεί σε άρματα και είχε αναπληρώσει τις απώλειες του σε άνδρες, είχε πολύ περιορισμένα αποθέματα καυσίμων και γνώριζε ότι έπρεπε να εκβιάσει μια γρήγορη διάσπαση του μετώπου για να πετύχει η επίθεση του. Επιπλέον ήταν άρρωστος, πάσχοντας από ίκτερο, νεύρωση στομάχου και κυκλοφοριακά προβλήματα, που του προκαλούσαν συχνές λιποθυμίες.
Η επίθεση άρχισε τη νύχτα της 30ης/31η Αυγούστου, αλλά οι δυνάμεις του Άξονα καθηλώθηκαν στα πυκνά ναρκοπέδια, δεχόμενες τα πυκνά πυρά των Νεοζηλανδών και της 7ης ΤΘΜ. Μέχρι την αυγή της 31ης Αυγούστου οι Γερμανοί είχαν προωθηθεί μόνο οκτώ μίλια μέσα από τα ναρκοπέδια και όλη την μέρα δέχονταν τα πυκνά πυρά του πυροβολικού και τα πλήγματα από τις συνεχείς αεροπορικές επιθέσεις.
Η επίθεση καρκινοβατούσε στα εχθρικά ναρκοπέδια και η Αεροπορία της Ερήμου συνέχισε τις προσβολές της ακόμα και στη διάρκεια της νύχτας υπό το φως φωτοβολίδων. Το πρόβλημα της έλλειψης καυσίμων περιόρισε γρήγορα την επίθεση και στις 2 Σεπτεμβρίου οι Γερμανοί άρχισαν να αποσύρονται συγκροτημένα.
