Article Index
To κιτ της Eduard που έφτασε στα χέρια μας, αποτελεί την έκδοση Weekend Edition της εταιρίας. Αυτό σημαίνει ότι δεν συμπεριλαμβάνει μεταλλικά μέρη ή οτιδήποτε extra περιλαμβάνει η Profit Pack έκδοση, ενώ παρέχει χαλκομανίες για ένα μόνο αεροσκάφος. Η «απλή» αυτή λοιπόν έκδοση, σύμφωνα με την Eduard, υποτίθεται ότι μπορεί να ολοκληρωθεί σε ένα μόνο Σαββατοκύριακο.
Mirage IIIC 1/48 (weekend edition)
Eduard 8495
In box review
ΙΣΤΟΡΙΑ
Το Mirage III ήταν το τελικό αποτέλεσμα της έρευνας από την Dassault προκειμένου να καλύψει τις προδιαγραφές της Γαλλικής κυβέρνησης για ένα ελαφρύ αναχαιτιστικό με δυνατότητες παντός καιρού, ικανό να ανέλθει στα 18.000m σε λιγότερο από 6 λεπτά, και με ελάχιστη ταχύτητα 1,3 mach.
Μετά από αλλεπάλληλες σχεδιαστικές προτάσεις, με κοινό χαρακτηριστικό την πτέρυγα Δέλτα, και τους κινητήρες από ζεύγος να γίνονται τελικά ένας SNECMA Atar με μετάκαυση, το σχέδιο οριστικοποιήθηκε στην μορφή του Mirage III που πέταξε σαν πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου του 1956.
Η έκδοση Mirage IIIC πέταξε για πρώτη φορά το 1960 και αποτελεί την μονοθέσια αναχαιτιστική έκδοση του αεροσκάφους. Ήταν όμοιο με την αρχική έκδοση ΙΙΙΑ, μακρύτερο κατά μισό περίπου μέτρο. Έφερε κινητήρα Atar 09B με χαρακτηριστική εξαγωγή τύπου “eyelet”.
Ο οπλισμός του αποτελείτο από διπλά πυροβόλα DEFA 552 των 30mm, τοποθετημένα στην κοιλιά της ατράκτου, με τις θυρίδες πρόσβασής τους κάτω από τους αεραγωγούς. Η αρχική έκδοση έφερε τρείς φορείς οπλισμού (1 κοιλιά + 2 πτέρυγες), αλλά σύντομα αυξήθηκαν σε πέντε (1 κοιλιά + 4 πτέρυγες). Οι εξωτερικοί φορείς ήταν πιστοποιημένοι για χρήση με πυραύλους Sidewinder, που σύντομα παραχώρησαν την θέση τους στους αντίστοιχης χρήσης Matra Magic.95 Mirage IIIC κατασκευάσθηκαν για την Γαλλική αεροπορία, με τις αρχικές παραγγελίες τον Ιούλιο του 1961. Παρέμειναν επιχειρησιακά για 27 χρόνια, έως το 1988.
Το Mirage IIIC είχε σχετική εξαγωγική επιτυχία, με 72 αεροσκάφη του τύπου ΙΙΙCJ να πωλούνται στην αεροπορία του Ισραήλ και 16 Mirage IIICZ στην Νότια Αφρική. Στα χέρια των Ισραηλινών πιλότων το αεροσκάφος απέδειξε τις εξαιρετικές ικανότητές του, υπερέχοντας στο πεδίο της μάχης σημαντικά των περισσοτέρων σύγχρονών του μαχητικών. Επιπλέον απέκτησε και άλλους ρόλους, μαζί με τις απαραίτητες προσθήκες – μετασκευές που απαιτούσαν αυτοί. Έτσι χρησιμοποιήθηκε σε ρόλους Αναγνώρισης, Βομβαρδισμού και Επιθετικό Μαχητικό..
ΤΟ MIRAGE IIIC ΑΠΟ ΤΗΝ EDUARD
Το Mirage III σε μορφή μοντέλου στην 1/48, έχει εμφανιστεί από την Heller παλαιότερα και για δεύτερη φορά πιο πρόσφατα, την Fujimi (σήμερα κυκλοφορεί από την Academy) και την Esci.
Το αρχικό κιτ της Heller και εκείνο της Fujimi ήταν πιο κοντά στην κλίμακα 1/50. Εκείνο της Esci είχε πιο σωστές διαστάσεις, αλλά υπερυψωμένη γράμμωση και σπαρτιάτικη λεπτομέρεια στις φωλέες και το πιλοτήριο. Το πλέον πρόσφατο κιτ της Heller, παρόλη την προσπάθεια αναβάθμισής του με μία High Tech έκδοση με μεταλλικά τμήματα, έχει επίσης υπερυψωμένη γράμμωση, και γενικά ανήκει σε μία άλλη μοντελιστική εποχή.
Σχετικά πρόσφατα το Mirage IIIC κυκλοφόρησε από τις Eduard και Hobby Boss. Μία συγκριτική παρουσίαση ανάμεσα σε αυτά τα δύο πρόσφατα κιτ είναι σίγουρα στα μελλοντικά μας σχέδια.
Σχετικά με το κιτ της Eduard που έφτασε στα χέρια μας, αποτελεί την έκδοση Weekend Edition της εταιρίας. Αυτό σημαίνει ότι δεν συμπεριλαμβάνει μεταλλικά μέρη ή οτιδήποτε extra περιλαμβάνει η Profit Pack έκδοση, ενώ παρέχει χαλκομανίες για ένα μόνο αεροσκάφος. Η «απλή» αυτή λοιπόν έκδοση, σύμφωνα με την Eduard, υποτίθεται ότι μπορεί να ολοκληρωθεί σε ένα μόνο Σαββατοκύριακο.
ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ
Το αρκετά μεγάλο και εντυπωσιακό κουτί παρέχει και τις πληροφορίες βαφής, καθώς και την θέση των χαλκομανιών του κιτ. Η επιλογή αυτή της Eduard συνδέεται με την Weekend έκδοση του κιτ, και δεν μας ενθουσίασε.Στο γεμάτο εσωτερικό βρίσκονται οκτώ πλαίσια προσεκτικά προστατευμένα σε ανοιγόμενες διαφανείς σακούλες, καθώς και ένα με τα διαφανή κομμάτια. Πρακτική που εκτιμήσαμε, καθώς επιτρέπει την αποθήκευση τμημάτων του κιτ κατά την διάρκεια της κατασκευής. Μέσα στο κουτί βρίσκονται επιπλέον οι οδηγίες και τα σήματα του μοντέλου.
Οι οδηγίες, χωρίς να φτάνουν τα πρότυπα των ιαπωνικών μοντέλων, φαίνονται πλήρεις, αρκετά κατατοπιστικές, παρέχοντας σαφείς οδηγίες για την τοποθέτηση, αλλά και το βάψιμο των τμημάτων. Τα χρώματα παρέχονται σε κωδικούς Mr. Color.
Οι χαλκομανίες φαίνονται αρκετά γυαλιστερές, έχουν εξαιρετική εκτύπωση, και συμπεριλαμβάνουν πλήρη προειδοποιητικά, καθώς και τον πίνακα και τις κονσόλες των οργάνων, σαν μία εναλλακτική λύση για τεμπέληδες μοντελιστές.
ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ…
Η Eduard δίνει έναν μεγάλο αριθμό κομματιών (167). Η λεπτομέρεια είναι εξαιρετική, με φινετσάτη «καθαρή» χαραγμένη γράμμωση, πριτσίνια όπου χρειάζονται, και επιτυχημένη απόδοση των σημείων που κατά βάση «τραβούν» την προσοχή του παρατηρητή.Τα διαφανή τμήματα χαρακτηρίζονται από εξαιρετική διαφάνεια, χωρίς τις αντιαισθητικές γραμμές καλουπιών. Σημαντική λεπτομέρεια αποτελούν τα φώτα αεροναυτιλίας που παρέχονται με την μορφή χωριστών διάφανων κομματιών, διευκολύνοντας στην κατασκευή και αυξάνοντας σημαντικά την αληθοφάνεια του τελειωμένου μοντέλου. Στο κουτί των περισσευμάτων θα πάει κατευθείαν το σκοπευτικό, που καλό είναι να αντικατασταθεί.Δύο από τα μεγαλύτερα πλαίσια αφορούν την άτρακτο και τις πτέρυγες του Mirage IIIC. Απουσιάζουν τελείως οι οδηγοί για την σωστή εφαρμογή των τμημάτων, κάτι που θα δυσκολέψει τον άπειρο μοντελιστή.
Ειδικά η άτρακτος, είναι σημαντικά παραμορφωμένη, και θα απαιτήσει ίσιωμα με ζεστό νερό για να επανέλθει. Η επιλογή της απόδοσης του κάθετου σταθερού στο ένα μόνο μισό της ατράκτου, λύνει το πρόβλημα της συμμετρίας. Ωστόσο σε συνδυασμό με την απουσία οδηγών, απαιτεί τμηματικό κόλλημα της ατράκτου, από πίσω προς τα εμπρός, με συνεχή έλεγχο.Μέσα στην άτρακτο τοποθετείται το πιλοτήριο και το τμήμα της μετάκαυσης του κινητήρα.
Το πιλοτήριο είναι πληρέστατο, με ανάγλυφες κονσόλες και όργανα. Το κάθισμα ωστόσο είναι απλά αποδεκτό, και οι λάτρεις της υπερλεπτομέρειας δεν θα διστάσουν να το αντικαταστήσουν με κάποιο άλλο MB Mk 10, σαν αυτό που παρέχει η Pavla Models με κωδικό PAVS48020. Η κατάσταση είναι καλύτερη στις υπόλοιπες εκδόσεις του Mirage IIIC από την Eduard, καθώς συμπεριλαμβάνουν ζώνες πρόσδεσης και χειρολαβές.
Η μετάκαυση του κινητήρα καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της οπίσθιας ατράκτου. Εδώ η Eduard δεν έκανε κανένα συμβιβασμό, παρέχοντας πλήρη λεπτομέρεια, με λεπτά τμήματα πλαστικού και ένα ακροφύσιο εξαίρετης ρεαλιστικότητας. Εξίσου ρεαλιστικές είναι και οι εισαγωγές του κινητήρα. Με έναν έξυπνο τρόπο παρέχεται και η αίσθηση του βάθους. Δύο καμπύλα τμήματα κλείνουν τις εισαγωγές,εμποδίζοντας το μάτι να φτάσει στο εσωτερικό της ατράκτου, αλλά αρκετά πίσω ώστε να δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει πλήρες εσωτερικό. Θα προτιμούσαμε ωστόσο μία λύση που να παρέχει και το φαν της εισαγωγής του κινητήρα.Οι πτέρυγες χαρακτηρίζονται από άψογη εφαρμογή μεταξύ τους. Τα πηδάλια παρέχονται σαν χωριστά κομμάτια, για να τοποθετηθούν όμως σε θέση διαφορετική από την ουδέτερη, θα απαιτηθεί μία μικρή παρέμβαση στα κομμάτια D12 και D17, στα αεροδυναμικά δηλαδή καλύμματα του υδραυλικού μηχανισμού κίνησής τους. Στο σημείο αυτό αν πρόκειται να τοποθετηθεί οπλισμό ή οι δεξαμενές καυσίμου, τα τμήματα D12 αντικαθίστανται από τα D5. Αν και η διαφορά αυτή αναφέρεται στις οδηγίες, χρειάζεται προσοχή.Οι φωλέες, χαρακτηρίζονται από τον μεγάλο αριθμό κομματιών που απαιτείται, για την ολοκλήρωσή τους. Εδώ σίγουρα η Eduard θα μπορούσε να παρέχει μία πιο εύκολη λύση. Η ανάγλυφη λεπτομέρεια είναι παρούσα και εδώ, αν και θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Τα αντίστοιχα καλύμματα, φέρουν εξαιρετική λεπτομέρεια, ενώ παρέχονται και οι υδραυλικοί μηχανισμοί κίνησης και ασφάλισης τους. Τα σκέλη προσγείωσης και οι τροχοί, είναι μικρογραφίες των πραγματικών, αφήνοντας τον μοντελιστή να προσθέσει αν το επιθυμεί, μόνο τις ελάχιστες καλωδιώσωληνώσεις. Η κατασκευή ολοκληρώνεται με την προσθήκη αντενών και αεραγωγών ιδιαίτερης λεπτότητας και ρεαλιστικότητας.
Στα συν του μοντέλου της Eduard κατατάσσεται η σκάλα επιβίβασης, ο πολύ καλός πιλότος σε όρθια θέση και ο πληρέστατος οπλισμός. Παρέχεται μάλιστα η δυνατότητα συνδυασμών με δεξαμενές καυσίμου, Matra 530, Matra ATM-9D, Sidewinder AIM-9D και φορείς ρουκετών, που μάλιστα δίδονται γεμάτοι ή κενοί! Τέλος, και σύμφωνα με την ίδια την Eduard, το μοντέλο έχει διαστάσεις 290mm μήκος, και άνοιγμα πτέρυγας 171mm. Οι πραγματικές διαστάσεις του αεροσκάφους αντίστοιχα είναι 14,75m και 8,22m που μεταφράζονται στην 1/48 σε 307mm και 171mm. Φαίνεται δηλαδή να είναι 10mm κοντύτερο.
Καθώς το συνολικό σχήμα του μοντέλου φαίνεται πραγματικά άψογο, ακόμα και όταν συγκρίνεται με τα πιο παλιά των Heller και ESCI, πιο πιθανό είναι η μέτρηση της Eduard να μην έχει συμπεριλάβει κάποια λεπτομέρεια, όπως πχ τον σωλήνα pitot. Το μέλλον του συγκεκριμένου Mirage IIΙC είναι να μετασκευαστεί σε Kfir C7 με την χρήση του αντίστοιχου σετ μετατροπής της IsraCast (48020) καθώς και σήματα από την IsraDecal (IAF-52), οπότε δεν θα μάθουμε ποτέ το πραγματικό του μήκος.
ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ…
…θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε το καλύτερο Mirage IIIC ανεξαρτήτως κλίμακας, αν είχαμε δει και το αντίστοιχο μοντέλο της Hobby Boss. Ως εκ τούτου, θα επανέλθουμε με ένα συγκριτικό.
