Article Index
H Ελληνική Αεροπορία το 1969 παρά το εμπάργκο των Αμερικάνων παρέλαβε 20 F-102A και 5 εκπαιδευτικά TF-102A για την υποστήριξη της Νοτιοανατολικής πτέρυγας του NATO. Mε υπηρεσία 8 χρόνων περίπου είναι ίσος το ποιο αμφιλεγόμενο αεροσκάφος της νεότερης Ελληνικής Αεροπορίας με πολλά προβλήματα αεροδυναμικής και επιδόσεων αλλά με πρωτοποριακή σχεδίαση για τις επόμενες γενιές αεροσκαφών, και τα ποιο σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα της εποχής του όπως radar, σύστημα ελέγχου πυρός, υπολογιστή και ραδιοζεύξη.
F-102A : Revell-Monogram kit 5518 1/48
Σετ βελτίωσης: Black box
Σήματα: ICARUS DECALS
Χρώματα σμάλτου: Humbrol, Model Master
Ακρυλικά χρώματα: Model Master
Βελτιωτικό υγρό σημάτων: Gunze Sangyo
Ακρυλικό βερνίκι: Humbrol
TO KIT
Αποτελούμενο από 91 κομμάτια σε γκρι μαλακό πλαστικό πρόκειται για ένα πολύ καλό kit με αρκετά καλή λεπτομέρεια παρά τα χρόνια ηλικίας του καλουπιού. Προτιθέμενοι να κατασκευάσουμε ένα Ελληνικό αεροσκάφος, το μοντέλο θα χρειαστεί λίγες μετατροπές και προσθήκες για να γίνει ένα σωστό F 102A. Βλέποντας λοιπόν επιμέρους το kit, ξεκινάμε από το cockpit όπου και διακρίνουμε σε μέτριο επίπεδο λεπτομέρειας το κάθισμα που δίνετε σε 3 κομμάτια, η μπανιέρα του cockpit και ο πίνακας οργάνων. Με προσθήκη ζωνών του καθίσματος, κατασκευή του σκοπευτικού και λίγες καλωδιώσεις μπορούμε να δώσουμε μια ποιο σωστή εικόνα του. Λόγο της τελειομανίας που μας ταλαιπωρεί εμείς χρησιμοποιήσαμε το cockpit της Black box με σχεδόν τέλεια αναπαράσταση του πραγματικού! Συνεχίζοντας στα δύο επιβλητικά μεγάλα μισά της ατράκτου και των δύο μισών πτερύγων από κάθε πλευρά, διακρίνουμε σε όλες τις επιφάνειές τους υπερυψωμένη γράμμωση, την οποία την μετατρέψαμε σε χαραγμένη γράμμωση. Προχωρώντας στο χώρο των πυραύλων ΑΙΜ-4 Falcon, στις φωλιές ανασύρσεως των συστημάτων προσγειώσεως καθώς και των σκελών διακρίνουμε ανάγλυφη λεπτομέρεια που θα ικανοποιήσει έναν αυξημένων απαιτήσεων μοντελιστή! Η καρτέλα με τα σήματα του kit έχει λίγα προειδοποιητικά καλής ποιότητας και μας δίνει χαλκομανίες για δύο Αμερικάνικες μοίρες.
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ
Ξεκινήσαμε από το χώρο του cockpit, παίρνοντας όπως αναφέραμε παραπάνω το set της black box, στον οποίο αν και η λεπτομέρεια είναι πολύ καλή, υπάρχουν πάντα περιθώρια για βελτιώσεις. Κατασκευάσαμε το σκοπευτικό, επάνω από το πίνακα οργάνων από ψιλό φύλλο πλαστικού και το κρύσταλλό του με διαφανή ζελατίνα ενώ λίγες καλωδιώσεις πίσω από το κάθισμα του χειριστή γέμισαν το χώρο. Αρχικά ψεκάσαμε τη “μπανιέρα” του cockpit, τα πλαϊνά του τοιχώματα, το κάθισμα και τον πίνακα οργάνων με το Matt light grey No 147 της Humbrol και στη συνέχεια έγινε wash με αραιωμένο μαύρο χρώμα και στεγνό πινέλο με 3 μέρη light gray και 1 μέρος λευκού.
Το μαξιλάρι του καθίσματος βάφτηκε Matt uniform green No 76 ενώ το προσκέφαλο και τα μαξιλάρια επάνω στις λαβές του βάφτηκαν με 2 μέρη Matt scarlet No 60 και ένα μέρος red brown No 160, όλα της Humbrol.
Τα όργανα του πίνακα βάφτηκαν εσωτερικά καταρχήν με αραιωμένο μαύρο χρώμα και στη συνέχεια αναδείξαμε του δείκτες με άσπρο matt, με στεγνό πινέλο. Αυτά σφραγίστηκαν με βερνίκι gloss για να αναπαραστήσει το κρύσταλλό τους. Το σκιάδιο και το σκοπευτικό βάφτηκε με tire black και με στεγνό πινέλο σε ανοιχτότερο τόνο έγιναν φωτοσκιάσεις.
Η συγκόλληση του ολοκληρωμένου cockpit και των δύο μισών της ατράκτου παρουσίασαν κάποια προβλήματα εφαρμογής αλλά ξεπεράστηκαν με συνεχή τρίψιμο και στοκάρισμα στο επιμέρους σημείο.
Προβλήματα εφαρμογής είχαμε και στην άτρακτο με τις πτέρυγες, αλλά και εδώ ξεπεράστηκαν με το γνωστό και άχαρο τρόπο του τρίψε – στοκάριζε.
Από την αρχή είχαμε αποφασίσει, ανοίγοντας και παρατηρώντας το kit της Monogram να μετατρέψουμε την υπερυψωμένη γράμμωσή του σε χαραγμένη. Γι αυτό επιστρατεύτηκαν διάφορα χαρακτικά εργαλεία της Olfa, βελόνα ραπτομηχανής για τα πρητσίνια, μεταλλικά πλαίσια για τα πάνελ και ευλύγιστο μεταλλικό χάρακας της Tamiya.
Η αρχή έγινε με τρίψιμο όλων των επιφανειών με ντουκόχαρτο 600 βαθμών και όταν ολοκληρώθηκε η εργασία μας ξανατρίφτηκαν με 1000 βαθμών και καθαρίστηκαν πολύ καλά με υγρό καθαριστικό πιάτων . Η διαδικασία αυτή είναι αρκετά χρονοβόρα και επίμονη αλλά είναι καθοριστική για τη ρεαλιστική εμφάνιση του μοντέλου στο τέλος.
Οι φωλιές ανάσηρσης του συστήματος προσγείωσης καθώς και οι χώροι των πυραύλων AIM-4 Falcon ψεκάστηκαν με το deck green No 88 και αναδείξαμε με μαύρο και aluminium χρώμα τις σωληνώσεις και τις καλωδιώσεις τους.
Κατά της διάρκεια της κατασκευής συλλέξαμε φωτογραφικό υλικό με λεπτομέρειες του F 102A και συγκεκριμένα του Radar, τις θυρίδες των ηλεκτρονικών LRU ( Line Replacement Unit ) ναυτιλίας, υπολογιστών και ραδιοξεύξης.
Με τη πρόκληση μπροστά μας και τη θετική σκέψη δεδομένη αρχίσαμε τη συλλογή καρτελών φύλλου πλαστικού με πάχος 3 mm και τεντωμένο και ζεσταμένο πλαστικό σε διάφορα μεγέθη που είναι τα βασικά υλικά της κατασκευής μας. Άλλωστε η χαρά της δημιουργίας είναι το επιθυμητό ζητούμενο στο μοντελισμό αποκτώντας περισσότερες μοντελιστικές εμπειρίες και φτιάχνοντας δυσκολότερες κατασκευές.
Ξεκινώντας με τα διαμερίσματα των ηλεκτρονικών που βρίσκονται στην αριστερή και δεξιά πλευρά του ρίνχους του αεροσκάφους, κόψαμε με ταχυτροχό τις δύο αντίστοιχες θυρίδες από κάθε πλευρά. Με φύλλο πλαστικού δημιουργήσαμε τα εσωτερικά τοιχώματα και κατόπιν συμβουλευόμενοι πάντα το φωτογραφικό μας υλικό τα ψεκάσαμε με trainer yellow Νο 24.
Το “γέμισμα” των διαμερισμάτων έγινε κατασκευάζοντας αρχικά τα box των ηλεκτρονικών συστημάτων και στη συνέχεια δημιουργήθηκε ο χώρος που καταλήγουν οι καλωδιώσεις (Terminal boxes). Σε αυτό το σημείο εμπλουτίσαμε τις περιοχές αυτές με διάφορα περισσεύματα (spear) από άλλα kit, σωληνώσεις, καλωδιώσεις και πλεξούδες καλωδιώσεων.
Οι πλεξούδες καλωδίων έγιναν με λεπτό τεντωμένο και ζεσταμένο πλαστικό ανάλογα με το επιθυμητό πάχος που θέλαμε και αφού κωλύθηκαν με εποξική κόλα τις βάψαμε με άσπρο χρώμα.
Επόμενο στάδιο έχει το Radar του F 102A όπου βρίσκετε στο μπροστινό μέρος του ρίνχους του αεροσκάφους. Αρχικά η Antenna του κατασκευάστηκε με λεπτό φύλλου πλαστικού όπου τοποθετήθηκε επάνω σε μία ζεσταμένη σφαιρική μεταλλική μήτρα.
Αφού μετά από αρκετές προσπάθειες πήρε την μορφή που θέλαμε, τη κόψαμε και τη βάψαμε με light grey No 147 και προσθέσαμε διάφορες λεπτομέρειές του με τα γνωστά υλικά κατασκευής. Στο κώνο του Radar δημιουργήσαμε με εποξικό στόκο της φωλιές των βιδών του και βάψαμε το εσωτερικό του με το radome tan No 148.
Σειρά είχε να ανοιχτούν οι θυρίδες των ραδιοβοηθημάτων πίσω από το cockpit. Με φύλλο πλαστικό διαμορφώθηκαν οι εσωτερικοί χώροι και τα καλύμματά τους τα οποία εσωτερικά βάφτηκαν με το deck green No 88.
Τα Box των ασυρμάτων έγιναν και αυτά με φύλλο πλαστικό και τα βάψαμε με το tire black ενώ προστέθηκαν καλωδιώσεις σε κόκκινο και μαύρο χρώμα. Τελειώνοντας με τις κατασκευές, κόψαμε τα πηδάλια κλείσεις στις πτέρυγες και του κάθετου σταθερού και τα ξανά κολλήσαμε σε άλλη θέση.
Το αλεξινέμιο βάφτηκε εσωτερικά με αναλογία 50% clear bleu και 50% clear green και αφού τοποθετήθηκε μπροστά στο cockpit το στοκάραμε και το τρίψαμε σχολαστικά. Κάνοντας ένα τελικό έλεγχο, περάσαμε όλες τις ενώσεις των κατασκευών με υγρό στόκο. Επιμέρους τρίφτηκαν με ντουκόχαρτο 1000 βαθμών και στη συνέχεια τις πλύναμε με υγρό πιάτων για τυχόν σκόνες και σκουπιδάκια. Με τη χαρά εμφανή στο πρόσωπό μας έχοντας ξοδέψει αρκετό χρόνο δουλειάς και υπομονής, ετοιμαστήκαμε για…
ΒΑΨΙΜΟ
Εδώ υπάρχουν δύο επιλογές βαψίματος για τα ελληνικά F-102Α. Κατά την παραλαβή τους το 1969 ήταν βαμμένα με το FS 16473 γνωστό ως ADC Gray. Από το 1973 και ως το τέλος της θητείας τους ήταν βαμμένα με την παραλλαγή Βιετνάμ που αποτελείτε από το 36622 στις κάτω επιφάνειες και τα 30219, 34079 και 34102 για τις επάνω. Εμείς επιλέξαμε την δεύτερη επιλογή, έχοντας φωτογραφικό υλικό από το αεροπορικό μουσείο της Ελευσίνας και επιλέγοντας συγκεκριμένα το αεροσκάφος με το s/n 0-60981 που είχε υπηρετήσει στη 342 Μοίρα Παντός Καιρού.
Βλέποντας λοιπόν τις φωτογραφίες μας παρατηρήσαμε στη περιοχή της εξαγωγής του κινητήρα ένα έντονο ξεφλούδισμα του χρώματος της παραλλαγής έτσι ώστε φαινόταν το μέταλλο. Αυτό οφειλόταν κυρίως στις μεγάλες θερμοκρασίες που αναπτύσσονταν στο ακροφύσιο του κινητήρα παρατηρώντας προς το τέλος χρονικά της υπηρεσίας τους.
Έτσι ψεκάσαμε την περιοχή αυτή με το Aluminum ενώ οι φωτοσκιάσεις γίνανε με τo Titanium και Exhaust ( Metalizer ) με ψιλή δέσμη του αερογράφου μας, όλα της Model Master. Στη συνέχεια μασκάραμε την περιοχή αυτή με maskol δίνοντας προσοχή στο περίγραμμα ξεφλουδίσματος της παραλλαγής.
Έχοντας ολοκληρώσει τη προεργασία αυτή, ψεκάσαμε το μοντέλο μας με τα ακρυλικά Medium Green, Dark Green και το Dark Tan στις επάνω επιφάνειες και με το Light Grey για τις κάτω, όλα της Model Master. Για να αναπαρασταθεί ρεαλιστικά η παραλλαγή έπρεπε να δώσουμε ένα έντονο ξεθώριασμα των επάνω κυρίως επιφανειών από τις καιρικές συνθήκες. Έτσι πήραμε τα βασικά χρώματα της παραλλαγής και τα αναμίξαμε με 30% λευκό το καθένα. Με λεπτή δέσμη του αερογράφου και με κάθετες κινήσεις ψεκάσαμε το ανοικτότερο χρώμα κυρίως στις οριζόντιες επιφάνειες της ατράκτου.
Αφού στέγνωσαν καλά τα χρώματα, ψεκάσαμε όλο το μοντέλο με αραιωμένο μαύρο ματ χρώμα και κατόπιν με μια ελαφρός ποτισμένη χαρτοπετσέτα με διαλυτικό το σκουπίσαμε με φορά από εμπρός προς τα πίσω αναδεικνύοντας έτσι τη χαραγμένη γράμμωση.
Οι δεξαμενές ψεκάστηκαν με Aluminum και κολλήθηκαν κάτω από τις πτέρυγες ενώ κατασκευάσαμε την αντένα UHF και αφού τη βάψαμε άσπρο χρώμα τη κολλήσαμε στη ράχη της ατράκτου. Τέσσερις ΑΙΜ-4 Falcons βάφτηκαν κόκκινο και άσπρο χρώμα χρησιμοποιώντας το σετ οπλισμού της Hasegawa. Τα συστήματα προσγειώσεως βάφτηκαν με Aluminum ενώ κατασκευάσαμε από την αρχή με ζεσταμένο και τεντωμένο πλαστικό τη σκάλα επιβίβασης και τη κλίνη του κώνου του Radar, τα οποία βάφτηκαν με το trainer yellow της Humbrol.
Έχοντας ολοκληρώσει την κατασκευή και το βάψιμο του μοντέλου μας προχωρήσαμε στο τελικό στάδιο, των σημάτων.
ΣΗΜΑΤΑ
Ξεκινώντας με τη καρτέλα χαλκομανιών της Monogram παρατηρήσαμε ότι ελάχιστα από τα προειδοποιητικά θα χρησιμοποιούσαμε για το μοντέλο μας. Για αυτό στραφήκαμε στης νέες καρτέλες σημάτων ICARUS DECALS με s/n: 48003 και 48005 όπου και μας “έλυσαν” τα χέρια για τα εθνόσημα, τα serial numbers του κάθετου σταθερού και για τα υπόλοιπα προειδοποιητικά. Να σημειώσουμε ότι αυτές οι καρτέλες περιέχουν εξαιρετικής ποιότητας και ποσότητας σήματα και προειδοποιητικά, συγκεκριμένα για τα F/RF-4E και για τα T/TF-104G.
Όμως λόγο της Αμερικάνικης προέλευσή των αεροσκαφών αυτών σε σχέση με το F-102A έχουν αρκετά κοινά σήματα. Για την αναπαράσταση των sealant γύρο από το αλεξήνεμο, χρησιμοποιήθηκαν κίτρινες ευθείες γραμμές letraset και άσπρες κάθετες. Τέλος προσθέσαμε με πολύ μικρούς αριθμούς το serial number του μοντέλου μας στη δεξιά δεξαμενή όπως συνηθίζανε να την αναγράφουνε εκείνη τη εποχή, κυρίως στις άβαφες.
Έχοντας τελειώσει με τα σήματα, “ξεθωριάσαμε” με ένα μαλακό πινελάκι περισσότερο τη παραλλαγή του μοντέλου με παστέλ χρώματα. Συγκεκριμένα το yellow ochre επάνω στο tan, το olive green επάνω στο dark green και το oxide of chromium επάνω στο medium green όλα της Winsor & Newton.
Ολοκληρώσαμε τη κατασκευή με τα διαφανή κρύσταλλα του φωτισμού ναυτιλίας επάνω στις δύο πλευρές της ατράκτου και το κόκκινο beacon light, το φως στη ράχης, χρησιμοποιώντας τη διαφανή κόλλα δύο συστατικών της UHU epoxy.
Ύστερα από οκτώ μήνες περίπου, ολοκληρώσαμε τις εργασίες μας μένοντας ικανοποιημένοι τόσο από τη κατασκευή όσο και από το μέγεθος του μοντέλου μας. Άλλωστε το F-102A υπήρξε το μεγαλύτερο jet της Πολεμικής Αεροπορίας. Η δικιά μας προτροπή για τους νέους και επίδοξους μοντεληστές είναι να τολμάτε τέτοιες ανάλογες κατασκευές όπου θα προσθέτετε στη συλλογή σας όμορφα και κυρίως εντυπωσιακά μοντέλα.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η USAF ζητούσε από τις κατασκευάστριες εταιρίες ένα αναχαιτιστικό αεροσκάφος αεροπορικής υπεροχής με υπερσύγχρονη τεχνολογία ηλεκτρονικών βοηθημάτων και πρωτοποριακό σύστημα ελέγχου πυρός για την εποχή εκείνη. Κερδίζοντας το διαγωνισμό η Convair ξεκίνησε τις μελέτες με το πρωτότυπο αεροσκάφος YF-102, με πολλά όμως προβλήματα αεροδυναμικής που δεν ξεπερνούσε ούτε την ίδια την ταχύτητα του ήχου. Ξεπερνώντας εν μέρη τα προβλήματα σχεδίασης με αλλαγή του σχήματος της ατράκτου και πτέρυγας σε σχήμα δέλτα έκανε την πρώτη βελτιωμένη του πτήση στις 22 Δεκεμβρίου1954 με όχι όμως αξιόλογες επιδόσεις.
Στο F-102 ήταν τοποθετημένο το σύστημα ελέγχου πυρός MG 10 της Hughes. Το σύστημα αυτό περιελάμβανε το ραντάρ, το σύστημα ελέγχου πτήσης τον υπολογιστή και την ραδιοζεύξη που ήταν ότι ποιο τέλειο για την εποχή του. Οι έξι πύραυλοι AIM 4 FALCON καθώς και δώδεκα ρουκέτες των 70mm ήταν ο οπλισμός του F-102 εσωτερικά στη κοιλιά του. Η Ελληνική Αεροπορία παρέλαβε το 1969 είκοσι F102A και πέντε εκπαιδευτικά TF-102. Με το σύνολο των αεροσκαφών θα εξοπλιστεί η 342 Μοίρα Παντός Καιρού όπου και ο χρόνος υπηρεσίας τους θα είναι σχετικά σύντομος. Από τον Ιανουάριο του 1977 αρχίζει σταδιακά η απόσυρση τους δίνοντας τη σκυτάλη στα νεοαποκτηθέντα F-1 Mirage. Κατά τη παραλαβή τους τα F-102A ήταν βαμμένα με το FS 16473 (ADC Gray) στις επάνω και κάτω επιφάνειες του αεροσκάφους εκτός από τις βαμμένες μαύρες επιφάνειες για να μη αντανακλάει ο ήλιος επάνω στο χειριστή.To 1974 «ντύνονται» και αυτά στα χρώματα του Βιετνάμ μέχρι και την απόσυρσή τους.
Τα Ελληνικά F-102A θα τα συναντήσουμε σήμερα στο Αεροπορικό Μουσείο του Τατοΐου και στις στατικές εκθέσεις των αεροδρομίων της Τανάγρα και της Ελευσίνας..
