Κώστα επέτρεψέ μου να σχολιάσω όσα με αφορούν ως συγγραφέα της μονογραφίας. Για τα υπόλοιπα κατά πάγια τακτική μου ενημερώνω πάντοτε τον εκδότη, άλλωστε οι απόψεις του αναγνωστικού κοινού είναι πάντοτε πολύτιμες.
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Όπως έχω παραδεχτεί, προσπαθώ τα κείμενά μου να είναι ζωντανά και να ικανοποιούν το μέσο αναγνώστη του ειδικού τύπου. Το τεύχος πιστεύω ότι είναι μια συνοπτική αναφορά ή αν θέλεις "quick reference" για όσους τους ενδιαφέρει η περίοδος αλλά και η ελληνική ιστορία.
Το ζήτημα των credits στις φωτογραφίες το έχω ακούσει και από αλλού. Θα εντοπίσω επίσης το γεγονός ότι τα περισσότερα περιοδικά όχι μόνο δε γράφουν credits αλλά συχνά ούτε βιβλιογραφία, ενώ ο χώρος έχει γεμίσει από αναπαραγωγές παλαιότερων άρθρων, όπου το μόνο που άλλαξε ηταν η προσθήκη ενός ψευδώνυμου. Το ίδιο ισχύει και για τις εκατοντάδες μονογραφίες που έχουν πλημμυρίσει τα περίπτερα, εδώ και χρόνια. Η δική μου τακτική σ'αυτό το τεύχος, το οποίο είχε περίπου 150 φωτογραφίες, ήταν να αφιερώσω στο τέλος του βιβλίου (γιατί 112 σελίδες, 30.000+ λέξεις, συν λεζάντες, πίνακες, φωτογραφίες, προφίλ, νομίζω βιβλίο λέγεται) σημαντικό χώρο για να αναφέρω όλες τις πηγές μου. Όπως ίσως διαπίστωσες, ο μεγαλύτερος όγκος των φωτογραφιών προέρχονται από αρχεία του ΜΙΣΠΑ (Μουσείο Ιστορίας Πολεμικής Αεροπορίας), από το οποίο έχω ζητήσει και έχω πάρει φωτογραφικό υλικό αλλά και ιστορικά στοιχεία με επίσημο τρόπο, όπως άλλωστε κάνουν όλοι οι δημοσιογράφοι και οι αρθρογράφοι του χώρου. Επίσης, μεγάλο μέρος προέρχεται από αρχεία μονάδων και συναδέλφων, οι οποίοι αναφέρονται και αυτοί, καθώς μου παραχώρησαν φωτογραφίες από το αρχείο τους ή τις είχαν τραβήξει οι ίδιοι. Μπορεί να έχετε συνηθίσει να βλέπετε τα ονόματα γνωστών spotters του χώρου στις φωτογραφίες που κυκλοφορούν ανά την Ελλάδα, αλλά υπάρχουν και άλλα αρχεία. Η αναφορά των πηγών κατά τη δική μου άποψη είναι εκτενής και σε κάθε περίπτωση αν ξεχάστηκε κάποιος δεν υπήρχε από μέρους μου κακή πρόθεση. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι δίνω αναλυτικά στοιχεία για τα άρθρα τα οποία συμβουλεύτηκα, αναφέροντας και το όνομα του δημιουργού, στην εποχή που αρκετοί, μη έχοντας τη δυνατότητα ή έχοντας απλά το θράσος, αντιγράφουν αυτούσια άρθρα και τα αναδημοσιεύουν σε άλλα περιοδικά με ψευδώνυμα!
Να πω και κάτι άλλο: Αν μια λεζάντα γράφει credit, η φωτογραφία είναι έγκυρη, αλλιώς είναι φανταστική; Σε πληροφορώ ότι στο photoshop είμαι ακόμα στο "α" μικρό. Μόλις το μάθω καλά (στην άλλη ζωή) τότε θα φτιάχνω και προφίλ και "πάπαδες" ακόμα, αλλά μέχρι τότε έχουμε καιρό.
Σε κάθε περίπτωση είναι σεβαστή η άποψη του Κώστα, ελπίζω και η δική μου. Ευχαριστώ για τα σχόλια και την προτίμησή σας. Η προσπάθεια συνεχίζεται. Το 4ο θέμα είναι από καιρό έτοιμο αλλά δε μπορώ να αποκαλύψω το θέμα, σεβόμενος την πολιτική του περιοδικού. Η έκδοσή του σχετίζεται με παράγοντες που αφορούν τον εκδότη και όχι εμένα.