P-51D Mustang, 1/72 - Το κιτ

Το μοντέλο

Το μοντέλο της Airfix είναι της νέας γενιάς της εταιρείας και έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου μοντέλου. Έρχεται σε δύο πλαίσιο που περιλαμβάνουν 53 κομμάτια και ένα πλαίσιο με τα διαφανή. Η γράμμωση είναι εγχάρακτη, δείχνει εντός κλίμακας και η λεπτομέρεια που παρέχεται σε γράμμωση και πιρτσίνια είναι εντυπωσιακή. Στα αρνητικά του κιτ είναι τα τεράστια σημεία ένωσης των κομματιών με τα πλαίσια. Ευτυχώς το σχετικά μαλακό πλαστικό βοηθάει αλλά θα απαιτηθεί πολύ προσοχή κατά το κόψιμο των κομματιών και το καθάρισμα τους. Στα θετικά να σημειώσω πως δεν μπόρεσα να βρω sink marks ή pin marks, τουλάχιστον σε σημεία που στο τελειωμένο μοντέλο θα είναι ορατά.

Το cockpit μπορεί να θεωρηθεί πλήρες για τα τρέχοντα μέτρα και σταθμά μιας και δίνει πολύ όμορφη λεπτομέρεια στα τοιχώματα, διάφανο σκοπευτικό, όργανα σε χαλκομανία, θωρακισμένο κάθισμα, φιγούρα πιλότου και χειριστήριο. Από το κάθισμα απουσιάζουν οι ζώνες και λόγω της ανοικτής καλύπτρας αλλά και των εξαιρετικής ποιότητας διαφανών κομματιών καλό είναι να προστεθούν, είτε με απλή masking tape είτε κάποιες photoetched. Θυμίζουμε πως οι ζώνες της πλάτης ξεκινούν πίσω από το κάθισμα. Στο πίσω μέρος του cockpit η Airfix δίνει την εσωτερική δεξαμενή καυσίμων των 85gal και τους ασυρμάτους πάνω από αυτήν. Θυμίζουμε, για να αποφύγουμε σχετικά μπερδέματα, πως η δεξαμενή αυτή ήταν βαμμένη γυαλιστερό μαύρο και άρχισε να τοποθετείται στις σειρές P-51B-10-NA και P-51C-5-NT, οπότε υπήρχε σίγουρα σε όλα τα P-51D, τουλάχιστον αυτά του ΒΠΠ. Μην ξεχάσετε να βάψετε κόκκινο το σημείο πλήρωσης της δεξαμενής αυτής, βρίσκετε στην αριστερή πλευρά του αεροσκάφους, λίγο κάτω από το cockpit. Θυμηθείτε πως σε όλα τα Mustangs με μηχανή Packard Merlin, το πάτωμα του cockpit είχε ξύλινη επένδυση και χρωματίστε ανάλογα. Οι μερακλήδες θα κάνουν απομίμηση ξύλου με χρήση λαδιών αλλά και ένα απλό χρώμα όπως το Humbrol 110 θα δώσει μία σωστή εικόνα. Πάντως λάβετε υπ’ όψη σας πως σε πολλές περιπτώσεις το ξύλινο πάτωμα, το οποίο παραδιδόταν γυαλισμένο με βερνίκι από το εργοστάσιο, πολλές φορές σε επίπεδο υπομονάδας βαφόταν για προστασία, συνήθως με μαύρο χρώμα. Το «πάτωμα» του cockpit (κομμάτι 1Α) ταυτόχρονα αποτελεί και την έξοδο του συστήματος ψύξης αλλά και τη φωλεά του πίσω τροχού. Ετσι η Airfix με έναν έξυπνο τρόπο δίνει λύση σε ένα θέμα που έχει παιδέψει αρκετές εταιρείες και σίγουρα αναρίθμητους μοντελιστές. Μάλιστα η Airfix δίνει και το κομμάτι 11Α το οποίο με όμορφη λεπτομέρεια δίνει την όψη εξαγωγής του συστήματος ψύξης. Τέλος να προσθέσω πως η Airfix δεν έχει ξεχάσει στην αριστερή πλευρά την flare pistol port, λεπτομέρεια που πολλές εταιρείες επιλέγουν να «ξεχάσουν».

Η άτρακτος αποτελείται από 2 μισά και δίνει το κάθετο σταθερό με το dorsal fin που προστέθηκε για λόγους αεροδυναμικής σταθερότητας οπότε αν το αεροσκάφος που θα φτιάξετε δεν το έχει, τότε σας περιμένει χειρουργείο. Η είσοδος αέρα για το carburetor κάτω από το ρύγχος του αεροσκάφους δίνετε σε ξεχωριστό κομμάτι και είναι σωστή σε σχήμα και μέγεθος ενώ η έξοδος του συστήματος ψύξης μπορεί να τοποθετηθεί ανοικτή ή κλειστή. Η είσοδος του συστήματος ψύξης δίνετε σε ξεχωριστό κομμάτι (29Α), έχει σωστό σχήμα για τον τύπο και εφαρμόζει καλά πάνω στην άτρακτο χωρίς να χρειάζεται απαλοιφή σκαλοπατιού, ενός συνήθους προβλήματος στα μοντέλα του P-51. Οι φωλεές του συστήματος προσγείωσης είναι εντυπωσιακά βαθιές και περιέχουν μπόλικη και χορταστική λεπτομέρεια που περιμένει ένα σωστό βάψιμο για να αναδειχθεί. Το εσωτερικό των φωλεών μπορεί να είναι interior green ή σκέτο αλουμίνιο, ελέγξτε τις πηγές σας. Ενα θέμα για το οποίο πολλές παρεξηγήσεις έχουν γίνει κατά καιρούς είναι τα εσωτερικά σκεπάσματα του συστήματος προσγείωσης (κομμάτια 1Β και 2Β). Όταν οι τροχοί άνοιγαν, τα κομμάτια αυτά στη συνέχεια έκλειναν για να βελτιώσουν την αεροδυναμική του αεροσκάφους. Μετά την προσγείωση και την παύση λειτουργίας του κινητήρα, για όσο χρονικό διάστημα το υδραυλικό σύστημα είχε πίεση, τότε τα καλύμματα αυτά παρέμεναν κλειστά. Με την πτώση της πίεσης άρχιζαν σταδιακά να πέφτουν για να καταλήξουν στην κάτω θέση, τη σωστή γωνία της οποία δίνω σε σχετική φωτογραφία. Αρα σε οποιαδήποτε θέση, από εντελώς κλειστά μέχρι εντελώς κάτω, και να τοποθετήσετε τα καλύμματα αυτά θα είστε σύμφωνος με την πραγματικότητα. Το ίδιο ισχύει και για τα flaps αλλά εδώ η Airfix δίνει μόνο δύο επιλογές, κλειστά ή εντελώς ανοικτά αν και με λίγη προσπάθεια τα κομμάτια 13Α και 14Α μπορούν να κολληθούν σε όποια θέση επιλέξετε. Να θυμίσουμε πως τα καλύμματα του συστήματος προσγείωσης στη θέση εντελώς κάτω σχημάτιζαν γωνία 75 μοιρών σε σχέση με την κατακόρυφο, κάτι που πολύ σωστά έχει συμπεριλάβει στις οδηγίες της η Airfix.

Στον τομέα των υπολοίπων λεπτομερειών η Airfix διάβασε καλά το μάθημά της και υπάρχουν ακόμα και τα φώτα σηματοδοσίας κάτω από τη δεξιά ημιπτέρυγα σαν στρογγυλές εσοχές. Με ένα σωστό βάψιμο και απομίμηση τζαμιού με λίγο Micro Kristal Klear θα δείξουν πολύ όμορφα προσθέτοντας στο όλο σύνολο. Μία ακόμα χαρακτηριστηκή λεπτομέρεια δεν ξέφυγε από την Airfix και έτσι υπάρχουν και τα τρία μικρά αεροδυναμικά καλύμματα (δύο πάνω και ένα κάτω) που υπήρχαν σε κάθε πτέρυγα και κάλυπταν το μηχανισμό κίνησης των ailerons.Τα χρώματα που είχαν ήταν, από εμπρός προς τα πίσω, κόκκινο, πράσινο και κίτρινο. Στα φορτία δίνονται 2 μεταλλικές δεξαμενές καυσίμου των 75gal οι οποίες ήταν ή φυσικό αλουμίνιο ή βαμμένες με aluminum dope και έφεραν αρκετά σημάδια από τρεξίματα κατά την πλήρωση. Τα διαφανή είναι καθαρά, λεπτά και δεν υποφέρουν από οπτική παραμόρφωση ενώ ο σκελετός της καλύπτρα δίνετε σε ξεχωριστό κομμάτι. Η καλύπτρα μπορεί να κολληθεί σε ανοικτή θέση και μάλιστα υπάρχει και η σχετική θέση για να υποδεχθεί το μηχανισμό κύλισης στο πίσω μέρος του cockpit.

Οι οδηγίες, στο γνωστό στυλ της Airfix, είναι σαφείς ως προς τα βήματα και την τοποθέτηση των κομματιών με μοναδική εξαίρεση το διαφανές κομμάτι 3D (προβολέας προσγείωσης) όπου κάποιες φωτογραφίες του πραγματικού θα σας βοηθήσουν. Οδηγίες βαφής δίνονται σε κάθε βήμα της κατασκευής και στο πίσω μέρος του κουτιού σε χρώματα Humbrol. Τα σήματα είναι τυπωμένα από την εταιρεία Cartograf και αναμένεται να είναι πολύ καλής ποιότητας. Σε αυτά περιλαμβάνονται ένα πλήρες σετ από προειδοποιητικά, ακόμα και τα για τις εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου και τα λογότυπα για την έλικα. Σα μοναδική επιλογή δίνεται ένα P-51D του 100 FS, 332 FG, στο αεροδρόμιο Ramitelli στην Ιταλία το Δεκέμβριο του 1944. Πιλότος του ήταν ο αφροαμερικανός 1Lt Sourgeon Ellington. Το 332 FG ήταν η μόνη μονάδα της USAAF η οποία αποτελείτο αποκλειστικά από αφροαμερικανούς, για όσους ενδιαφέρονται για λεπτομέρειες σχετικά με τη δράση της υπάρχουν κάποια στοιχεία εδώ και φυσικά πολλές πληροφορίες στο internet.

Συμπέρασμα.

Η Airfix για μία ακόμα φορά στη σύγχρονη πορεία της κατάφερε να παρουσιάσει ένα μοντέλο ποιοτικό, με πολύ καλή λεπτομέρεια και σε λογικότατη τιμή. Μπορεί να μην έχει την αίγλη ενός Hasegawa ή Academy ή να απαιτεί κάπως περισσότερη δουλειά από ένα Tamiya, δεν παύει όμως να είναι μία αξιολογότατη προσπάθεια που θα δώσει ένα ποιοτικό αποτέλεσμα σε ένα κλάσμα της τιμής των «υπερεταιρειών». Μάλιστα στο θέμα της υλοποίησης της εξόδου του συστήματος ψύξης, μπορεί πλέον να δώσει και κάποια μαθήματα.

Εν ολίγοις, συνιστάται ανεπιφύλακτα σε μοντελιστές κάθε εμπειρίας και (σημαντικό στις μέρες μας) βαλαντίου. Προσωπικά το έχω ήδη εν εξέλιξη στον πάγκο και οι πολύ καλές εντυπώσεις πάνε να γίνουν εξαιρετικές!