T-70M SOVIET LIGHT TANK. Special Edition, 1/35

Το κιτ της Mini Art: SOVIET LIGHT TANK T-70M special edition, είναι το πιο πρόσφατο στη σειρά που έχει δώσει άλλες τέσσερις εκδοχές του άρματος Τ-70

MiniArt 35113
Κλίμακα 1/35
In box review

Ιστορικό:

Το στρατιωτικό δόγμα της περιόδου αμέσως πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έδινε μεγάλη έμφαση στα «ελαφρά άρματα» και τα «άρματα πεζικού» που υποτίθεται ότι θα συνεργάζονταν με το πεζικό για τη διάσπαση των εχθρικών γραμμών. Είχαν σχετικά ελαφριά θωράκιση και οπλισμό καθώς ήταν σχεδιασμένα για να αντιμετωπίζουν τα πυρά του πεζικού που δεν είχε ακόμη επαρκή αντιαρματικό εξοπλισμό. Όλες οι χώρες ανέπτυξαν διάφορους τύπους ελαφρών αρμάτων και τα κατασκεύασαν σε μεγάλους αριθμούς προετοιμαζόμενες για την επερχόμενη σύγκρουση. Η πραγματικότητα αποδείχτηκε αρκετά διαφορετική με την μαζική παραγωγή μεσαίων και βαρέων αρμάτων με καλύτερη θωράκιση και ισχυρότερα πυροβόλα που δρούσαν ως αυτόνομες ίλες αλλά και την ενίσχυση του πεζικού με φορητά αντιαρματικά όπλα και παρουσία μεγάλου αριθμού αντιαρματικών πυροβόλων στο πεδίο μάχης. Σύντομα τα ελαφρά άρματα αποσύρθηκαν από την πρώτη γραμμή και διοχετεύθηκαν σε δευτερεύοντες ρόλους αναγνώρισης, μεταφοράς πυρομαχικών, έλξης πυροβολικού ή ακόμα και ως ασθενοφόρα – συχνά με την αφαίρεση του εξοπλισμού τους και του πυργίσκου. Παρόλα αυτά δεν σταμάτησε η ανάπτυξη και η παραγωγή τους ακόμη και μέχρι το τέλος του πολέμου.

Το σοβιετικό Τ-70 είναι ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα ελαφρών αρμάτων της δεύτερης φάσης, καθώς σχεδιάστηκε στη διάρκεια του πολέμου όταν πια είχε φανεί ότι δεν επαρκούσαν για το ρόλο που αρχικά προορίζονταν. Tα γερμανικά άρματα είχαν πλέον θωράκιση που δεν μπορούσαν να τη διαπεράσουν βλήματα μικρού διαμετρήματος όπως αυτά που υποχρεωτικά έφεραν τα ελαφρύτερα άρματα με τους μικρούς πυργίσκους. Το περίφημο Τ-34 με το πυροβόλο των 76 mm και την κεκλιμένη θωράκιση είχε κυριαρχήσει στα πεδία της μάχης από την σοβιετική πλευρά. Ωστόσο, το Τ-70 σχεδιάστηκε για να αντικαταστήσει τα παλαιότερα Τ-50 και Τ-60 που είχαν υπερβολικά ελαφρά θωράκιση και εξοπλισμό (πυροβόλο 20 mm) ακόμη και για δευτερεύοντες ρόλους στους οποίους περιορίστηκαν εκ των πραγμάτων. Επιπλέον, το άρμα αυτό μπορούσε να κατασκευαστεί από μικρότερα εργοστάσια τα οποία δεν είχαν τη δυνατότητα να παράγουν και να συναρμολογήσουν τα μέρη των μεσαίων και βαρέων αρμάτων, συνεπώς δεν απασχολούσε πολύτιμιο παραγωγικό δυναμικό από την κατασκευή του Τ-34 και των άλλων ισχυρών αρμάτων πρώτης γραμμής.

Το T-70 έφερε πυροβόλο των 45mm (L/46 gun Model 38) με χώρο για 45 βλήματα καθώς και ένα ομοαξονικό πολυβόλο DT (Degtyaryov) των 7,62 mm. Είχε πλήρωμα δύο ατόμων, οδηγό και διοικητή που χειριζόταν και το πυροβόλο. Η θωράκιση ήταν 60 mm στο μπροστινό μέρος του πυργίσκου, 45 mm στο εμπρός μέρος του πήγματος πίσω και στις πλευρές 35 mm πίσω και στις πλευρές του πυργίσκου και 10 mm στις πάνω και κάτω όψεις(συγκριτικά, η θωράκιση του Τ-60 δεν ξεπερνούσε τα 20 mm στο ισχυρότερο σημείο). Μήκος είχε 4,20 μ. πλάτος 2,32 μ. και ύψος 2,04 μ. Ζύγιζε 9,2 τόνους και μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα μέχρι 45 χ.α.ώ. Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε διάταξή δύο κινητήρων που ο καθένας θα κινούσε από μια ερπύστρια αλλά λόγω των προβλημάτων τελικά κατασκευάστηκε με τους κινητήρες εν σειρά και κανονική μετάδοση και διαφορικό. Η έκδοση αυτή ονομάστηκε T-70M, αλλά συχνά αναφέρεται απλώς ως T-70 αφού ήταν στην πραγματικότητα η μοναδική. Η παραγωγή ξεκίνησε το Μάρτιο του 1942 και σταμάτησε τον Οκτώβριο του 1943 ενώ είχαν κατασκευαστεί περισσότερα από 8200 άρματα αυτού του τύπου. Ο τύπος παρέμεινε σε υπηρεσία μέχρι το 1948.

Tο κιτ

Το κιτ της Mini Art: SOVIET LIGHT TANK T-70M special edition, είναι το πιο πρόσφατο στη σειρά που έχει δώσει άλλες τέσσερις εκδοχές: το SOVIET LIGHT TANK T-70 M Early Production w/CREW (πρώιμη παραγωγή συν φιγούρες), το SOVIET LIGHT TANK T-70M Late Prod. w/CREW (όψιμη παραγωγή συν φιγούρες), το SOVIET T-70M & ZiS-3 w/CREW (φιγούρες συν πυροβόλο ZiS-3) και το GERMAN Pz. Kpfw. T-70 743(r) + 7.62CM GUN w/CREW (αιχμαλωτισμένο με γερμανικές φιγούρες συν πυροβόλο 7.62CM). Πρόκειται για διαφορετική συσκευασία του ίδιου βασικού καλουπιού που συμπληρώνεται κατά περίπτωση με φιγούρες (στις δύο πρώτες) και φιγούρες συν πυροβόλα (στις δύο τελευταίες). Η special edition που παρουσιάζουμε εδώ περιλαμβάνει ένα φύλλο με photo-etched βελτιώσεις, που δεν υπάρχουν σε κανένα από τα άλλα τέσσερα κιτ. Επίσης δίνει τη δυνατότητα για κατασκευή τύπου είτε πρώιμης είτε όψιμης παραγωγής. Αυτό δεν σημαίνει και πολλά πράγματα: απλώς δεν έχουν αφαιρεθεί από τα sprue ορισμένα (λίγα) εναλλακτικά κομμάτια (βάση πυροβόλου και καπάκια θυρίδων). Όμως, σε αντίθεση με τα άλλα κιτ δεν περιλαμβάνει καθόλου φιγούρες (αλλά πάντως μπορούν να αγοραστούν χωριστά). Οι χαλκομανίες προσφέρουν τη δυνατότητα για εννέα διαφορετικά άρματα σε δύο βασικές παραλλαγές: πράσινη και πράσινη-λευκή. Για το βάψιμο απαιτούνται το πολύ επτά χρώματα: φυσικά σοβιετικό πράσινο συν λευκό (αν επιλεγεί αντίστοιχη παραλλαγή) και τα στάνταρ χρώματα για λεπτομέρειες, μαύρο, rust, gun metal, silver και καφέ του ξύλου. Συνεπώς, οποιαδήποτε συζήτηση έχει αξία αφορά μόνο το πράσινο. Η βασική ιδέα είναι ότι περίπου οποιοδήποτε πράσινο είναι σωστό για σοβιετικό άρμα του Β’ ΠΠ καθώς η κατάσταση δεν άφηνε πολλά περιθώρια για τυποποίηση και τα άρματα έφευγαν από τα διάφορα εργοστάσια με οποιαδήποτε απόχρωση υπήρχε διαθέσιμη εκείνη τη στιγμή. Ακόμη κι έτσι, το 101 (mid green) της Humbrol που προτείνουν οι οδηγίες είναι μια κακή επιλογή καθώς είναι υπερβολικά «πράσινο» (καθόλου στρατιωτικό) και δεν έχει καμία σχέση με τους κωδικούς από άλλες σειρές που προτείνει η ίδια η Mini Art όπως το 894 της Vallejo, το 1710 της Testors, το XF67 της Tamiya, το 64 της Revell και το 136 της Mr. Color. Σε Humbrol οι «σοβιετολόγοι» του μοντελισμού προτείνουν φυσικά το 114 (Russian green) που όμως έχει καταργηθεί αλλά και το 116 (US dark green) ή το 117 (US light green), ακόμη και το 86 (light olive) ή το 155 (olive drab). Προσωπικά κατέληξα στο 117.

Τα βασικά sprue είναι τρία (πήγμα, πυργίσκος και τροχοί) ενώ υπάρχει άλλο ένα με λίγα διαφανή κομμάτια (τζάμι προβολέα και περισκόπιο) και άλλα τέσσερα με τα 84 (!!!) κομμάτια των ερπυστριών (εφιάλτης). Δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου φλας και τα κομμάτια έχουν πολύ καλή λεπτομέρεια και εφαρμογή. Κινητήρας και λοιπά εσωτερικά τμήματα δεν υπάρχουν (μην τρελαθούμε κιόλας). Ωστόσο, το πυροβόλο και το πολυβόλο καθώς και το σκοπευτικό δίνονται ολόκληρα και όχι μόνον οι κάννες (δηλαδή συνεχίζουν μέσα στον πυργίσκο παρόλο που δεν θα φαίνονται όταν κλείσει). Γενικά η λεπτομέρεια είναι εξαιρετική και γίνεται ακόμη καλύτερη με τα photo-etched τμήματα για όποιον έχει το κουράγιο. Μεγάλο μειονέκτημα ότι τα sprue δεν έχουν αρίθμηση των κομματιών και πρέπει να βρίσκει τους αριθμούς τους από το σχεδιάγραμμα στο φύλλο των οδηγιών.

Οι οδηγίες είναι συνοπτικές αλλά κατατοπιστικές. Παραλείπουν όμως κάποιες λεπτομέρειες και περιλαμβάνουν σημαντικά λάθη (σε ορισμένα κομμάτια δίνουν λάθος νούμερα ή καθόλου νούμερα). Δεδομένου ότι πρόκειται για special edition ενός κιτ που ήδη κυκλοφορεί αρκετό καιρό σε άλλες εκδόσεις, θεωρώ ότι αυτό είναι απαράδεκτο καθώς τα λάθη και οι ελλείψεις θα έπρεπε να έχουν εντοπιστεί και διορθωθεί. Αυτό που λείπει εντελώς είναι οποιαδήποτε πληροφορία για το άρμα. Στη σημερινή εποχή του internet, της Wikipedia (και του modelclub) αυτό δεν είναι πρόβλημα καθώς μπορείς να βρεις και να διαβάσεις τα πάντα για το άρμα πριν το αγοράσεις. Ωστόσο, θα ήταν πολύ καλύτερα να έχει ένα σύντομο κειμενάκι με την ιστορία του άρματος, τα βασικά χαρακτηριστικά του κλπ. Νομίζω ότι η ανεπαρκής τεκμηρίωση είναι ένα γενικότερο πρόβλημα στα κιτ που προσφέρονται καθώς στην καλύτερη περίπτωση έχουν ένα σύντομο κειμενάκι λίγων παραγράφων και στην χειρότερη, όπως στο συγκεκριμένο κιτ, τίποτα. Όσον αφορά την ιστορική ακρίβεια του κιτ, δεν είμαι σε θέση να την κρίνω. Πάντως με μια γρήγορη έρευνα στα διάφορα μοντελιστικά φόρουμ δεν διαπίστωσα να υπάρχουν αξιοσημείωτες ενστάσεις, ούτε καν σημαντικές προτάσεις για βελτιώσεις.

Kατασκευή

Η κατασκευή είναι σχετικά απλή και γίνεται σε εννέα σύντομα στάδια σύμφωνα με τις οδηγίες. Το πήγμα δίνεται σε δύο βασικά κομμάτια που συναρμόζουν τέλεια ενώ το ίδιο συμβαίνει και με τον πυργίσκο. Τοποθετούνται τα διάφορα πρόσθετα (ρόδες, εργαλεία, εξωτερικά κιβώτια, πυροβόλα) με τον κλασικό τρόπο όπως για κάθε άρμα και χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Η εφαρμογή είναι άριστη, όπως και η λεπτομέρεια. Για αυτόν ακριβώς το λόγο θέλει ιδιαίτερη προσοχή η αφαίρεση από το sprue με κοπίδι-νυστέρι ώστε να μην τραυματιστούν τα κομμάτια σε αυτή τη φάση. Τους αξίζει η καλύτερη μεταχείριση και δεν συγχωρούν λάθη: κάθε στραβοκόψιμο, ξεχείλισμα κόλλας ή άλλη «ατζαμοσύνη» θα φανεί στο τελικό αποτέλεσμα ή θα χρειαστεί πολλή δουλειά για να αποκατασταθεί.

Τα photo-etched κομμάτια δεν είναι πολλά, ωστόσο ορισμένα από αυτά θέλουν δίπλωμα-τσάκισμα, πράγμα που θέλει προσοχή ώστε να γίνει σωστά. Μερικά είναι πάρα πολύ μικρά (οι κλειδαριές στον πλευρικό αποθηκευτικό χώρο!) που δεν είχα το κουράγιο να της φτιάξω. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η ερπύστρια, όπου η Mini Art επιλέγει τη λύση κομμάτι κομμάτι από το ίδιο σκληρό πλαστικό και όχι μονοκόμματες από βινύλιο. Υπομονή, υπομονή…

Συμπέρασμα

Το SOVIET LIGHT TANK T-70M special edition της Mini Art είναι ένα πολύ καλό κιτ σε λογική τιμή για αυτά που προσφέρει. Επιπλέον, παρά την πλούσια κλίμακα πρόκειται για ένα σχετικά μικρό μοντελάκι (~12 εκ.) που βολεύεται εύκολα στο ράφι ή το διόραμα.