Russian T-62 Mod.1962, 1/35 Trumpeter in box review

Η μοντελιστική καριέρα του Τ-62 δεν ήταν τόσο επιτυχημένη καθώς για πολλά χρόνια, το μόνο διαθέσιμο μοντέλο του στην 1/35 ήταν το διάσημο για τη μετριότητά του κιτ της Tamiya από το μακρινό 1977, μεχρι την κυκλοφορια αυτη της Trumpeter

Russian T-62 Mod.1962 1/35
Trumpeter 00376
in box review
Σταύρος Σουλής

Ιστορικό

Από τα μέσα και προς τα τέλη της δεκαετίας του ‘50, ο Σοβιετικός στρατός θέλωντας να αντιμετωπίσει τα ισχυρά άρματα που εκείνη την εποχή λάνσαραν οι Δυτικοί κυρίως σε ότι φορά την θωράκιση (Μ-48 και Centurion), άρχισε την ανάπτυξη μιας νέων σειράς αντιαρματικών πυροβόλων με την ονομασία Rapira (= ξίφος). To ρυμουλκούμενο πυροβόλο των 115χιλ. απο την εν λόγω σειρά, με την ονομασία Rapira 2 (2A20), μπήκε σε παραγωγή το 1955 και αμέσως άρχισε η ανάπτυξη της έκδοσης του για χρήση επι άρματος μάχης με την ονομασία U-5T. Στις δοκιμές, το εν λόγω πυροβόλο με το νεό διατρητικό βλήμα BR-5 (τύπου APFSDS), μπορούσε να διαπεράσει θωράκιση πάχους 300χιλ. απο απόσταση 1000μέτρων, νικώντας κάθε δυτικό άρμα της εποχής, οπότε αμέσως αποφασίστηκε η υιοθέτησή του στο «επόμενο» άρμα μάχης του Σοβιετικού στρατού.

Στις πρώτες δοκιμές επι άρματος, το συγκεκριμένο πυροβόλο τοποθετήθηκε σε κάποιο Τ-55 αλλά τελικά αποφασίστηκε να τοποθετηθεί σε ένα νέο άρμα με μακρύτερο σασί απο του Τ-55 το οποίο θα επέτρεπε την πιο αποτελεσματική απορρόφηση της τεράστιας ενέργειας απο την οπισθοδρόμησή του και ταυτόχρονα θα είχε μεγαλύτερους αποθηκευτικούς χώρους για τα πιο ογκώδη πυρομαχικά BR-5. Το νέο αυτό άρμα ήταν το Τ-62 και μπήκε σε παραγωγή περίπου στα τέλη του 1961 σχεδόν ταυτόχρονα με το Τ-55Α. Στην πράξη, το Τ-62 είχε πολλά κοινά μέρη με το Τ-55 (στοιχεία ανάρτησης, τροχοί, ερπύστριες, κινητήρας, σύστημα μετάδοσης, κιβώτιο ταχυτήτων) και διέφεραν μόνο στο μήκος του σασί και στον διαφορετικό πύργο. Ουσιαστικά, το Τ-62 μπορεί να θεωρείται η έκδοση μεγάλου βεληνεκούς (ή κατα άλλους, η έκδοση «καταστροφέα αρμάτων») του Τ-55 και όχι κάποιο διάδοχο άρμα αυτού.

Στην επιχειρησιακή του καριέρα πάντως το Τ-62 δεν είχε την ίδια εξάπλωση με το Τ-55 στις χώρες δορυφόρους της Ε.Σ.Σ.Δ. κυρίως λόγω του μεγαλύτερου κόστους του αλλά και εξαιτίας της εξέλιξης των πυρομαχικών της εποχής καθώς δεν άργησε να αναπτυχθεί ενα διατρητικό βλήμα για το πυροβόλο του Τ-55, με σχεδόν εφάμιλλη αποτελεσματικότητα με αυτή του Τ-62 αλλά με σαφώς μικρότερο κόστος. Το Τ-62 πάντως κατασκευάστηκε σε περισσότερα από 20.000 αντίτυπα, σε τρείς κύριες εκδόσεις που αναφέρονται παρακάτω. Τα περισσότερα Τ-62 (~13.000) τα κατείχε η Ε.Σ.Σ.Δ. και τα υπόλοιπα το Αφγανιστάν, η Αλγερία, η Βουλγαρία, η Κούβα, πιθανόν η Τσεχοσλοβακία, η Αίγυπτος, η Αιθιοπία, το Ιράκ, η Μοζαμβίκη, η Σομαλία, η Συρία και το Ισραήλ (πρώην Αιγυπτιακά μετασκευασμένα σε Ti-73).

Το Τ-62 υπό κλίμακα

Η μοντελιστική καριέρα του Τ-62 δεν ήταν τόσο επιτυχημένη καθώς για πολλά χρόνια, το μόνο διαθέσιμο μοντέλο του στην 1/35 ήταν το διάσημο για τη μετριότητά του κιτ της Tamiya από το 1977, το οποίο ως το μοναδικό κιτ των Σοβιετικών αρμάτων της «οικογένειας» των Τ-54/55/62 αλλά με σημαντικά λάθη στις διαστάσεις και στο σχήμα (ιδίως του πύργου) αποτέλεσε τη βάση για πολλές βελτιώσεις απο τις εταιρείες βελτιωτικών (ρητίνης και photo-etched) αλλά και την «πηγή δανεισμού» των βασικών ανταλλακτικών του για την ιδιοκατασκευή των προγενέστερων Τ-54 και Τ-55 με τα οποία είχε πολλά κοινά όπως προαναφέρθηκε.

Τελικά, μετά από κάποιες μέτριες προσπάθειες απο την ESCI και την Lindberg στς τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις ρχές του ’90 (οι οποίες δοκίμασαν ...τα πάντα εκτός από Τ-62 !), η Tamiya πριν απο 6 περίπου χρόνια κυκλοφόρησε ένα πολύ καλό Τ-55 αλλά έπρεπε να περάσουν περισσότερα απο 30 χρόνια απο την αρχική κυκλοφορία (32 για την ακρίβεια) για να έχουμε ένα καλό μοντέλο του Τ-62 στην 1/35 σε πλαστικό κιτ. Αυτό που παρουσιάζεται παρακάτω είναι του πρώιμου τύπου (Model 1962, early) με το χρακτηριστικό deck του κινητήρα (σχεδόν όμοιο με του Τ-55) και χωρίς πολυβόλο στο πύργο ενώ αργότερα θα κυκλοφορήσει και το ύστερου τύπου (Model 1972) με το διαφορετικό deck κινητήρα και το πολυβόλο DShK των 12,7χιλ. στην θυρίδα του αρχηγού. Για την ιστορία, υπήρξε και ενδιάμεσος τύπος (Model 1966 ή 1967 κατα άλλες πηγές) με μόνο το αλλαγμένο deck κινητήρα, χωρίς πολυβόλο στην θυρίδα του αρχηγού.

Το κιτ της Trumpeter

Το κιτ της Trumpeter είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα απο τις τελευταίες κυκλοφοριες της. Προσεγμένο κουτί (γιατι η πρώτη εντύπωση στο ράφι/βιτρίνα πάντα μετράει) αλλά και εξίσου καλο περιεχόμενο επι το πλείστον σε γκρι ανοικτό μαλακό πλαστικό, σε μαύρο (!), διαφανές και αρκετά έξτρα κομμάτια. Η λεπτομέρεια γενικά είναι καλή ενώ υπάρχουν ελάχιστα σημάδια απο το καλούπι και φλας στα κομμάτια.

Τι περιλαμβάνει το κιτ:

Οι τροχοί και τα τμήματα της ανάρτησης αλλά και αρκετές λεπτομέρειες του σκάφους, δίνονται σε 2 όμοια πλαίσια («Α») με 57 κομμάτια έκαστο (δηλ. 114 στο σύνολο). Οι εδαφικοί τροχοί είναι του χαρακτηριστικού τύπου «αστερία» («starfish» ή πεντάκτινο αστέρι) και δίνονται χωρίς τα περιμετρικά ελαστικά τους τα οποία δίνονται χωριστά. Οι εδαφικοί τροχοί αλλά και οι κινητήριοι και οι εδαφικοί έχουν καλή λεπτομέρεια. Οι βραχίονες τους δίνονται χωριστά και με λίγη προσπάθεια μπορεί να αναπαρασταθεί η ανάρτηση σε μη επίπεδη διάταξη (πχ. σε διόραμα με ανώμαλο έδαφος). Για την προστασία κάποιων πολύ λεπτών κομματιών όπως οι ρευματοδότες των φώτων του σκάφους και οι χειρολαβές του πύργου, τα σημεία που δίνονται στα πλαίσια είναι τυλιγμένα με προστατευτικό πλαστικό (φύλλο «φελιζόλ»).

Το πιο «πλούσιο» πλαίσιο του κιτ είναι το «Β» με 64 κομμάτια κυρίως για τον εμπλουτισμό του σκάφους και του πύργου με τις χαρακτηριστικές λεπτομέρειες των Σοβιετικών αρμάτων της συγκεκριμένης σειράς, όπως τα επίπεδα φτερά, τα εξωτερικά, πλακέ δοχεία καυσίμου (έχουν καλή λεπτομέρεια και θέλουν προσθήκη μόνο των σωληνώσεων τους και ίσως αντικατάσταση των χειρολαβών τους), τον ξύλινο κορμό απεγκλωβισμού, τους διάφορους προβολείς, τις πολλές μπαγκαζιέρες κλπ. Ενα ιδιαίτερο κομμάτι είναι η «βάση» του πυροβόλου του πύργου, η οποία δίνεται χωρίς το μουσαμαδένιο της κάλυμμα και εναλλακτικά με το κάλυμμά της στο πλαίσιο «C». Στο πλαίσιο «C» (17 κομμάτια) δίνεται το κύριο τμήμα του καταστρώματος (η περιοχή της θυρίδας του οδηγού και το δαχτυλίδι του πύργου), το πίσω κάθετο τοίχωμα του σκάφους, κάποιες λεπτομέρειες του πύργου και το πυροβόλο σε 5 κομμάτια. Εναλλακτικά δίνεται και μονοκόμματο μεταλλικό πυροβόλο (απο αλουμίνιο φτιαγμένο σε τόρνο).

Ο πύργος με την πολύ καλή ανάγλυφη υφή – χαρακτηριστική των σοβιετικών αρμάτων της περιόδου – δίνεται στο πλαίσιο «D» , το οποίο περιλαμβάνει άλλα 8 κομμάτια κυρίως για το κατάστρωμα (το καπάκι με τις γρύλιες για το διαμερισμα του κινητήρα, κάποιες θυρίδες για την ίδια περιοχή κλπ.) και τον πύργο (τη δεξιά στρογγυλή θυρίδα).

Το μεγαλύτερο κομμάτι του κιτ είναι η «μπανιέρα» του σκάφους, η οποία έχει εξαιρετική λεπτομέρεια στις βάσεις των βραχιόνων της ανάρτησης καθώς και σε ολόκληρη την κάτω επιφάνεια του άρματος. Το άνω-πίσω μέρος δίνεται με μια ελαφρά κίση προς τα πίσω όπως το πραγματικό.

Στο μικρότερο πλαίσιο «G» με τα 44 κομμάτια δίνονται τα καπάκια απο τις πλήμνες των εδαφικών τροχών και αρκετές άλλες μικρότερες λεπτομέρειες του άρματος, όπως τα περισκόπια και σκοπευτικά του πύργου, τα άκρα των συρματόσχοινων, χαρακτηριστικά κουτιά πυρομαχικών του πολυβόλου τα οποία θα εμπλουτίσουν το κουτί με τα περσσεύματα διότι είναι για τον μεταγενέστερο τύπο, τα πίσω τελειώματα των φτερών κ.α.

Οι ερπύστριες είναι τύπου «κομμάτι – κομμάτι» και δίνεται σε 7 πλαίσια («Μ») των 31 πέδιλων έκαστο (σύνολο 217 κομμάτια !), στο ίδιο πλαστικό με του υπόλοιπου κιτ. Είναι του ολομεταλλικού πρώιμου τύπου OMSh, δεν έχουν καθόλου σημάδια απο το καλούπι και ελάχιστο φλας περιμετρικά και θα συναρμολογηθούν σχετικά εύκολα με τη βοήθεια υγρής κόλλας για να αποδώσουν το πολύ χαρακτηριστικό «κρέμασμα» του πραγματικού.

Στα 4 πλαίσια «Ζ» μαύρου χρώματος (είναι πολυστερίνη και όχι βινύλιο) δίνονται τα συνολικά 20 ελαστικά για τους 10 διπλούς εδαφικούς τροχούς. Σε όλη τους τη εξωτερική επιφάνεια έχουν τα υποτιθέμανα σημάδια του εργοστασίου που έχουν τα φρέσκα ελαστικά και θα χρειαστούν κάποια «περιποίηση» με τη λίμα και τον κόφτη για να δείξουν πιο ρεαλιστικά.

Τα 12 διαφανή κομμάτια του Πλαισίου «L», είναι για τα περισκόπια των θυρίδων του αρχηγού στο πύργο και του οδηγού καθώς και για τα «κρύσταλλα» των πολλών προβολέων του άρματος.

Το κιτ συμπληρώνεται απο ένα μικρό πλαίσιο με 10 photo-etched κομμάτια ανοικτόχρωμου μπρούτζου για τις σίτες του κινητήρα και κάποιες άλλες λεπτομέρειες και ένα πολύ ρεαλιστικό συρματόσχοινο απο στριμμένο χαλκόσυρμα.

Η καρτέλλα με τα σήματα περιλαμβάνει λευκά νούμερα για δυό μονόχρωμα πράσινα οχήματα του Σοβιετικού Στρατού (953 και 519), τέσσερις πλήρεις σειρές αριθμών σε δυο διαφορετικά στυλ, ενα τακτικό σήμα και τον κλασικό θυρεό των Φρουρών («Gvardia»). Οι οδηγίες βαφής και τοποθέτησης των σημάτων δίνονται σε ξεχωριστό έγχρωμο μονοσέλιδο με ζωγραφιά 5 όψεων του Τ-62 και πινακάκι με τα απαραίτητα χρώματα (με κωδικούς Gunze, Vallejo, Model Mster, Tamiya, Humbrol).

Σε γενικές γραμμές το κιτ είναι πάρα πολύ καλό, έχει άριστη λεπτομέρεια, είναι εύκολο στην κατασκευη και αποδίδει και με το παραπάνω το σχήμα και τις διαστάσεις του πραγματικού. Για τους πολύ σχολαστικούς και μόνο θα επισημάνω δυο «λαθάκια» τα οποία έχουν αναφερθεί ήδη σε διάφορες κριτικές του συγκεκριμένου κιτ και υποτίθεται ότι μειώνουν την ορθότητα του μοντέλου.

Το πρώτο αφορά το πίσω «κάθετο» τοίχωμα του σκάφους το οποίο δίνεται κάθετο (90 μοίρες ως προς το έδαφος) ενώ θα πρέπει να έχει μια μικρή κλίση της τάξης των 4 μοιρών προς τα πίσω. Μπορεί να διορθωθεί σχετικά εύκολα με την προσθήκη λωρίδων ΦΠ στο τελείωμα του καταστρώματος και στοκάρισμα αν και προσωπικά πιστεύω ότι ελάχιστα φαίνεται στο τέλος.
Το δεύτερο αφορά τη θυρίδα του γεμιστή στον πύργο η οποία έχει μια ελαφρά κλίση προς τα αριστερά (η «μπροστινή» πλευρά της ως προς το διαμήκη άξονα του πύργου/άρματος). Αν και στα (ελάχιστα) διαθέσιμα σχέδια του Τ-62 αυτή φαίνεται να είναι «παράλληλη» με το διαμήκη άξονα του πύργου, εντούτοις υπάρχουν μεμονωμένες φωτό του πραγματικού που δείχνουν ότι υπήρχαν άρματα με τη λίγο διαφορετική θυρίδα – χωρίς αυτό να αφορά κάποια επίσημη αλλαγή στα σχέδια κατασκευής – οπότε το θέμα είναι σε ποιο πρωτότυπο βασίστηκε η Trumpeter για το δικό της κιτ. Και αυτή ηλεπτομέρεια όμως θα φαίνεται ελάχιστα στο τέλος, ιδίως εαν προστεθεί φιγούρα στην εν λόγω θυρίδα, αξεσουάρ στον πύργο κλπ.

Παρά τα προαναφερθέντα, το κιτ συνολικά είναι πάρα πολύ καλό και εκτιμώ θα τύχει θερμής αποδοχής απο τους θαυμαστές του είδους διότι αφενός πρόκειται για μια ευχάριστη κατασκευή με ενδιαφέρουσες επιλογές ως προς το βάψιμο - κι ας περιορίζονται μόνο σε Σοβιετικό πράσινο οι οδηγίες – αφετέρου είναι ένα από τα πιο «επιθυμητά» μοντέλα αρμάτων στις μοντελιστικές κουβέντες (σε φόρουμ, περιοδικά κλπ.) εδώ και πολλά χρόνια. Το συνιστώ λοιπών στους fans του είδους.

Βαθμολογία 8,5/10

Βιβλιογραφία

• Osprey, Vanguard 37, Modern Soviet Combat Tanks, S.Zaloga.
• Arms & Armour Press, Soviet Tanks & Combat Vehicles 1946 to the present, S. Zaloga – J. Loop.
• Concord 2013, T-54 / T-55 / T-62, S. Zaloga
• Military Modelling 3/1991, Vasco Barbic
• Fine Scale Modeller 7/1994, Iraqi T-62M, Cookie Sewell