Λοιπόν, μιας και θα έχω 2-3 μέρες πιο λάσκα (δηλαδή θα δουλεύω μόνο 10 ώρες την ημέρα

), είπα να φτιάξω κάτι απλό και γρήγορο για να ψιλοσυνέλθω από τα τελευταία χτυπήματα της μοίρας (Bf-110, πυργίσκος-καλύπτρα-σήματα Avenger). Κοιτώντας τη βιτρίνα είδα πως δεν έχω κανένα μοντέλο με D-day stripes, οπότε άρπαξα ένα Typhoon της Academy, το οποίο όμως είχε τα stripes μόνο από κάτω! Να μου βγει ο πάτος στο μασκάρισμα και να μη φαίνονται είναι αμαρτία, πίσω στο ράφι το Typhoon και έξω το Β-25 με τις τεράστιες ασπρόμαυρες λουρίδες στα φτερά και την άτρακτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ - ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ
Εδώ πρέπει να σας προειδοποιήσω οτι η συνέχεια του συγκεκριμένου topic πιθανότατα θα εξελιχθεί σε ακραίες καταστάσεις, οπότε διαβάζετε αναλαμβάνοντας την ευθύνη για ότι δείτε ή πάθετε.

ΤΕΛΟΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ

Μέχρι τώρα έχει ξεκινήσει το cockpit έχουν μπει τα καθίσματα και η κεντρική κονσόλα, προσθέθηκαν οι ζωνούλες από masking tape και περιμένουν να γίνουν με Humbrol 56 οι πόρπες. Το χρώμα του cockpit είναι το Gunze H58. Θα ακολουθήσουν φθορές με dry brush και ότι άλλο σατανικό σκεφτώ.

Και εδώ ήταν που άρχισε η εγκεφαλική παρεκτροπή! Παρατήρησα ότι τα διαφανή είναι πολύ διαυγή και ότι το ρύγχος του μοντέλου δίνεται από την Italeri πρακτικά άδειο. Και, ναι κύριοι σωστά διαβάζετε, παρακαλώ το σκηνοθέτη
φώτα,
μουσική ([wiki=]Also sprach Zarathustra (Richard Strauss)[/wiki], op. 30),
βεγγαλικά,

αποφάσισα να το εμπλουτίσω κάνοντας scratch build

Ετσι λοιπόν, πάντα με βάση τη σχετική βιβλιογραφία (ψοφάω να το λέω αυτό!), πρόσθεσα για την ώρα το κιβώτιο με τα πυρομαχικά και την ταινία τροφοδοσίας για το .50 του ρύγχους.


Θα ακολουθήσει σκοπευτικό για τις βόμβες και διαφόρα black boxes στα αριστερά και πίσω από τον βομβαρδιστή, βάψιμο, φθορές και τέλος θεραπεία. Και να φανταστείτε για όλα αυτά ούτε καν ένα γιαούρτι δε χρειάστηκε να πάρω!
Αυτά για την ώρα...