Ο μοντελισμός για εμένα ξεκίνησε σοβαρά πρίν από μόλις 2 χρόνια... Έψαχνα μια βοήθεια και τη βρήκα εδωμέσα, οπότε αποφάσισα να την προσφέρω και εγώ σε όσους ακόμα την είχαν ανάγκη... Στην πορεία αυτή των 2 χρόνων(δεν υπολογίζονται τα παλαιότερα χρόνια μοντελισμού για ευνόητους νηπιακούς λόγους..), έμαθα πολλά πράγματα... Πώς να βάφω, πώς να κολλάω, πώς να στοκάρω και να τρίβω κ.ο.κ.... Έμαθα όμως και γνώρισα πολλά άλλα πράγματα. Γνώρισα ιερά τέρατα του μοντελισμού στην Ελλάδα(π.χ. Μέγας Τσώνος κα), που μια ζωή έβλεπα δουλειές τους στα περιοδικά και πάντα με ένιωθα να κλαυσιγελώ(χαρά για ότι έβλεπαν τα μάτια μου και λύπη γιατί δε μπορούσα να τους "φτάσω"), γνώρισα την IPMS και τις εκθέσης της, και τον κόσμο που γύρω του περιστρέφεται ότι πλαστικό μπορεί να κολληθεί και να βαφτεί...
Από τότε που άρχισα να αντιλαμβάνομαι καλύτερα κάποια πράγματα τα βασικά προβλήματα του μοντελισμού στη χώρα ήταν δύο: 1ον το ότι δε μπαίνει νέος κόσμος στο "άθλημα", και 2ον ότι σαν αγοραστές έχουμε πρόβλημα με τους εμπόρους-πωλητές, που αντικείμενό τους είναι ο μοντελισμός....
Στο πρώτο πρόβλημα, αν και μπορούμε εύκολα να βρούμε τις αιτίες, η λύση δεν είναι εύκολο να βρεθεί και πολύ περισσότερο αν τελικά βρεθεί να εφαρμοστεί... Δε μπορείς να πιάσεις τον άλλον από τα μαλλιά και να τον σύρεις...
Στο δεύτερο πρόβλημα, η αιτίες είναι πολλές... Και εδώ ξεκινάνε τα δύσκολα... Θα προσπαθήσω να καταγράψω όσα διατρέχουν το μυαλό μου, για το λόγο αυτό παρακαλώ την επιείκεια όλων σας, αλλά και να συμπληρώσετε ή να διορθώσετε αν κάπου έχω λάθος...
ΟΛΟΙ οι μοντελιστές, αργά ή γρήγορα, θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της τροφοδοσίας τους. Θα ψάχνουν να βρούν κάποιο κιτ που είναι ακριβό και επειδή έχουν χρυσοπληρώσει για τα προηγούμενα δέκα(μπορεί και μόνο ένα ή και κανένα), να θέλουν να βρούν την πιο οικονομική λύση στο πρόβλημα. Δεδομένο είναι ότι η σύγχρονη τεχνολογία και το ιντερνετ το επιτρέπουν πλέον. Κάνεις ένα search σε google & ebay, και βρίσκεις αυτό που θέλεις. Τόσο γρήγορα όσο σου επιτρέπει η σύνδεσή σου, και τόσο απλά όσο σου επιτρέπει η ιδιοσυγκρασία σου και "αντοχές" σου.
Επίσης είναι δεδομένο ότι έχεις κάθε δικαίωμα να το κάνεις, όχι μόνο γιατί το επιτρέπουν οι συνθήκες αλλά γιατί είναι όσο δεν παίρνει θεμιτό... Είσαι καταναλωτής, και σε ενδιαφέρει να καλύψεις τις ανάγκες σου, με το μικρότερο δυνατό κόστος(είτε οικονομικό είτε μηδενίζοντας το ρίσκο της συναλλαγής) και τη μεγαλύτερη δυνητική ικανοποίηση που μπορεί να σου παράξει η κάληψη της δεδομένης ανάγκης(χαρά κατασκευής με λίγα προβλήματα, after sales παροχές και υποστήριξη κτλ)
Ένα από τα θέματα που προκύπτουν μέχρι εδώ, είναι οι συνθήκες που πραγματοποιούμε αυτές τις συναλλαγές από απόσταση. Έχουμε τη δυνατότητα να παραγγείλουμε πράγματα από το Νότιο Πόλο μέχρι το χωριό του Αι-Βασίλη και από το Bλαδιβοστόκ μέχρι το Λος ʼντζελες, και ταυτόχρονα να ξέρουμε που βρίσκονται όσα παραγγέλνουμε σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή. Θα διακρίνω δύο κατηγορίες εδώ και θα γίνει αντιληπτό παρακάτω γιατί. Από τη μία μεριά λοιπόν έχουμε την ΕΕ, από όπου μπορούμε να ψωνίσουμε πράγματα, σα να τα ψωνίζουμε από το διπλανό τετράγωνο: δεν υπάρχουν δασμοί, σε δύο-τρεις μέρες ότι αγοράσουμε είναι στην πόρτα μας, και η επαφή με τον πωλητή είναι πανεύκολη ακόμα και τηλεφωνικά. Η τελωνειακή ένωση δίνει σε εμάς τη δυνατότητα, αλλά και σε όλους τους Ευρωπαίους να μην χρεώνονται περισσότερο από μία φορά φόρους, δασμούς κτλ. Αναγκαίο καλό/κακό... Από την άλλη όσοι δεν ανήκουν στην ΕΕ: Οτιδήποτε έρχεται από αυτές τις χώρες, πρέπει να περνά από έλεγχο τελωνείου και δασμολόγηση, και αν είναι από κάποιο ποσό και πάνω να καλείται ο παραλήπτης και παραγγέλων να καταβάλει το αντίτιμο... Κανονικά... Γιατί αν είσαι στην Ελλάδα, μπορεί και να το γλυτώσεις... Η κατάσταση είναι γνωστή και δεδομένη...
Από την άλλη πλευρά(αν και δεν θα έπρεπε να είναι η "άλλη" πλευρά κατά τη γνώμη μου), έχουμε τα Ελληνικά καταστήματα μοντελισμού...
Παλιότερα που δεν υπήρχε το ίντερνετ, τα πράγματα ήταν σχετικά απλά για αυτά... Εισήγαγαν ή εμπορεύονταν τα πράγματα που ήθελαν, που θεωρούσαν ότι μπορούν να τους αποφέρουν κέρδος, έχοντας να ικανοποιήσουν μια δεδομένη πελατεία(με όσα θετικά ή αρνητικά αυτή είχε), οργανώνοντας και λειτουργώντας τα πάντα με τον τρόπο τους. Απόλυτα θεμιτό επίσης και λογικό θα πεί κάποιος. Συμφωνώ... Είχαν να ανταγωνιστούν μόνο το ένα το άλλο...
ʼλλαξαν όμως οι συνθήκες, και πλέον αντιμετωπίζουν δύο δυσκολίες: Έχουν να ανταγωνιστούν και τα καταστήματα του εξωτερικού που έχουν το ίδιο επιχειρηματικό αντικείμενο, αλλά και την προηγούμενα δεδομένη πελατεία τους, που πλέον ενημερώνεται και ψάχνεται... Από μόνη της και όχι από τα καταστήματά τους και τους ίδιους, οπότε να "ελέγχεται"(συγχωρέστε με αν είναι αδόκιμος ο όρος, αλλά δεν βρήκα άλλον...), πιο εύκολα... Επιπλέον έχουν να αντιμετωπίσουν τις ίδιες οι χειρότερες οικονομικές συνθήκες που αντιμετώπιζαν πριν, τους ίδιους δασμούς και φόρους...
Κάπου ανάμεσα στις δύο αυτές κατηγορίες(μοντελιστές-εμπόρους), γεννήθηκε κάποια στιγμή το modelclub... Βρήκαν οι μοντελιστές έναν άνθρωπο να πουν τον πόνο τους και να τους καταλάβει, να γκρινιάξουν για τις μεγαλύτερες τιμές που πληρώνουν τα κιτ σε σχέση με τον μέσο Ευρωπαίο ή Αμερικανό, να ψάξουν να βρουν λύση στο πρόβλημα που αντιμετώπιζε η τσέπη τους, που έμενε κάθε βδομάδα όλο και πιο άδεια... ʼρχισαν λοιπόν οι Έλληνες μοντελιστές να το ψάχνουν το πράγμα και να βρίσκουν, καλές προσφορές, λύσεις για να βρίσκουν φθηνότερα όσα τους ενδιέφεραν να βρούν και κόλπα για να το πετυχαίνουν, γιατί τα κενά του συστήματος δεν είναι δικό τους το πρόβλημα, αλλά αυτών που πρέπει να τα γεμίσουν και να τα κλείσουν...
Αποφάσισαν λοιπόν να προχωρούν σε ομαδικές αγορές, προμήθειες κτλ. Γιατί ο κάθε έμπορος που θέλει πωλήσεις στο κατάστημά του, προτιμά να κάνει μια μικρή έκπτωση από το κέρδος του ανά κωδικό, αλλά ξέρει ότι με τη μαζικότητα της αγοράς από μία ομάδα, αμέσως βγάζει το κέρδος που θα έχανε, αν πούλαγε μόνο τα μισά... Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην περίπτωσή μας το Βελγικό κατάστημα Obeeliks, που κάνουμε ομαδική τους αερογράφους μας: 10% έκπτωση σε κάθε αγορά οποιασδήποτε ποσότητας, και μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο έχει λάβει το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 3000EUR... Μάθανε όμως και κάτι ακόμα τα μέλη του Modelclub: ότι υπάρχουν έμποροι που είναι διατεθημένοι να προσφέρουν και κάτι καλύτερο αν προτιμηθούν και πώς ανταποδίδουν την εμπιστοσύνη που τους δείχνουν οι πελάτες τους...
Μάθαμε ακόμα όλοι μας, τα ρίσκα που ενέχει αυτή η διαδικασία και κυρίως όταν αυτή περιλαμβάνει και χώρες εκτός ΕΕ. Μια ομαδική αγορά Hasegawa ΤF-104G 1/48, από τις ΗΠΑ, κατέληξε να έρθει στα χέρια μας καθυστερημένη από το ελληνικό τελωνείο, που αποφάσισε για μισή!! φορά να κάνει σωστά τη δουλειά του, και να κοστίσει περισσότερο από όσο αναμέναμε. Χάσιμο και χρόνου και χρήματος. Μάθαμε επίσης με σκληρό τρόπο, πώς υπάρχουν ακόμα στις μέρες μας άνθρωποι που σκέφτονται με τη λογική ότι πιούμε, ότι φάμε και ότι αρπάξει ο λώλος μας... ʼνθρωποι που προσπάθησαν να μας πιάσουν κορόιδο, αλλά δεν τους έκατσε, όπως περίμεναν...
Το Modelclub όμως έκανε και κάτι ακόμα... Έδωσε τη δυνατότητα στους προβληματισμένους εμπόρους που έβλεπαν την πελατεία τους να χάνεται και να ακολουθεί άλλο δρόμο από αυτό που προέβλεπαν, να μπορούν αν σχηματίσουν γνώμη για τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι πελάτες τους, και μάλιστα να μπορούν να μιλήσουν απευθείας μαζί τους, είτε μέσω του forum, είτε με προσωπική επαφή... Αντιλήφθηκαν επίσης ότι δεν είναι εύκολο, πλέον να προσεγγίζουν τους πελάτες τους όπως πρίν, γιατί είναι ενημερωμένοι από πριν και ψαγμένοι, έστω και αν αγνοούν πολλά πράγματα και δεν αντιλαμβάνονται ακόμα περισσότερα που δε φαίνονται,(και ενίοτε δεν είναι απαραίτητο να τα γνωρίζουν...)
Εδώ πλέον διαχωρίζονται οι ίδιοι οι έμποροι σε κατηγορίες(εν αρχή):
1ον, όσοι κατάφεραν να ακολουθήσουν λίγο ή πολύ το ρεύμα, και πλησίασαν-ενημέρωσαν τους μοντελιστές, ότι είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν με εκπτώσεις-προσφορές, αν προτιμηθούν... Και προτιμήθηκαν(GE Hobbies)
2ον, όσοι αποφάσισαν να παραμείνουν στις θέσεις τους, στις τιμές τους και στις προσφερόμενες υπηρεσίες τους, μη λαμβάνοντας υπόψιν την διαμορφούμενη αγορά. Απλά με κάποια σπασμωδικά βήματα να προσπαθήσουν να πείσουν ότι ακολουθούν τη ροή...
Στη συνέχεια της ιστορίας οι κατηγορίες έγινα λίγο περισσότερες, περίπου όσα και τα κατστήματα μοντελισμού στην Ελλάδα!!!
Το κατάστημα της πρώτης προηγούμενης κατηγορίας εξακολουθεί στο ίδιο τέμπο, από τα υπόλοιπα τα περισσότερα, χαμήλωσαν λίγο ή πολύ τις τιμές τους, ενώ οι υπόλοιποι έμειναν οριστικά πίσω. Από αυτούς που χαμήλωσαν τις τιμές τους, και αποτελούν το κύριο κομμάτι της αγοράς, ο ένας θεωρεί ακόμα ότι το να ανοίγεις το κιτ για να δεις πώς είναι μέσα και να κρίνεις, είναι εντελώς απαγορευμένο και μάλιστα όσοι πελάτες το τολμούν είναι και βλάχοι... Από τους εναπομείναντες δύο, ξεκινά μια προσπάθεια να πλησιάσουν τους μοντελιστές, αλλά κάτι δεν τους βγαίνει καλά στην προσπάθεια, και έτσι πάει (αρχικώς) χαμένη... Αυτοί οι λίγοι έχουν στήσει και από ένα site, που ενημερώνουν για τα προιόντα τους, αλλά καμία ολοκληρωμένη, σύμφωνα με τις απαιτήσεις προσπάθεια... Δε βαριέσαι, θα πει κάποιος... Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα...
Όχι φίλοι μου... Θα παρέμβει πάλι το Modelclub και δε θα αφήσει να πάει πάλι χαμένη μια ευκαιρία... Ο Κος Καλφάκης το είπε πολύ σωστά σε κάποιο σημείο: Όχι μόνο για το modelclub, αλλά για όλους τους μοντελιστές...
Σαν ομάδα, ποτέ δεν πλησιάσαμε κάποιον από τους καταστηματάρχες (και εννοώ σαν διαχείρηση του club, και όχι το κάθε μέλος μεμονωμένα), και να ζητήσουμε να γίνει έκπτωση στα μέλη... ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟ... Ο κάθε έμπορος είναι υποχρεωμένος από τον επαγγελματισμό του, αν θέλει να προωθήσει τα προϊόντα του στο club να προτείνει εκείνος... Δεν θα γίνουμε ούτε ζητιάνοι ούτε επαίτες, και σαφώς δεν περιμένουμε από κανέναν έμπορο να μας αντιμετωπίζει ως τέτοιους...
Έχουμε απαιτήσεις, ναι... Αλλά σε αυτές δεν περιλαμβάνεται η απαίτηση να κερδίζουμε και να είμαστε χαλαροξεκούραστοι και χαρούμενοι, ενώ ο εκάστοτε έμπορος να χάνει... Αν ο ίδιος πιστεύει ότι δεν ενέχει το στοιχείο του κέρδους για αυτόν η συναναστροφή μας, η πόρτα είναι ανοικτή και τα σκυλιά δεμένα... Δεν θα παρεξηγηθεί και δεν θα θεωρηθεί κακός... Αν από την άλλη όμως πιστεύει ότι αλληλοβοηθούμενοι θα κερδίσουμε και οι δύο, είμαστε ανοικτοί σε προτάσεις...
Όταν οι προτάσεις αυτές φθάνουν στη διαχείρηση, ενημερώνονται όλοι... Το GE Hobbies μας ενημέρωσε και σας ενημερώσαμε, ο Κος Καλφάκης μας ενημέρωσε, με ανεπίσημο τρόπο για κάποια καλύτερη τιμή που θα μπορούσε να γίνει σε ομαδική παραγγελία, σας ενημερώσαμε έστω και ανεπίσημα(δείτε στην πρώτη σελίδα του θέματος), καθώς δεν υπήρξε άλλη επαφή... Τα πράγματα είναι απλά, και αν δεν είναι τότε θα πρέπει να τα απλοποιήσουμε εμείς...
Οι σημερινοί Έλληνες επιχειρηματίες, είπαμε ότι έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες... Η κυριότερη είναι οι καχυποψία των πελατών τους, που ξαφνικά είδαν τι γινόταν τόσο καιρό και έμειναν με την απορία γιατί... Δεν τους εξήγησε ποτέ κανείς, οπότε αναγκάστηκαν να βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους και να θυμώσουν με αυτό που θεώρησαν ότι έγινε... Έχουν να αντιμετωπίσουν τα καταστήματα του εξωτερικού (ΕΕ) που έχουν καλύτερες τιμές, καθώς απευθύνονται σε μεγαλύτερο κοινό και έτσι έχουν καλύτερο διαμερισμό των εξόδων τους, που έχουν πελάτες και σε άλλες χώρες και έτσι έχουν και από εκεί μερίδιο στην αγορά...
ʼραγε πόσοι από τους Έλληνες εμπόρους σκέφτηκαν να κάνουν το ίδιο; Να οργανώσουν έτσι την επιχείρησή τους, που να έχουν πελάτες και από το εξωτερικό και όχι μόνο τους ελάχιστους Έλληνες μοντελιστές... Γιατί δε γίνονται ανταγωνιστικοί με το μεγαλύτερο αντίπαλό τους και να τον χτυπήσουν με τον ίδιο τρόπο;; Το κόστος για να στήσεις τέτοια επιχείρηση θα μου απαντήσει κάποιος... Και θα απαντήσω: ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΡΧΗ πώς πρέπει να επενδύσεις για να έχεις απόδοση... Τα ταμιευτήρια πλέον έχουν ανύπαρκτο επιτόκιο, και οι εμείς οι Έλληνες μοντελιστές είμαστε λογαριασμός καταθέσεων και όχι κίνησης κεφαλαίων... Είναι λάθος αντίληψη να υποστηρίξει κάποιος πώς η μικρή Ελλάδα έχει μικρή αγορά, και εγώ λίγους πελάτες σε σχέση με το συνάδελφο κατάστημα στη Γερμανία, αλλά περιμένω να βγάλω τα ίδια κέρδη με αυτό...
Ο Κος Καλφάκης, τόλμησε κάτι που δεν έχει κάνει κανένας άλλος συνάδελφός του έως τώρα... Να μας αντιμετωπίσει ευθεία και χωρίς περιστολές... Και μόνο για αυτό του αξίζει ένα μπράβο, αλλά ίσως αγαπητέ Κε Καλφάκη το κάνατε με λίγο λάθος τρόπο και το έχουμε κουβεντιάσει και παλιότερα... Ναι ίσως σας πνίγει το δίκιο και σας έχουμε κρίνει λάθος, αλλά δεν είχαμε-έχουμε-θα έχουμε μόνο για εσάς αυτή την άποψη... Η μπάλα έχει πάρει όλους εσάς τους επαγγελματίες...
Έχουμε δικαίωμα όπως είπε ένας φίλος να σας κρίνουμε και φυσικά εσείς το ίδιο... Δε μπορείτε να μας το στερήσετε είτε εσείς είτε οποιοσδήποτε άλλος... Ο συνάδελφος σας στην Πάτρα, έπραξε ως έπραξε... Γιατί να μην τον κρίνω και να ενημερώσω και τους υπόλοιπους για το ποιόν του...;;; Κρινόμαστε όλοι συνεχώς και σύμφωνα με τις πράξεις μας... Ο συνάδελφός από το Βέλγιο, έπραξε ως έπραξε σε ένα πρόβλημα και είναι παράδειγμα προς μίμηση(δε νομίζω να υπάρχει διαφωνία επ' αυτού !)... Δεν θα έπρεπε να ενημερωθούμε όλοι? Και εμείς για το πώς μας αντιμετωπίζουν κάποιοι ενώ άλλοι μας θεωρούν βλάχους, και εσείς για το τι θεωρούν οι πελάτες αποδεκτή και σωστή συμπεριφορά;
Ας γίνει η έως τώρα συζήτηση εφαλτήριο να λύσουμε τις διαφορές και τις παρεξηγήσεις του παρελθόντος, για να ασχοληθούμε με άλλα πράγματα, όπως το πρώτο πρόβλημα που ανέφερα αρχικά... Συγχωρέστε με για το μακροσκελές της απάντησης... Απλά ήθελα να εκφράσω την άποψή μου συνολικά και όχι σπασμωδικά...
