Σιγά μην χρησιμοποιήσει και το Jean Claude Vandyke.
Παναγιώτη, δεν ξέρω για το Vandyke, υπάρχουν και άλλα όπως πχ το Engine Oil, πάντως πρέπει να είναι πολύ σκούρο καφέ, σχεδόν μαύρο ή/και μαύρο. Καθώς τα λάδια αλλάζουν απόχρωση ανάλογα με την ποσότητα μπορείς να το εκμεταλλευτείς αραιώνοντάς τα λιγότερο ή περισσότερο με White Spirit. Προϋπόθεση η επιφάνεια του μοντέλου να είναι βαμμένη με ακρυλικό χρώμα (εκτός αν βάφεις με enamel Xtracolor) ή τουλάχιστον με ακρυλικό βερνίκι γιατί θα χρειαστείς αρκετές διορθώσεις και θα βιώσεις κάμποσες αποτυχίες (μιλάω από ιδία πείρα).
Κι ένα μικρό κολπάκι: στην αρχή της διαρροής βάζεις λίγη ποσότητα λαδιού με ελάχιστη ή καθόλου αραίωση και με ένα παλιό, στεγνό και καθαρό σκληρό πλακέ πινέλο σκουπίζεις προς την κατάλληλη φορά με μια ή το πολύ δύο πινελιές. Αποτέλεσμα: οι τρίχες του πινέλου θα δημιουργήσουν προς το τελείωμα πολλές μικρές διαρροές όπως και στο πραγματικό.
Κολπάκι Νο2: νέες διαρροές πάνω από παλιές. Μόλις τελειώσεις με τις παλιές διαρροές τις αφήνεις μερικές ώρες να στεγνώσουν και μετά ψεκάζεις με χαμηλή πίεση λίγο σκέτο White Spirit - προσοχή, λίγο και από μακρυά να μην σου χαλάσει ότι έχεις φτιάξει. Αυτό θα βοηθήσει το λάδι να στεγνώσει λίγο πιό γρήγορα. Μετά του δίνεις λίγο ακόμα χρόνο και ψεκάζεις με ακρυλικό βερνίκι "κλειδώνοντας" την μέχρι στιγμής δουλειά σου οπότε μετά ξαναπερνάς λάδια από πάνω (πχ πιό πυκνά/σκούρα και πιο συγκεντρωμένα = νέα διαρροή) κλπ κλπ.