Σε ότι αφορά το ερώτημα αν η παραλλαγή είναι δίχρωμη ή τρίχρωμη, η γνώμη μου είναι κατηγορηματικά τρίχρωμη, όπως φαίνεται από την παρακάτω φωτογραφία αλλά και το μοντέλο του Π.Μ. Επιμένω στο μοντέλο, γιατί ήταν ένα από τα ελάχιστα καλοφτιαγμένα και ακριβή ως προς το σχήμα,τις αναλογίες και τη λεπτομέρεια του αεροσκάφους της συγκεκριμένης συλλογής, και γι' αυτό τείνω να πιστεύω ότι θα πρέπει να είχε ψαχτεί και το ζήτημα της παραλλαγής. Προσωπικά πιστεύω πως ενδιάμεση δίχρωμη, ελληνική παραλλαγή splinter, δεν υπήρξε, ενώ οι σχετικές ανα-φορές πρέπει να είναι αποτέλεσμα ανεπαρκούς πληροφόρησης.

Έτυχε να δω το άρθρο σήμερα.
Η αναφορά στο μοντέλο του Π.Μ. με πήγε 30-40 χρόνια πίσω.
Το μοντέλο αυτό κατασκευάστηκε στα μέσα του '70 από τον εξαίσιο μοντελιστή από την Θεσσαλονίκη ονόματι Ηλειάδη, που είχε κερδίσει τον διαγωνισμό που είχε προκηρύξει το Π.Μ. για αντίγραφα αεροσκαφών και αρμάτων μάχης.
Είχε βρει στο Μοναστηράκι το πρωτότυπο manual του Henschel Hs 126.
Για την κατασκευή, βάσει των όρων του διαγωνισμού, έπρεπε να χρησιμοποιήσει τα ίδια υλικά που ήταν κατασκευασμένο το πραγματικό.
Χρησιμοποίησε αλουμίνιο για τον σκελετό, ατράκτου και πτερύγων, μετάξι αερομοντελισμού και dope για την επικάλυψη και κατασκεύασε πολλά μεταλλικά κομμάτια στον τόρνο. Η καλύπτρα είναι από Plexiglas.
Λαμβάνοντας υπ' όψιν το τι μέσα υπήρχαν εκείνη την εποχή διαθέσιμα, πιστεύω ότι ο κ. Ηλειάδης είναι ο κορυφαίος μοντελιστής όλων των εποχών που είδαμε στη Ελλάδα.
Πριν πολλά χρόνια επισκέφθηκα το Π.Μ. Εκεί σε μια παραλληλόγραμμη βιτρίνα από Plexiglas είδα το Henschel Hs 126. Έμεινα έκθαμβος από την λεπτομέρεια και την δουλειά που είχε πάνω. Ούτε στο Γερμανικό μουσείο Τεχνολογίας στο Μόναχο δεν έχουν τέτοιο πιστό αντίγραφο.
Με την δεύτερη ματιά όμως είδα το πόσο σεβασμό είχανε δείξει οι υπεύθυνοι στο μοντέλο. Δεν ήταν μόνον η σκόνη που είχε, και κάτι άλλο ακόμη που είχε ξεχαρβαλωθεί από την κακομεταχείριση.
Ήταν και μια πράξη ασέβειας προς αυτό το αριστούργημα. Μέσα στην παραλληλόγραμμη βιτρίνα από Plexiglas, για να φαίνεται το Hs 126 εν πτήση (!), κάποιος βέβηλος είχε σχίσει με σουβλί το ύφασμα των πτερύγων για να περάσει ένα σχοινί και από την κάτω μεριά της πτέρυγας είχε βάλει για κόντρα μια «ταβανόπροκα» 15cm.