Για να μη φωνάζει ο Νίκος, αποφάσισα να σας δείξω ολίγη από πρόοδο...
Την τελευταία εβδομάδα βρίσκω κάτι ανύποπτα δεκάλεπτα και προχωράω εστιασμένα και μεθοδικά, προσπαθώντας να κλείσω τις αγγαρείες (πχ ρόδες κλπ).

Έτσι λοιπόν:
- Κολλήθηκαν τα σκέλη. Δεν τους φαίνεται αλλά τελικά είναι αρκετά γερά! Μαζί μπήκαν και τα περισσότερα μέρη των θυρών τους.
- Τρίφτηκαν, επαναχαράκτηκαν και τοποθετήθηκαν οι δεξαμενές μετά από αρκετές δοκιμές για να κάτσουν ίσια στους φορείς τους. Κάτι πάλι πρέπει να έκανα λάθος στην αρχή και με ταλαιπώρησε στο τέλος...
- Βάφτηκαν και κολλήθηκαν οι ρόδες. Ειδικά οι κύριες είχαν ελάχιστη αποτύπωση του χωρίσματος ζάντας-ελαστικού και το βάψιμο ήθελε να είσαι... μάντης! (μετά από αυτό δεν φοβάμαι όμως τα τέσσερα ζευγάρια ρόδες των F-5... με ένα χέρι και κλειστά μάτια! )
- Φτιάχτηκαν οι χαρακτηριστικοί αεροφράκτες, από τα μεγάλα πτερυγια ενός 48άρη sidewinder. Κολλήθηκαν γερά και τρίφτηκαν πάνω στο μοντέλο. Έτσι ολοκληρώθηκε η μετασκευή των πτερύγων.
- Κολλήθηκαν (κλειστά για απλοποίηση) τα αερόφρενα. Και είναι και ωραία έτσι γιατί δεν σπάει το αεροδυναμικό σχήμα, άσε που ήταν και λάθος γιατί ανοιχτά δεν είχαν την χαρακτηριστική αλλά άσχημη κλήση προς τα κάτω...
Και γενικώς ξανατρίφτηκαν επιλεγμένα σημεία και έγινε νέος πρόχειρος έλεγχος της χάραξης.


Έτοιμο λοιπόν το α/φος για το κυρίως βάψιμο (όλο αλουμινί) και μετά ανάδειξη συγκεκριμένων περιοχών με διαφορετικές τονικότητες. Τα ξαναλέμε τότε...