«ʼφησε το Bren και προσπάθησε να τεντωθεί για να ξεμουδιάσει. Η πρωινή ομίχλη γέμιζε τη ζούγκλα και έπνιγε όλους τους ήχους. Ξανακοίταξε πάνω από τους αμμόσακους και διαπίστωσε εκ νέου πως δεν είχε κανένα νόημα, ακόμα και ολόκληρη μεραρχία να πέρναγε από δίπλα του δεν θα την έβλεπε, ούτε θα την άκουγε. Θεώρησε πως ήταν μια καλή ευκαιρία για να γράψει δυο γραμμές σπίτι. Έβγαλε ένα σημειωματάριο, έσκισε μία σελίδα και έγραψε
- Αγαπητή Γκλάντυς ...
Και σταμάτησε. Τι μπορούσε να γράψει στη γυναίκα που σε ένα μήνα θα γεννούσε το παιδί του για αυτά που ζούσε μέσα στη Μαλαισιανή ζούγκλα; Τρεις μέρες τώρα κρατούσαν τους Ιάπωνες οι οποίοι με συνεχείς επιθέσεις έψαχναν ένα αδύνατο σημείο στην αμυντική γραμμή για να τη διασπάσουν. Τι να γράψει; Πως σε τρεις μέρες είχε σκοτώσει με το Bren πάνω από 50 Γιαπωνέζους; Έσκυψε το κεφάλι και έκλεισε τα μάτια σε μια προσπάθεια να μαζέψει λίγο τις σκέψεις του. Αμέσως μετά τεντώθηκε και κοίταξε γύρω του ανήσυχα, το απαλό αεράκι έφερνε μία παράξενη μυρωδιά, εντελώς διαφορετική από την βαριά αποφορά της πράσινης κόλασης γύρω του. Προσπάθησε να την αναγνωρίσει αλλά στάθηκε αδύνατο. Κοίταξε το ρολόι του και μετά πρόσεξε ότι όπως κάθε πρωί η ομίχλη διαλυόταν γοργά.
Η ίδια μυρωδιά του ξανατράβηξε την προσοχή και τώρα την αναγνώρισε, ήταν εξάτμιση αυτοκινήτου! Θεώρησε το όλο θέμα γελοίο, αυτοκίνητο μέσα στη ζούγκλα, αλλά τότε άκουσε το βογκητό μιας μηχανής που άλλαζε ταχύτητα κάπου μπροστά του. Έπιασε το Bren και σκόπευσε την πράσινη κουρτίνα που τύλιγε το οπτικό του πεδίο. Εκατό μέτρα εμπρός και δεξιά του μερικά δέντρα ξαφνικά έγειραν και έπεσαν και από μέσα τους ξεπρόβαλε ένα άρμα! ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ, τους είχαν διαβεβαιώσει ότι ήταν αδύνατο να περάσει άρμα μέσα από τη ζούγκλα και όμως τώρα είχε ένα μπροστά του! Το μεταλλικό μαστόδοντο σταμάτησε, σα να σκεφτόταν την επόμενη κίνησή του και μερικοί Ιάπωνες ξεπρόβαλαν προσεκτικά γύρω του. Ένιωσε πως δεν είχε νόημα, ήταν σα να προσπαθούσε να σταματήσει μια χιονοστιβάδα με ένα κουτάλι. ʼφησε το Bren και οπισθοχώρησε προς την κύρια γραμμή άμυνας. Ξαφνικά σκέφτηκε το γράμμα και το σημειωματάριό του που τα είχε αφήσει δίπλα στο Bren αλλά μια γρήγορη ματιά του επιβεβαίωσε πως το άρμα κινιόταν και πάλι ακριβώς προς την θέση του. Έπιασε πάλι να τρέχει για να ειδοποιήσει τους υπόλοιπους ενώ βαθιά μέσα του ήξερε πως αυτό ήταν το τέλος της ηρωικής τους άμυνας.» Γιώργος "gkontog" Κοντογιάννης
Αγαπητοί φίλοι, αυτή είναι η ιστορία που θα περιγράφει το διόραμά μας και φυσικά όπως θα καταλάβατε, υποκινητής,
εμπνευστής
και σκηνοθέτης
ο «τρισμέγιστος»
και καλός φίλος gkontog - Pier Paolo Pasolini
τον οποίο κι ευχαριστώ για ακόμα μια φορά ιδιαίτερα
για την όλη συμβολή του στο project.
Σκηνικό όπως έχουμε ξαναπεί η Μαλαισιανή ζούγκλα κατά το διάστημα προέλασης και σάρωσης των Βρετανικών θέσεων από τον Ιαπωνικό αυτοκρατορικό στρατό.
Στη σκηνή θα υπάρχει το Type 97 Chi-Ha, 5 φιγούρες (2 από το πλήρωμα, και 3 πεζικάριους, 1 αξιωματικό και 2 στρατιώτες), ενώ σε κάποια άκρη θα υπάρχει το εγκαταλειμμένο κακήν-κακώς από τον Βρετανό στρατιώτη που έγραφε γράμμα στην αγαπημένη του, φυλάκιο-σκοπιά.
Στο κατασκευαστικό τώρα, μέχρι αυτή τη στιγμή διαμορφωθεί το μεγαλύτερο τμήμα της βάσης. Χρησιμοποιήθηκε ένα κομμάτι κόντρα-πλακέ θαλάσσης ενώ με κομμάτια dow φελιζόλ και πηλό άρχισε να διαμορφώνεται και το έδαφος, ένας κατηφορικός στενός δρομάκος στην άκρη μιας πλαγιάς.
Απομένει να πέσει χώμα, και σιγά σιγά να στήνεται και η βλάστηση.
Αυτή θα είναι ιδιοκατασκευή. Αφού «υπέκλεψα»
από κάποιο site τα πατρόν ενός πακέτου για ζούγκλα γνωστής εταιρείας, αυτά διαμορφώθηκαν στο photoshop κι εκτυπώθηκαν για να χρησιμεύσουν σαν μάσκες για την κατασκευή.
Υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή διάφορα, από απλό ή πλαστικοποιημένο χαρτί, μέχρι αλουμινόχαρτο και αλουμινόφυλλο.
Από τις φιγούρες που θα χρησιμοποιηθούν έχουν βαφτεί τα βασικά των 2 μελών του πληρώματος με σμάλτα, ενώ στον ένα (πολυβολητή-ασυρματιστή) έβαψα και το πρόσωπο.
Ο τρίτος ο αξιωματικός καθώς και οι 2 ρητινένιες φιγούρες των πεζικάριων θ'ακολουθήσουν και αυτές σύντομα.
Σας ευχαριστούμε για την προσοχή σας.
