Revell Me 262 1/72 update:
Μετά από καιρό είπα να πιάσω κοπίδι! Και για να είμαι ακριβής έπιασα τον αερογράφο και έβαψα κατά μήκος της ατράκτου βουλίτσες με RLM 81 (Lifecolor UA 510). Αυτή την φορά δεν συνάντησα κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα με το χρώμα. Ίσως θα έπρεπε να το αραιώσω λιγότερο γιατί μετά από 5 - 6 βούλες το μπεκ μπούκωνε. Οπότε έμπαινα στην διαδικασία να ανεβάζω την πίεση ανοίγοντας και την δέσμη στον αερογράφο για να ξεμπουκώσει. Τέλοσπάντων, πταίσμα... Αφού τελείωσα με το βάψιμο διόρθωσα όσο μπορούσα το στοκάρισμα στην καλύπτρα και με μικρό πινελάκι με χρώμα, διόρθωσα τυχών απώλειες από το τρίψιμο. Σίγουρα θα μπορούσε να γίνει καλύτερη αλλά σταμάτησα νιώθοντας ότι το επόμενο βήμα ήταν η καταστροφή. Ελπίζω στο επόμενο μοντέλο να βγει καλύτερη. Ακολούθησαν δυο χέρια παρκετίνης με ένα χοντρό πινέλο και ιδού κάποια αποτελέσματα πριν την τοποθέτηση των χαλκομανιών...

Χαλκομανίες! Χμμ...

Να σας εξομολογηθώ ότι η χειρότερη μου εργασία κατά την διάρκεια της κατασκευής ενός μοντέλου δεν είναι το τρίψιμο αλλά οι χαλκομανίες! Δεν ξέρω, τις είχα πάρει από μικρός με κακό μάτι. ʼντε στην καλύτερη περίπτωση να κολλούσα κανα δυο σήματα το πολύ! Τα υπόλοιπα κατέληγαν στα δάχτυλα μου... Τέλος πάντων, κάποια στιγμή βρέθηκα στο σπίτι του ανθρώπου που μου κόλλησε το μικρόβιο του μοντελισμού και μου εξήγησε λίγο την διαδικασία που πρέπει να ακολουθώ. Μάλιστα μου έδειξε και ένα μαγικό υγρό σε ένα διάφανο μουκαλάκι με πράσινο καπάκι το οποίο κυριολεκτικά ρουφούσε το φιλμ πάνω στο πλαστικό! Βελτιωτικό της GUNZE!! Όλα αυτά διαδραματίστηκαν γύρω στο 1995-1996. Αγόρασα και εγώ βελτιωτικό αλλά δεν το χρησιμοποίησα ποτέ λόγω του ότι σταμάτησα να ασχολούμαι... Και ιδού το μαγικό υγρό, αχρησιμοποίητο, με την τιμή σε δραχμές...

H καρτέλα σημάτων της Revell:

Εξοπλισμένος λοιπόν με τα κατάλληλα μέσα (το τσιγάρο το έχω κόψει εδώ και καιρό)...

...με τόλμη και αποφασιστικότητα, και έχοντας διαβάσει φυσικά οτιδήποτε έχει γραφτεί στο forum για τις χαλκομανίες έριξα το πρώτο σήμα στο νερό...


Το πρώτο σήμα μια χαρά, το δεύτερο ακόμα καλύτερα, στο τρίτο μας πήρε και μας σήκωσε!

Ο λευκός σταυρός στο πίσω δεξιό μέρος της ατράκτου κατέληξε με την συνοδεία αρκετών Γαλλικών στα σκουπίδια. Τι το ήθελες Γιαννάκη το δαχτυλάκι πάνω στην χαλκομανία..????
Με αρκετή υπομονή, συνέχισα με τις υπόλοιπες και ύστερα από κανα δυο ώρες και αφού ο ιδρώτας είχε αρχίσει να κάνει γκέιλ στις λιγοστές τρίχες της κεφαλής μου, τελείωσα!!

Εν κατακλείδι, να πω ότι δυσκολεύτηκα αρκετά στις διακεκομμένες κόκκινες λωρίδες στις πτέρυγες.

Τώρα όσον αφορά τον λευκό σταυρό λέω να τον τυπώσω εγώ μαζί με τους αγκυλωτούς σταυρούς της ουράς τους οποίους δεν δίνει η Revell. Εσείς τι λέτε έχετε κάποια ιδέα?
Αυτά! Το επόμενο update λογικά θα είναι μετά τις διακοπές αφού οι μέρες είναι λίγες, 7 και σήμερα...
