Δε διαφωνώ νομικά για το ζήτημα. Επί της ουσίας όμως έχω να πω τα εξής, τα οποία καλώς ή κακώς (για να σε αντιγράψω χωρίς όμως μνησικακία) αποτελούν την πραγματικότητα όλου του πλανήτη:
Όλοι κάνουν τις παρατυπίες τους, όλοι και γνωρίζω καλά τι λέω αλλά δε με αφορά. Κρίνω μόνο αυτό που διαβάζω και συγκρίνω τις πηγές για να ψηλαφήσω την εγκυρότητά του. Αν τη φωτογραφία την τράβηξε ο τάδε, μπράβο του. Την πληρώθηκε, τέλος. Έτσι κι εγώ και όσοι γράφουν κείμενα (δηλαδή η φωτοργαφία είναι τέχνη και η συγγραφή δεν είναι;). Τα γράφεις μια φορά και τέλος. Μετά αν έχεις παρουσιάσει κάτι αξιόλογο είσαι βιβλιογραφία. Δηλαδή κάθε φορά που ένα έντυπο μπαίνει στη βιβλιογραφία πρέπει να ξαναπληρώσουμε το συγγραφέα ή τον εκδότη; Μακάρι να ήταν έτσι.
Ο καθένας που κάνει μια δουλειά και την πληρώνεται, (και πρέπει να την πληρώνεται) δε μπορεί να έχει και τέτοιες απαιτήσεις. Διαφορετικά όλο το διαδίκτυο πρέπει άμεσα να καταργηθεί και όλοι μας να πάμε φυλακή, αν το δούμε με απόλυτο τρόπο. Κανένας όμως δεν πάει γιατί απλά όλοι μας παίρνουμε κάτι από τους άλλους και είμαστε πολλοί για να μας χωρέσει. Όσο για περιοδικά που μεγάλο μέρος της ύλης τους είναι άρθρα του παρελθόντος (και μάλιστα αυτολεξεί) με μόνη διαφορά το όνομα του συγγραφέα, υπάρχουν και αυτά στην ελληνική αγορά.
Καμιά σχέση δεν έχει η αναδημοσίευση μιας φωτογραφίας που βγήκε σε έντυπο πριν από 10 χρόνια και μάλιστα με αναφορά της πηγής με το να σκανάρεις όλο το περιοδικό και να το δώσεις έτσι στο δίκτυο, όταν μάλιστα είναι σε κυκλοφορία, γιατί τότε πας μέσα για διαφυγόντα κέρδη. Το παράδειγμά που εκφράζεις το θεωρώ ακραίο και καταχρηστικό.
Για να κάνω σαφή τη νοοτροπία που υποστηρίζω, λέω απλά ότι έχω αναδημοσιεύσει άρθρα μου στην ιστοσελίδα του Μιχάλη Σολανάκη (
http://koti.welho.com/msolanak/istoria.html) με την άδεια του εκδότη και τη σαφή σημείωση ότι αποτελούν αναδημοσίευση από συγκεκριμένο περιοδικό. Αυτό το πνεύμα εννοώ με όσα λέω: Ανοιχτή πληροφορία με σεβασμό στα δικαιώματα.
Υπάρχει μια έντονη τάση να γίνεται φασαρία για την πατρότητα φωτογραφιών κ.λ.π. Το καταλαβαίνω, κάποιοι θέλουν να φαίνεται η δουλειά τους και είναι δίκαιο. Να' ξερες πόσοι δουλεύουν με φωτογραφίες ανθρώπων που δε το γνωρίζουν ή δε θέλουν να φαίνονται. Αλλά εμάς τι μας νοιάζει; Η μήπως δεν είμαστε forum για τη μελέτη και τη διάδοση της ιστορίας και άλλων ιδεών (μοντελισμός κ.λ.π.). Δηλαδή αν δώσω μια πληροφορία και αναφέρω την πηγή είμαι ανέντιμος; Αν πω μου το είπε ο ... Μήτσος (συγνώμη Δημήτρηδες) δεν τρέχει τίποτα; Και που είναι ο ΑΝΩΝΥΜΟΣ Έλληνας αεροπόρος που έχει γεμίσει τον τόπο φωτογραφίες με εναέριες λήψεις; Αναρωτήθηκε ποτέ κανένας; Όμως όλοι τρώνε ψωμί από αυτές τις φωτογραφίες που ανώνυμα και χωρίς απαιτήσεις προσφέρουν πάρα πολλοί, μόνο και μόνο γιατί λατρεύουν αυτό που κάνουν και θέλουν να το προβάλουν. Από αυτή τη σκοπιά το θεωρώ δίκαιο, έστω κι αν δε φαίνεται ποιος τις τράβηξε.
Και κάτι προσωπικό: Από τη στιγμή που ο ίδιος αν και γνωστός μέσα από ενυπόγραφα κείμενα δεν αναφέρω το όνομά μου, μόνο και μόνο λόγω ιδιότητας, δεν καταλαβαίνω γιατί αυτή η δεικτική αναφορά στο επίθετό μου. Όλοι ξέρουμε ποιος είμαι, τι δουλειά κάνω που και τι γράφω. Και θα ήμουν πολύ χαρούμενος να δω μια μέρα (λέμε τώρα) κάποιο κείμενό μου να αποτελεί βιβλιογραφία κάποιου άλλου.