Έτσι για αλλαγή και ξεπήξιμο από τα λοιπά που έχω μπλέξει το τελευταίο διάστημα συνέχισα λίγο την κατασκευή του Πάνθηροεκπαιδευτικοαεριοκίνητου

οχήματος.
Κάτι το οποίο όμως αποδεικνύεται τελικά ότι δεν προσφέρεται και τόσο για ξεπήξιμο και χαλάρωμα και εξηγώ αμέσως. Δεν λέω άψογα τα τελευταίας γενιάς κιτ της Dragon, σου δίνουν τη δυνατότητα κατασκευής ενός υπερλεπτομερούς μοντέλου με τα κοντά 1000!!!! κομμάτια τους ΑΛΛΑ σε τελική ανάλυση είναι μεγάλη δοκιμασία νεύρων. Τα άπειρα κομμάτια ΚΑΙ το απίστευτο φλας, ραφές από τα καλούπια, pin marks, κτλ σε κάνουν να παιδεύεσαι απίστευτα και καταντούν ακόμα και την πιο απλή διαδικασία χρονοβόρα κουραστική

.
Δεν ξέρω τι να πω, εγώ έχω αρχίσει να γερνάω και να παραξενεύω

ή τα νέα πλέον κιτ λόγω των νέων δεδομένων που επικρατούν στο χόμπυ μας και στην αγορά είναι τέτοια που μας έχουν καταδικάσει στο κυνήγι της τελειότητας και της υπερλεπτομέρειας, έχοντας όμως χάσει μεγάλο μέρος από την ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ;;; Α ρε αθάνατη ΤΑΜΙΥΑ!!!! Ειλικρινά μου φαίνεται ότι θα το ξανασκεφτώ να αγοράσω κιτ Dragon ή δεν ξέρω ποιας άλλης εταιρείας, με άπειρα κομμάτια.
Για του λόγου το αληθές.
Κατασκευή του πυργίσκου-θυρίδας του διοικητή. Όλα άψογα με αληθοφανέστατη αναπαράσταση, δίνονται 7 κομμάτια μεταξύ των οποίων και ένα διαφανές για τα περισκόπια.

Όμως όπως φαίνεται εδώ η ένωση αυτών των 2 κομματιών

απαιτεί στοκάρισμα για να εξαφανιστεί η ... χαράδρα. Αποτέλεσμα... ο καθαρισμός των 7 αυτών κομματιών, κόλληση-συναρμολόγηση και στοκάρισμα-τρίψιμο πάνω από μια ώρα. Τέλος πάντων...
Συναρμολογήθηκε το μεγαλύτερο μέρος του πύργου και απομένουν για να ολοκληρωθεί, κάποια μικρά κομματάκια (χειρολαβές, τάπες κλπ) και για να αναγνωρίζουμε και τα καλά και όχι μόνο να γκρινιάζουμε, άψογη η μεταλλική κάνη του πυροβόλου με πολύ έξυπνη και στιβαρή σχεδίαση-κατασκευή. Οι θυρίδες και κυρίως αυτή στο πίσω μέρος του πύργου με προσεκτική κόλληση μπορεί να γίνει λειτουργική και τέλος πολύ καλή η αναπαράσταση της χυτής επιφάνειας του ασπιδίου.



Επίσης κολλήθηκαν και στο χώρο του κινητήρα τα διάφορα καπάκια - σχάρες

και μέχρι τώρα είμαστε κάπου εδώ ...
