Βασικό είναι να μελετήσεις τι φτιάχνεις ώστε να αποφασίσεις σε ποια στιγμή της συναρμολόγησης θα βάψεις τι. Για παράδειγμα, το κόκπιτ σε ένα αεροσκάφος θα πρέπει να βαφτεί πριν κολληθεί στη θέση του και πριν κλείσει η άτρακτος.
Κατά τα άλλα:
1. Αστάρι (primer) - ειδικό χρώμα που θα πιάσει καλά στο πλαστικό ώστε να κρατήσουν μετά τα άλλα χρώματα πάνω σε αυτό. Επίσης φαίνονται καλύτερα οι ατέλειες της συναρμολόγησης και μπορούν να γίνουν κάποιες απαραίτητες διορθώσεις σε αυτό το στάδιο. Συνήθως χρησιμοποιούμε γκρι αλλά παίζουν και άλλα χρώματα όπως μαύρο, άσπρο, σκούρο κόκκινο της σκουριάς, για πιο ειδικές περιπτώσεις, χακί, σκούρο γκρι, κίτρινο της ερήμου και λοιπά. Πάντως το γκρι είναι ο γενικός κανόνας για αρχή.
2. Βασικό χρώμα (συνήθως αυτό που θα κυριαρχεί στην τελική εμφάνιση).
3. Καμουφλάζ με μασκάρισμα των προηγούμενων χρωμάτων (βασικού και των άλλων).
4. Λεπτομέρειες
Δες τη συνέχεια
εδώ για βερνίκια, φίλτρα, washes, panel line και δεν συμμαζεύεται. Και φυσικά πολλά θα βρεις στην παρούσα ενότητα και τις κοντινές της. Βασικό χρώμα παραλλαγής θεωρείται αυτό που θα καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη επιφάνεια στην τελική εμφάνιση. Αυτό πάλι είναι ο γενικός κανόνας. Υπάρχουν και ειδικότερες περιπτώσεις: π.χ. μπορει να προτιμήσεις να μπει από κάτω το πιο ανοικτό για να κάνεις λιγότερα περάσματα στο δεύτερο χρώμα ή και το αντίστροφο, ανάλογα με τη συμπεριφορά των χρωμάτων που χρησιμοποιείς. Αυτά θα τα μάθεις με την εμπειρία.
Την παραλλαγή μπορούμε να την κάνουμε και με ελεύθερο χέρι, αλλά αυτό χρειάζεται δεξιοτεχνία. Για μασκάρισμα χρησιμοποιούμε είτε blue tac είτε χαρτοταινία (την μπλε που δεν έχει δυνατή κόλλα ή και πάλι φροντίζουμε να βγάλουμε πρώτα ένα μέρος της κόλλας για να μη χαλάσουν τα χρώματα από κάτω όταν την τραβήξουμε) είτε υγρό μασκαρίσματος είτε συνδυασμό των προηγούμενων. Για αρχή πάντως blue tac και αποδυναμωμένη χαρτοταινία. Κι εδώ έχει έδαφος για πολλή διάβασμα και τεχνικές.