Η ιστορία είναι μια αναδρομή, με αρκετά προσωπικά στοιχεία και μικρή δόση φαντασίας.
Οι οδοί που αναφέρονται είναι αληθινές.
Δυστυχώς το ψιλικατζίδικο έχει κλείσει εδώ και πολλά χρόνια (τουλάχιστον όπως το έψαξα μέσω google street view, αφού εδώ και 32 έτη δεν είμαι κάτοικος της περιοχής Ζωγράφου).
Όντως ο Μήτσος είναι ο Λαρόζας και το πρώτο του μαγαζί, βιβλιοχαρτοπωλείο-μοντελάδικο στο Νέο Κόσμο, το μοντελιστικό μου σπίτι εκείνη την περίοδο.
Η στοά Σταδίου αναφέρεται στο παλιό κατάστημα Καλφάκη.
Στου Ζωγράφου γνώριζα ακόμη δύο ψιλικατζίδικα και ένα βιβλιοπωλείο απέναντι από τη Γαρδένια, που πουλούσαν μοντέλα (θα τα αναφέρω σε άλλα θέματα), αλλά πιστεύω ότι έβρισκες άνετα σε όλα τα συναφή καταστήματα.
Κάτι τέτοιο μου συνέβη και στην Αλεξανδρούπολη, όπου υπηρετούσα τη θητεία μου στα τέλη της ίδιας δεκαετίας και προμηθεύτηκα κάποια μοντέλα από βιβλιοπωλείο.
Επίσης στη Σύρο βρήκα το 1998 σε πολυκατάστημα, ψιλικατζίδικο, αρκετά μοντέλα και αγόρασα ένα Corsair της Heller.
Στη Ρόδο τη δεκαετία του '70 αν και υπήρχε μοντελιστικό κατάστημα (υπήρχαν οργανωμένα κλαμπ αερομοντελιστών, εκεί είδα και την πρώτη επίδειξη δέσμιου), το σούπερ μάρκετ του Παντελέου είχε φέρει πολλά Heller και το βιβλιοπωλείο απέναντι από το Γυμνάσιο-Λύκειο αρρένων ήταν τίγκα στα Starfix.
Η φωτο της Ακουαβέλβα δεν είναι από το ίντερνετ, την τράβηξα στα Χανιά, σε μπιστρώ και αποτέλεσε το έναυσμα της εξιστόρησης αυτής.
Για την αποκατάσταση της αλήθειας, από το συγκεκριμένο ψιλικατζίδικο αγόρασα μόνο το Hellcat (που το έχω ακόμη φτιαγμένο, ήταν χρόνια στο plastomodelismo ξεχασμένο και μου το έδωσε ο Δημήτρης) και το Helldiver (ο θεός να το αναπαύσει). Το FW190 είναι από το στοκ μου.
Βάφτηκαν, το Hellcat με MoLac απ' του Καλφάκη και το Helldiver (Cleveland) με Humbrol απ' του Λαρόζα. Το τελευταίο χάθηκε σε κάποια από τις μετακινήσεις μου ανά την Ελλάδα.
Στους Αφους Πανταζόπουλους δεν πολυπήγαινα επειδή το θεωρούσα παιχνιδάδικο (είχε πολλά playmobile). Νομίζω ότι είχε και τα Revell.
Τα πρώτα μου μοντέλα το 1974, τα κόλλησα με UHU, κολλητική ταινία και σολουσιόν (για όσους είχαν ποδήλατα και επισκεύαζαν τα λάστιχα τους γνωρίζουν).
Όμως τη δεκαετία του '80 είχα ήδη γνωρίσει την υγρή της MoLac (που ήταν αρκετά πυκνόρευστη).
Αυτά προς το παρόν ως παρένθεση.