H.A.F. F-4E Phantom II SRA"Πίνει, Καπνίζει και κάνει θορυβο". Με αυτές τις 3 λέξεις περιγράφουμε έτσι απλά αυτό το "διπλά άσχημο" τέρας το οποίο προκαλεί σε όλους μας (ακόμα καί στους "16ρηδες") ένα περίεργο δέος... Παρότι διπλά ασχημο οι λάτρεις της Πολεμικης Αεροπορίας καθώς και αυτοί της αεροπορικής ιδέας το θεωρούν ένα από τα πιό όμορφα 20άτονα μαχητικά...Και δέν έχουν άδικο...Η Πολεμίκη μας Αεροπορία διέθετε συνολικά 82 "μαχητικά" F-4E PI.Ι/PI.ΙΙ/SRA και 28 "αναγνωριστικά" RF-4E.Οι παραγγελίες ήταν οι εξής:Το 1972 παραγγέλθηκαν 36 αεροσκάφη του τύπου με την συμφωνία "Peace Icarus I".H δύναμη των αεροσκαφών αυτων εξόπλισαν τις δύο πρωτες ελληνικες μοιρες,την 338 Μοίρα Διώξεως / Βομβαρδισμού και την 339 Μοίρα Παντός Καιρού.Η επόμενη παραγγελία της Π.Α. έγινε το 1977 και αφορουσε 18 "Μαχητικα" F-4E και 6 "αναγνωριστικα" RF-4E (Σύνολο 8 διότι τα 2 ήταν δώρο) και εδωσε την δυνατότητα στην Π.Α. να αναβαθμίσει την ποιότητα καθώς καί τον στόλο των φωτοαναγνωριστικών που μέχρι τότε διέθετε... (Δλδ RF-5A/RF-84F).Μετά την λήξη του ψυχρού πολέμου το 1990 οδήγησε την USAF(καθώς και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ) σε μείωση των δαπανών για τα εξοπλιστικά και αμυντικά της προγράμματα καθώς και την μείωση του στόλου των αεροσκαφών της.
Με τούτα τα δεδομένα αποφασίστηκε να παραχωρηθούν στην Ελλάδα 28 αεροσκάφη F-4E της εθνοφρουράς της Ιντιάνα που σύντομα έλαβαν την ονομασία "SRA" (Southeastern Regional Agreement). Tα αεροσκάφη αυτά εντάχθηκαν στην 338 ΜΔ/Β της 117 ΠΜ στην Ανδραβίδα λόγω του γεγονότος ότι διέθεταν το εξελιγμένο σύστημα NWDS (Navigation & Weapons Delivery System) το οποίο αποκτήθηκε στην αναβάθμιση που πρόσφατα είχανε υποστεί στις ΗΠΑ λόγω του ότι τα συγκεκριμένα F-4E ήταν χρονολογικά πιο παλιά από αυτά των προηγούμενων αγορών μας...Λόγω λοιπόν αυτού του συστήματος(που σημειωτέων πλησίαζε πάρα πολύ σε δυνατότητες το αντίστοιχο σύστημα των F-16C Block 30!) τα αεροσκάφη είχαν αυξημένες δυνατότητες προσβολής επίγειων στόχων.
Έτσι λοιπόν τα "επιθετικά" F-4E αυτά πέρασαν δικαιολογημένα στην δύναμη της 338 ΜΔ/Β. Το 1992 υπήρξε ακόμα μία αναβάθμιση αλλά αυτή ήταν μόνο αριθμητική και αφορούσε τον στόλο των φωτοαναγνωριστικών RF-4E που παραχωρήθηκαν από τα πλεονάσματα της "Luftwaffe". Συνολικά παραδόθηκαν 27 αεροσκάφη από τα οποία τα 7 χρησιμοποιήθηκαν σαν πήγες ανταλλακτικών...
Τα αεροσκάφη αυτά έπειτα προστέθηκαν από το 1993 στην δύναμη της 348 ΜΤΑ στην 110ΠΜ στην Λάρισα από όπου επιχειρούν μέχρι και σήμερα...Μετά από 23 χρόνια δράσης στο Αιγαίο και συγκεκριμένα το 1997 αποφασίστηκε η αναβάθμιση των "5αριών" και των "7αριών" F-4 που αφορά τις αγορές PI.I & PI.II αντίστοιχα...Έτσι πλέον τα "αναβαθμισμένα" F-4E ονομάστηκαν Peace Icarus 2000 μή εγκαταλείποντας το όνομα της παραγγελίας τους. Έτσι λοιπόν ήταν η σειρά των "SRA" να βρεθούν τεχνολογικά "πίσω".Με αυτά τα δεδομένα υπόψη της η ΠΑ έκανε μία αναδιοργάνωση στον στόλο των F-4. Όλα τα αεροσκάφη των παραγγελιών PI I&II "μαζώχτηκαν" στην 117ΠΜ στην Ανδραβίδα και τα SRA τα παρέλαβε η 337 Μοίρα Παντός καιρού και τα χρησιμοποίησε από το 1997 σε ρόλους αναχαίτισης μέχρι τις 27 Δεκεμβρίου του 2005 όπου με μία επίσημη τελετή στην 110ΠΜ στην Λάρισα έγινε η τελετή απόσυρσης των τελευταίων "SRA".
Έτσι λοιπόν από τις παραπάνω σειρές μπορούμε να καταλάβουμε πως το F-4 Ρhantom αποτελεί το μακροβιότερο μαχητικό αεροσκάφος της πολεμικής μας αεροπορίας...Τότε δεν θα μπορούσε φυσικά να αφήσει αδιάφορους τους Έλληνες μοντελιστές σε καμία περίπτωση!(Ούτε και μένα όπως φαίνεται).
Το κίτ της Revell στην 1/48 σε εντυπωσιάζει ακόμα και από το "εξώφυλλο" του κουτιού. Το κιτ αφορά ένα F-4F της "Luftwaffe" που βάφτηκε επετειακό για κάποια μάχιμη μοίρα της...Το F-4F βέβαια εξωτερικά δεν έχει σημαντικές διάφορες με τα αεροσκάφη της ΠΑ εκτός από τα περιβόητα "τρυπητά" πηδάλια ύψους-βάθους τα οποία δεν διαθέτει το κίτ αλλά μπορούμε να τα προμηθευτούμε από άλλο κίτ και για τους...πιο τρελούς να τα φτιάξουμε με λεπτό φύλλο πλαστικού. Στην περίπτωσή μας δεν γνωρίζαμε την λεπτομέρεια αυτή (Βλέπετε δεν είχαμε φιλίες με τον Μmaker τότε...).Το κιτ της Ιtaleri δίνει σωστά τα "τρυπητά" πηδάλια...επίσης άλλη μια εξωτερικη λεπτομερεια είναι ο πιό μικρος και μυτερός κώνος του ρανταρ λογω του πιο απλοποιημενου ρανταρ απο τα -Ε(δεν ειχαν την δυνατοτητα βολης ΑΙΜ-7 Sparrow). Βέβαια αυτό δεν φαίνεται υπό κλίμακα οπότε το αφήνουμε όπως έχει...)
ΚΟΚΠΙΤΑρχίσαμε όπως και σε κάθε μοντέλο από το κοκπιτ του F-4 το οποίο η Revell έχει απεικονίσει πάρα πολύ καλά! Τα πλαϊνά βέβαια είναι φτωχά με αποτέλεσμα(Για τους λάτρεις της λεπτομέρειας)να προμηθευτείτε ένα ρητινένιο σέτ αναβάθμισης...Η "μπανιέρα" του κόκπιτ βάφτηκε με το 128 της Humbrol, όπως και κάθε αμερικάνικο αεροσκάφος...Βάψαμε με μαύρο ματ τα πάνελ όπου υπάρχουν όργανα και κομβία ενεργοποίησης συστημάτων κτλ...Μία τεχνική που χρησιμοποιώ εγώ είναι να περνώ(αφού στεγνώσει το μαύρο ματ)με την τεχνική του στεγνού πινέλου ένα στρώμα ασημί για να αποκαλυφτούν οι διακόπτες του πιλοτηρίου. Μετά με κίτρινο και ελάχιστο κόκκινο βάφτηκαν κάποιοι διακόπτες που υποδηλώνουν διακόπτες για συστήματα emergency (Κίτρινα) και ζωτικής σημασίας συστήματα ή οπλισμού (κόκκινα).Οι οθόνες των ραντάρ των F-4 έχουν μια ιδιομορφία...αντί για το κλασσικό πράσινο που έχουν όλες οι "αεροπορικές" οθόνες το χρώμα αυτών είναι ένα βαθύ βυσσινί...εμείς το πετύχαμε αφού βάψαμε με μαύρο ματ την "γυάλα" και μετά με κόκκινο μαρκαδοράκι CD (που αφήνει και gloss απόχρωση) περάσαμε το σημείο.Στους κεντρικούς πίνακες προσθέσαμε και στεγνό πινέλο με άσπρο στα όργανα για να φανούν οι ενδείξεις και βάψαμε μίσους άσπρους-μαύρους τους τεχνητούς ορίζοντες του πιλοτηρίου. Μία τεχνική που χρησιμοποιώ χρόνια είναι αφού βαφτούν τα όργανα με λεπτό πινελάκι αφήνω μια σταγόνα gloss βερνίκι στο ανάγλυφό τους με αποτέλεσμα να φαίνεται στο φως το κρύσταλλο των οργάνων...Αυτό βέβαια γίνεται καλύτερα με το Crystal Clear της Humbrol η κάποιας άλλης εταιρείας. Τέλος με σκούρο πράσινο βάφτηκαν οι ενδείκτες του συστήματος RWR...Όσον αφορά τα εκτινασόμενα καθίσματα είναι πάρα πολύ καλά σε σχέση με άλλες εταιρείες που τα χουν λάθος... Βάφτηκαν μαύρα τα πλαϊνά τους και τα μαξιλάρια τους με έναν περίεργο συνδυασμό του χακί χρώματος το κάτω μαξιλάρι που βρίσκεται και το survival kit του χειριστή έχει μια σκούρη απόχρωση του χακί. Εγώ το αποδίδω με το 117 της Humbrol και το επάνω-αλεξίπτωτο χειριστή-με μία μίξη του 117 με το 118 Tan της ίδιας εταιρείας...οι ζώνες πρόσδεσης του χειριστή στο κάθισμα(και στο αλεξίπτωτο) φτιάχτηκαν από φύλλο αλουμινόχαρτου διπλωμένου στα 3 μέρη και έπειτα βάφτηκαν με γκρι χρώμα και κολλήθηκαν στη σωστή τους θέση. Μία καλή τεχνική που επινοήσαμε μετά την κατασκευή-δυστυχώς για μας-είναι η αναπαράσταση της αγκράφας των ζωνών με κομμένο στα κατάλληλα μέτρα ενός μικρού κομματιού από φύλλο πλαστικού.
-ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ- θα σας βγουν τα μάτια να το ξέρετε...και καθότι πρόσφατα εγχειρισμένος στα μάτια δυσκολεύτηκα ΑΡΚΕΤΑ όταν το εφάρμοσα πρόσφατα...anyway(αγοράστε ρητινενια...!)τα καθίσματα αφέθηκαν στην άκρη αφού τα πλαϊνά τους περάστηκαν με στεγνό πινέλο ασημί χρώματος για να αναπαραστήσουμε την φθορά των χρόνων καθώς και την μεταλλική κατασκευή του...ακολούθησε το βάψιμο των χειρολαβών εκτίναξης στο πάνω μέρος του καθίσματος με κιτρινόμαυρο χρώμα. Ομοίως βάφτηκε και στα πλάγια η χειρολαβή κοπής των ζωνών σε περίπτωση ανάγκης(Quick realease).Τέλος προστέθηκαν και οι "κάτω" χειρολαβές εκτίναξης οι οποίες διαθέτει το ΜΚ7 που δεν υπήρχαν στο κίτ και φτιάχτηκαν από λεπτό χαλκόσυρμα.
ΑΤΡΑΚΤΟΣ-ΠΤΕΡΥΓΕΣΑφού τελειώσαμε με το κόκπιτ βάψαμε με το 128 τα πλαϊνά και με την τεχνική του wash με μαύρο χρώμα τονίσαμε τις λεπτομέρειες(όποιες υπάρχουν).Η ένωση των 2 μισών της ατράκτου έγινε με αρκετή ευκολία αν και σε κάποια σημεία χρησιμοποιήθηκε μικρή ποσότητα στόκου. Τα μανταλάκια της μάνας μου φάνηκαν άξια των περιστάσεων καθώς "σφίγγοντας" το μοντέλο επιτυχανθηκε μια πολύ γερή και ομοιόμορφη κόλληση...Γενικά το σώμα του μοντέλου αποτελείται από 4 μέρη. Αυτά είναι:Η κυρίως άτρακτος που μόλις κολλήσαμε, το κάτω μέρος της ατράκτου + το κάτω μέρος των πτερύγων που είναι κατάλληλα διαμορφωμένες για να κολληθούν τα άλλα δύο μισά από πάνω, τα stabilitors πτερύγια ύψους-βάθους και τέλος το μπροστινό μέρος της ατράκτουπου είναι σε 2 μισά. Όλο το σύνολο συγκολλείται με την κυρίως άτρακτο στο σημείο που τελειώνει τοπίσω κοκπιτ του WSO*.Προχωρήσαμε λοιπόν στο κάτω μέρος της ατράκτου όπου στηρίζονται οι πτέρυγες του μοντέλου μας. Αυτό κολλήθηκε στο κάτω μέρος της ατράκτου με κυανοακρυλική κόλλα και χρειάστηκε μικρή ποσότητα στόκου στο σημείο ένωσης με το μπροστά μέρος της ατράκτου(Στο σημείο των Sparrow). Έπειτα κολλήθηκαν τα επάνω μισά της πτέρυγας με πολύ προσοχή όμως. Θα εστιάσετε στα εξής σημεία:
1. Να μην δημιουργηθεί "χαραμάδα" ανάμεσα στην πτέρυγα και στην άτρακτο στο σημείο επαφής τους...
2. Το επάνω με το κάτω μισό να ταιριάζουν απόλυτα(Έλεγχος εφαρμογής πριν την κόλληση)διότι αν ανακαλύψετε κάτι τέτοιο μετά την κόλληση τα πράγματα θα εξελιχθούν δραματικά για το μοντέλο σας και κατά συνέπεια για σάς!
3. Λόγω της λεπτότητας του πλαστικού στα σημεία όπου αναπαρίσταται η πτέρυγα στο μοντέλο μας, χρησιμοποιούμε με φειδώ την κόλλα πολυστερίνης διότι μπορεί να μας παραμορφώσει ΚΑΙ την εξωτερική πλευρά της πτέρυγας με καταστροφικά αποτελέσματα...
4. Το διάκενο μεταξύ του επάνω και του κάτω μισού που αναφέραμε και πριν για τον απλούστατο λόγω του ότι αν υπάρχει διάκενο και απλά στοκαριστεί και τριφτεί η πτέρυγα σε εκείνο το σημείο στο χείλος προσβολής η εκφυγής θα δείχνει απαίσιο με περίσσιο πάχος που μειώνει την καλαισθησία και τις όμορφες καμπύλες του F-4...
5. Προσοχή μην σπάσετε κατά λάθος κατά την διάρκεια της κατασκευής αργότερα τα "στηρίγματα" των εξωτερικών slats. Είναι λεπτά κομμάτια και μπορεί να υπάρξει σοβαρό πρόβλημα... ( Εγώ συνήθως τα τυλίγω γύρω με 3Μ η μονωτική ταινία)
Σειρά είχαν οι εισαγωγές αέρος των κινητήρων καιοι εξαγωγές των κινητήρων J79-GE 17A.Oi πρώτες βάφτηκαν με άσπρο gloss εσωτερικά και ενώθηκαν με το υπόλοιπο σώμα όπου και χρειάστηκαν λίγο στόκο. Οι εξαγωγές βάφτηκαν αρχικά εξωτερικά με ασημί και έπειτα φθάρθηκαν με Gun metal για να αποκτήσουν μια σκούρα άποψη. Εσωτερικά βάφτηκαν όλα με μαύρο ματ επειδή...χμ...Ξέρετε γιατί! "Πίνει,
ΚΑΠΝΙΖΕΙ και κάνει θόρυβο...!
Επανερχόμαστε στις εισαγωγές και συγκεκριμένα στα Splitter Plate όπου είχαμε ένα ατύχημα...Το αριστερό Splitter Plate χάθηκε καθώς το μοντέλο είχε παρατηθεί για αρκετό καιρό... Έτσι με το κεφάλι σκυμμένο στο γραφείο και πιστεύοντας πως όλα έχουν τελειώσει για το μοντέλο μας, μας ήρθε μια "φλασιά". Έχοντας ειδικότητα στις ιδιοκατασκευές...(πάντα δεύτερος μετά τον Μενέλαο...
αποφάσισα να κάνω μια ιδιοκατασκευή. Από κομμάτι τηλεκάρτας το οποίο έχει τριφτεί καλά ώστε να εξαφανιστεί η γυαλιστερή υφή του...έπειτα με στόκο Milliput ο οποίος μου έχει κάνει "παπάδες" στον μοντελιστικό τομέα. Οπως θα δείτε στην φωτό η ιδιοκατασκευή κάνει μπάμ καθώς είναι πολύ πρόχειρη λύση...Να μία τραγική λεπτομέρεια που χαλάει όλο το μοντέλο...
Αφού λοιπόν το μοντέλο πάρει μορφή και τονωθείτε μοντελιστικά(χωρίς τα δικά μου λάθη)θα συνεχίσετε με τον εξωτερικό έλεγχο/επιθεώρηση του μοντέλου για την ύπαρξη περιοχών που μπορεί να χρειάζονται στοκάρισμα. Επίσης μία επισήμανση για το ρύγχος του F-4.Το κιτ της Revell δίνει το ρύγχος κάπως πιο παχύ αμέσως πίσω από τον κώνο του ραντάρ με αποτέλεσμα να φαίνεται πιο χοντρό σε εκείνο το σημείο από ότι στην πραγματικότητα...μετά το βάψιμο όμως δεν τρέχει κάστανο...! (Το παράκανα με την αργκό...! )
ΒΑΨΙΜΟ-ΣΗΜΑΤΑΤο βάψιμο που επέλεξα εγώ ήταν η παραλλαγή τύπου Hill Gray II η οποία χρησιμοποιείτο από τα Αμερικανικά (κυρίως) F-4 αλλά και από τα Ελληνικά και Τουρκικά...Μετά την παραχώρηση λοιπόν από την Αμερικανική εθνοφρουρά της Ιντιάνα τα "SRA" φορούσαν την παραλλαγή αυτή για πολλά χρόνια με την 338 ΜΔΒ αλλά και με την 337 ΜΠΚ για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα έως ότου βάφτηκαν με την παραλλαγή όγδοο θαύμα...εεεε χμ συγγνώμη Ghost ήθελα να πω!Εμείς αφού είχαμε πωρωθεί βλέποντας μία φωτο με ένα F-4E SRA της 338 ακόμα με φορτωμένο έναν AGM-65A αποφασίσαμε να κάνουμε το ίδιο αεροσκάφος...!Το αεροσκάφος ήταν το 67-0377 που όπως δείχνει ο σειριακός αριθμός του κατασκευάστηκε το 1967.
Τα χρώματα της παραλλαγής είναι τα Humbrol:(για πινέλο πάντα, γιατί με αερογραφο τα χρώματα ξανοίγουν και έχουν άλλη όψη)
125 Gunship Gray126 dark Gull Gray
Για τον διηλεκτρικο κώνο χρησιμοποιήστε 126 και 64 με αναλογία ανάμιξης 80%-20% περίπου ώστε να πετύχετε το ξανοιγμένο γκρι του κώνου του ρανταρ...Αν πάλι φτιάξετε το 68-0506 τότε θα τον βάψετε ΟΛΟ μαύρο gloss και το μικρό μέρος μπροστά μαζί με τον pitot με μαύρο ματ...Το σχέδιο της παραλλαγής φαίνεται παρακάτω...
Σαν άπειροι όμως σε Phαντομοκατασκευές κάναμε ένα μεγάλο λάθος...το οποίο φαίνεται στην φωτο:
Το γκρι παει και πανω στον κωνο...Ευχαριστω Κε Αθανασιαδη για το spot αλλα εγινε πολυ αργα!
Αφού ολοκληρώθηκε το βάψιμο το μοντέλο αφέθηκε κάνα 8μηνο να στεγνώσει...
ΝΑΙ δεν κάνω πλάκα...! Μετά το βάψιμο του λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων δεν μπόρεσα να το πιάσω για να συνεχίσω την κατασκευή. Ήταν εκείνη η περίοδος που είχα παρατήσει ανησυχητικά τον μοντελισμό αλλά ευτυχώς επανήλθα...Μετά το 8μηνο αυτό το μοντέλο ξεσκονίστηκε καλά και άρχισαν οι εκτεταμένες φθορές. Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα λάδια ζωγραφικής και είδα πολύ καλά αποτελέσματα (Ευχαριστώ mmaker!).Με λάδια λοιπόν και την τεχνική του Wash έγιναν οι φθορές στο μοντέλο μας και του έδωσαν μια πιο ρεαλιστική όψη.Αυτές αφορούν τις γραμμώσεις του αεροσκάφους και τα leaked υδραυλικά(Wash, λάδια) και την φθορά του καιρού πάνω στην παραλλαγή (Weathering, στεγνό πινέλο)
Μετά από όλες τις φθορές τοποθέτησα τις χαλκομανίες οι οποίες προήλθαν από το spares box για τα προειδοποιητικά, καθώς αυτά του μοντέλου ήταν στα γερμανικά.Τα εθνόσημα προήλθαν από την καρτέλα της Afterburner και ήταν εξαιρετικής ποιότητας...
ΟΠΛΙΣΜΟΣΌπως είπαμε στην αρχή το μοντέλο μας θα ήταν της 338 ΜΔ/Β.Η αποστολή της μοίρας ήταν Δίωξη Βομβαρδισμός και το οπλικό φορτίο μόνο Αr to Air δεν θα ήταν...Έτσι από το spares box προμηθευτήκαμε τον τριπλό εκτοξευτήρα LAU-88 (?) των AGM-65 και τοποθετήθηκε στον φορέα υπ'αριθμόν 2 (Αριστερός) όπου και αναρτήθηκε ο εκπαιδευτικός AGM-65 (CATM-65*). Η μόνη διαφορά από τον κανονικό είναι η μπλε λωρίδα αντί για το καφέ και η έλλειψη των πίσω πτερυγίων κατευθύνσεως του βλήματος....Από τον φορέα 7 (Δεξιό) βάλαμε τον κλασσικό διπλό φορέα των sidewinter και αναρτήσαμε ένα Captive AIM-9P3 χωρίς πτερύγια (Πρακτική της 117 ΠΜ).Πέρα από το καθαρά εκπαιδευτικό φορτίο προστέθηκαν οι εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου (Outboards) των 370 US Gal...
To αποτέλεσμα? Ένα F-4E SRA της 338 ΜΔ/Β στην συλλογή μας...Το "άρθρο" -ας πούμε- γράφτηκε για να βοηθήσει όποιον επιχειρήσει αυτήν την κατασκευή όσο το δυνατόν περισσότερο
Από τον 16ρη για τα μέλη του κλαμπ...Οφείλω και μία ακόμα εξήγηση...Το συγκεκριμένο μοντέλο έχει ξεβαφτεί και πηρε τον κωδικό 68-0506 και τα επαιτιακά χρώματα μίας ακόμα ιστορικής μοίρας της ΠΑ...
Το παρόν αφιερώνεται στους Έλληνες φαντομάδες που χάθηκαν την ώρα του καθήκοντος και σε όλους όσους έμειναν πίσω για να προασπίζουν την εθνική μας ακεραιότητα καθημερινά με αυταπάρνηση...To the F-4 Phubulous Phlyers...
-Captive Training Missile=Δέσμιο βλήματος--εκπαιδευτικό.
WSO=Weapons system officer η
"Ελληνιστι" ΧΟΣ (Χειριστης Οπλικων συστηματων),Ακομα πιο απλα ο συγκυβερνητης του F-4 που χειριζεται το ρανταρ σε εμπλοκες μεγαλων αποστασεων.
Υ.Γ. 2 Χιλια ευχαριστω στον Δημητρη (117tacan) για τον γραμματικο ελεγχο και για την υποστηριξη του εγχειρηματος...
Να σαι καλα Μητσαρα!
Οσο για τις παρατηρησεις σου περι σκονης...εχω καλη ψηφιακη τι να κανουμε...δεν φαινεται με γυμνο ματι!Το καταραμενο ζουμ
