Το θέμα παραμένει και το αστείο είναι ότι αυτή χρήση τόσων πολλών χρωματικών επιλογών τεκμαίρεται με γερμανικές διαταγές, αλλά και με αναμνήσεις επιζώντων.
Να τονίσουμε πριν απ' όλα ότι δεν ξέρουμε ακόμη και σήμερα τον ακριβή τόνο των 3 γερμανικών χρωμάτων. Οι πιστότερες αποδόσεις βρέθηκαν σε εγκιβωτισμένα υλικά ( π.χ. σκοπευτικά όργανα), αλλά και πάλι 70 χρόνια αλλοιώνουν το αρχικό χρώμα. Ας θυμηθούμε ότι τα 2 χρώματα εδίδοντο ή σε μεγάλα σωληνάρια ή σε τενεκεδάκια πηχτού χρώματος. Το πλήρωμα τα αραίωνε με ότι μέσο είχε ( βενζίνη, πετρέλαιο) και με οποιοδήποτε μέσο ( πιστόλι βαφής, πινέλο, βούρτσες, χέρια) τα άπλωνε επάνω στο όχημα Το dunkelgelb βαφόταν από το εργοστάσιο.
Τα έγχρωμα φιλμ της εποχής δεν βοηθούν, ενώ στα ασπρόμαυρα δεν είμαστε σίγουροι για το ποιό χρώμα είναι το καφέ και ποιό το πράσινο.
Στις 19 Αυγούστου '44, επειδή οι "καλλιτεχνικές ανησυχίες" των πληρωμάτων έκαναν την αναγνώριση των φίλιων δυνάμεων δύσκολη ( και για να ελαφρώσει η δουλειά τους) εκδίδεται διαταγή για βαφή του όλου του κάμο στο εργοστάσιοι.
Στα μέσα Σεπτεμβρίου έχουμε έξοδο από τα εργοστάσια, λόγω επειγούσης ανάγκης, πολλών αρμάτων ( όχι όλων) μόνο σε μίνιο, με εντολή το κάμο να μπει στις μονάδες( η βαφή αυτή έφερε κλειστοφοβία στα πληρώματα των Panther).
Στις 31 Οκτωβρίου επαναλαμβάνεται η διαταγή για βαφή όλου του κάμο από τα εργοστάσια.
Στην ίδια διαταγή αναφέρεται ότι αν δεν υπάρχει επάρκεια σε κίτρινο, τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην θέση του το panzer grey (υπήρχαν μεγάλα αποθέματα).
Στις 20 Δεκεμβρίου '44 ορίζεται σαν βασικό χρώμα το πράσινο και όχι πλέον το κίτρινο.
Υπάρχει και μία μαρτυρία γερμανού αξ/κού που είδε, την παραμονή της επιθέσεως στις Αρδέννες, βαρέλια με σοβιετικό 4ΒΟ πράσινο, έτοιμο για χρήση σε γερμανικά οχήματα.
΄Εχουμε λοιπόν μεγάλη γκάμα διαταγών που βοηθούν μοντελιστική αυθαιρεσία, χωρίς να υπολογίσουμε τις επιτόπιες συνθήκες πολλών μονάδων. Εδώ από το 3ο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου λείπουν οι αναφορές απωλειών, για τα χρώματα θα ασχολούντο οι Γ.;
