Θέμα: Modelling Bloopers

[Ελιξ-ιριος]

 ::arrowred::Διέσωσα το σκοπευτικό ενός Gladiator, λύνοντας το σιφώνι του νιπτήρα.....

[Blitz-X]

Σε ηλικία 13-14 ετών, έχω σχεδόν τελειώσει το διθέσιο Lightning της Matchbox (βάψιμο, χαλκομανίες κτλ. έτοιμα) και το έχω στην άκρη του γραφείου τ' ανάσκελα, μέχρι να κολλήσουν τα σκέλη του ΣΠ, με το κάθετο ουραίο να κρέμεται στο κενό και το μοντέλο στηριζόμενο στα φτερά με δύο κουτάκια Humbrol για να είναι οριζόντιο ως προς το γραφείο. Περνάει η αδελφή μου και το ρίχνει κάτω κατά λάθος. Ζημιές, το ΣΠ, ο πιτό, η καλύπτρα (που είχα κόψει και κολλήσει ανοιχτή) και το ένα οριζόντιο ουραίο, δηλαδή πράγματα που "μαζεύονταν". Το βλέπω, υποτροπιάζω, και φωνάζοντας το πιάνω στα χέρια μου και απλά... το στύβω σα σφουγγαρόπανο
Επόμενο στάδιο... βαθιά κατάθλιψη
Εεε... από τότε έμαθα να συγκρατώ τα νεύρα μου (τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με τα μοντέλα μου)

 
 ΜΦΧ

[prokroust]

Μόλις έχω τελειώσει ένα μιραζακι f.1 κ είμαι έτοιμος να το ψεκάσω με σπρέι βερνικη γκλος για να περάσω την επόμενη χαρκομανίες ..... κ εκεί που είχα όλα τα σπρέι μαζεμένα ποιανει το χέρι μου το ασημί της γκουνζε κ χωρίς να το δώ τι έχω στα χέρια μου ....ψεκασα το μιραζάκι μου....

[nino1969]

Πρέπει να είναι κάπου γύρω στα 1985 με 86. Έχω αδειάσει την βιτρίνα με τα μοντέλα για να την ξεσκονίσω και καμιά δεκαριά πετούμενα και άλλα τόσα από άρματα και αυτοκίνητα που περιείχε τα έχω αραδιάσει προσωρινά πάνω στο γραφείο. Η επιφάνεια-πάγκος του γραφείου είναι από κρύσταλλο κανα πόντο πάχος που πατά σε δυο μεταλλικά Λ για πόδια και βρίσκεται "φάτσα" από την πόρτα του δωματίου. Καθώς ο αδερφός μπαίνει στο δωμάτιο, πατάει ένα χαλάκι που βρίσκεται μπροστά της γλυστράει, φεύγει και με θεαματικό τάκλιν ανατρέπει το ένα Λ και βρίσκεται πλακωμένος από το βαρύ ομολογουμένως κρύσταλλο. Εγώ βλέποντας την όλη φάση, το γραφείο ν' ανατρέπεται και να γέρνει και τα μοντέλα να κάνουν τσουλήθρα και να είναι έτοιμα να σκάσουν κάτω, φυσικά αρχίζω να χτυπιέμαι και φυσικά προσπαθώ να περισώσω ότι μπορώ. Κατορθώνοντας ευτυχώς να περιορίσω τις απώλειες στο ελάχιστο δυνατό, το φυσάω και δεν κρυώνει και προσπαθώ να μαζέψω τ'ασυμμάζευτα. Ο αδερφός μου πλακωμένος συνεχίζει να με κοιτάει ... αλλά αφού προφανώς βαρέθηκε να περιμένει καθώς για μένα εκείνη την στιγμή δεν υπήρχε τίποτα άλλο πέρα από τα μοντέλα μου δεν άντεξε  .... "τι θα γίνει ρε μα... εμένα θα με βοηθήσεις να βγω από δω;" 

[Ελιξ-ιριος]

....Ζημιές, το ΣΠ, ο πιτό, η καλύπτρα (που είχα κόψει και κολλήσει ανοιχτή) και το ένα οριζόντιο ουραίο, δηλαδή πράγματα που "μαζεύονταν". Το βλέπω, υποτροπιάζω, και φωνάζοντας το πιάνω στα χέρια μου και απλά... το στύβω σα σφουγγαρόπανο
Επόμενο στάδιο... βαθιά κατάθλιψη
Εεε... από τότε έμαθα να συγκρατώ τα νεύρα μου (τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με τα μοντέλα μου)

Ίδια περίπτωση, Curtiss Helldiver διπλάνο (κουκλάκι από τα λίγα και πού να ξαναβρεθεί τότε), καλοκαίρι, έβαφα με πινέλο το κάθετο σταθερό με γυαλιστερό μπλέ 14 και λογικά (λόγω πινέλου) μου έκανε κόκκο και δεν έλεγε να στρώσει με τίποτα...Αλλά τότε δεν ήξερα, σκούπιζα με WS ξανάβαφα, ξανασκούπιζα, ξανάβαφα, ώσπου  μαλάκωσε και ράγισε το πλαστικό....Μ' έπιασε μαλίνα, το βουτάω και δεν μένει κολυμπηθρόξυλο.....Φεύγοντας ο πατέρας μου για την δουλειά, με βρήκε να τρέμω βουρκωμένος απάνω από τα σμπαράλια....
Από τότε έμαθα πως άμα "κάτσει στραβή" απλά βάζεις το μοντελάκι στην άκρη για καμμιά εβδομάδα, και το ξαναπίανεις με κρύο κεφάλι.....Συνήθως τα πράγματα είναι καλύτερα από ότι νομίζεις....Ευτυχώς εδέησε να το ξαναβρώ 15 χρόνια αργότερα!

[vags]

Θυμήθηκα κι άλλο ένα αλλά αυτήν τη φορά δεν έχει άμεση μοντελιστική σχέση: είναι τα γενέθλια της συζύγου μου και έχω αποφασίσει να γεμίσω το σαλόνι με μπαλόνια και να της κάνω έκπληξη. Φτάνω σπίτι λίγο πριν γυρίσει από την δουλειά της και προσπαθώ να προετοιμαστώ γρήγορα-γρήγορα. Έχω πάρει 3-4 σακουλάκια με μπαλόνια, λέω ε, δεν καπνίζω, θα αρχίσω να τα φουσκώνω με τα πνευμόνια μου... Τα έχω αραδιάσει πάνω από στον πάγκο του βαφείου (έχω ξεχωριστό πάγκο) και φουσκώνω το πρώτο. Φουσκώνω το δεύτερο, το τρίτο, στο τέταρτο αρχίζω να μπλαβιάζω. Στο πέμπτο λέω καλύτερα να πάω να της πάρω λουλούδια... Σταματάω για λίγο, ζαλισμένος, σκέφτομαι εναλλακτικές (ευτυχώς) και βλέπω κάτω από τα πόδια μου το κομπρεσέρ... Είμαι ακόμα παντρεμένος με την ίδια γυναίκα

[mirrage]

Ιστορία Νο 1
Ανοίγω το ντουλάπι στο εργαστήριο να πάρω το σπρευ με το γκρι αστάρι Hycote και μου πέφτει από τα χέρια πάνω στο μεταλλικό στοπ (πείρος) της πόρτας της ντουλάπας και τρυπάει...
Αρχίζει να περιστρέφεται σαν τρελό, "φτύνοντας" και ασταρώνοντας όλο το περιεχόμενο της ντουλάπας με τα κιτ, γενικά το εργαστήριο-τοίχους, computer, πάγκους, καρέκλα- και φυσικά εμένα που προσπαθώ να το πιάσω και να κλείσω την τρύπα με το δάκτυλο...
Πανικός! το αρπάζω και τρέχω προς την βεράντα, χωρίς να έχω καταφέρει να εντοπίσω την τρύπα...
Αποτέλεσμα Νο 1:
Εργαστήριο - περιεχόμενο=γκρι
Διάδρομος προς βεράντα= τοίχοι-πάτωμα γκρι.
Χωλ προς βεράντα= τοίχοι-πάτωμα γκρι.
Σαλόνι προς βεράντα= πάτωμα γκρι γραμμή (έχω καταφέρει να φτύνει προς τα κάτω...)
Βεράντα= τίποτα!!!, έχει προλάβει το άτιμο να αδειάσει εντός σπιτιού.
Διάρκεια ζημιάς: μερικά δευτερόλεπτα...

Αποτέλεσμα Νο2.
4 άτομα (εγώ -η σύζυγος και 2 παιδιά στα γόνατα με πατσαβούρια και διαλυτικό να καθαρίζουμε το αστάρι από πατώματα-πόρτες-μπαλκονόπορτες κλπ...
Βλέμμα συζύγου-κοφτερό και έντονο...!!!
Γέλια παιδιών - τρανταχτά...!!!
Διάρκεια καθαρίσματος: κάνα 2ωρο

Αποτέλεσμα Νο3.
Κυριακή πρωί-πρωί σκάλα-μπογιές-ρολό-πινέλο και βάψιμο εργαστηρίου -διαδρόμου-χωλ...
Διάρκεια βαψίματος:  μέχρι που νύχτωσε...

Είπατε τίποτα;;; 

Ιστορία Νο2.

Μόλις έχω τελειώσει τη σκαλωσιά στο διόραμα "...και στας οικοδομάς" και ο πάγκος είναι μπουρ...λο!
Βάζω το διόραμα στην καρέκλα και καθαρίζω...
Τελειώνω... και κάθομαι στην καρέκλα να απολαύσω τον καθαρό πάγκο...
Ε! ξανάφτιαξα την σκαλωσιά, ευτυχώς δεν είχα βάλει ακόμα τον γεράνο και τα υπόλοιπα πάνω...

Έπος!!!!

[jnsimos]

Λοιπόν. Δευτέρα πρωί ξυπνάω νωρίς, χωρίς λόγο και εκεί που έχω ανοίξει τηλεόραση για να περάσει η ώρα για να φύγω για δουλειά, λέω: ρε δεν κάνω κανένα φώτισμα στο άρμα με τον αερογράφο? Βλέπω το ρολόϊ και ανακαλύπτω ότι έχω σχεδόν μια ώρα - άψογα! Συνδέω τον αερογράφο, ρίχνω leveling thinner, ρίχνω και το ανάλογο χρώμα, μετά ταπώνω τον αερογράφο από μπροστά και τραβάω λίγο τη σκανδάλη για να ανακατέψω το χρώμα. Ακούω τον γνώριμο ήχο της μπουρμπουλίθρας και πλησιάζω τον αερογράφο για να δω αν είναι οκ. Ε, λοιπόν φυσικά μια σταγόνα εκτοξεύεται και σκάει ΑΚΡΙΒΩΣ στο αριστερό μάτι μου. Παιδιά πονάει. Πονάει πολύ και άρρωστα! Παράτησα τον αερογράφο, εννοείται χωρίς καπάκι, κάπου στο γραφείο και πήγα να δω τι μακακία έκανα στο μάτι μου. Αφού το έπλυνα ευτυχώς ξεπλύθηκε και σταμάτησε ο πόνος σε δευτερόλεπτα. ΟΜΩΣ το χρώμα του ήταν ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ αιματί! Φυσικά η ώρα εφτασε για να φύγω και πήγα στη δουλειά με γυαλιά ηλίου ενώ έξω έβρεχε καρέκλες... Γέα!

[Sernak]

Εγώ βλέποντας την όλη φάση, το γραφείο ν' ανατρέπεται και να γέρνει και τα μοντέλα να κάνουν τσουλήθρα και να είναι έτοιμα να σκάσουν κάτω, φυσικά αρχίζω να χτυπιέμαι και φυσικά προσπαθώ να περισώσω ότι μπορώ. Ο αδερφός μου πλακωμένος συνεχίζει να με κοιτάει ...

Είσαι απίθανος ρε μάστορα!!!!!

Φεύγοντας ο πατέρας μου για την δουλειά, με βρήκε να τρέμω βουρκωμένος απάνω από τα σμπαράλια....

Μία βρεγμένη πετσέτα σαν τουρμπάνι τυλιγμένη στο κεφάλι καί εισαι εντάξει!!!!!!

Ευτυχώς εγώ δεν είχα τέτοια "ξεσπάσματα" με τα μοντέλα μου - ήμουν "καλό" παιδί.... Μονάχα μωρέ στων γειτόνων πήγαινα καί "σπάγα" εεεεεε..... εννοώ, λάμβανα μέρος στις αερομαχίες!!!! Αυτά τα παιδιά είχαν το συνήθειο να τα φτιάχνουν καί μετά να παίζουν τα συγκρουόμενα με τα μοντέλα τους ε, οπότε το "εκμεταλεύτηκα" και γω. Ε τί, να χάλαγα τα δικά μου αριστουργήματα;;;;

ΟΜΩΣ το χρώμα του ήταν ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ αιματί!

Καλά ρε άνθρωπε, αντί να πας σε κανα νοσοκομείο να σε δούνε πήγες στην δουλειά!!!

Επειδή το πάθημα γίνεται μάθημα, όταν μου συνέβη κάτι παρόμοιο αποφάσισα πως ότι κι αν κάνω (βαψιμο, τριψιμο, κλπ) θα φοράω πάντα γυαλιά.

Μέσα δεκαετίας του '90: Μητέρα "καλά, πάλι μοντελάκια φτιάχνεις;" - απάντηση μου "ασε με ρε μάνα, το χόμπυ μου είναι!!!" - με το που φεύγει (καί όντως συχγυσμένος) ΜΠΑΜ ατύχημα, πάρε κάτω το χρώμα να έχεις όσο θέλεις στο πάγκο σου. Επανέρχεται, με παρόμοιο σχολιο μετα απο καμια ωρα - φευγει - ΜΠΑΜ παρε να 'χεις κι άλλο ατύχημα. Κόπηκα με το κοπιδι και φυσικά το κομματι που προσπαθουσα να κόψω έπιασε τους ελιγμους για να κάνει γκέλ στον τοίχο και να καταλήξει -ακουσον ακουσον - μέσα στον φραπε!!! Ευτυχως, ο αφρός το "συγκρατησε" και τουλαχιστον απόλαυσα τον καφέ μου!!!!

[vags]

Ένα-ένα μου έρχονται. Μου φαίνεται αυτό το θέμα δεν θα "ηρεμήσει" ποτέ:

Είμαι 16-17 χρονών και συμμετέχω σε σχολικό πρωταθληματάκι μπασκετ. Έχω γυρίσει από δύσκολο αγώνα και πάω κατευθείαν στο εργαστήριο για modelling (ούτε μπάνιο δεν έκανα). Ήθελα να βάψω με πινέλο και ελεύθερο χέρι την καλύπτρα από το Zero της TAMIYA στην 1/48. Απίθανο κομμάτι για την εποχή και η καλύπτρα με ευδιάκριτους οδηγούς (frame), ότι πρέπει για πινελάκι (πού υπομονή για μασκάρισμα;) ειδικά για εμένα που είχα ήδη αποκτήσει εμπιστοσύνη στο "ελεύθερο χέρι" μου. Ξεκινάω και δεν μπορώ να τραβήξω μια ίσια πινελιά. Έφτιαξα το πρώτο μου κατσαρό σκελετό καλύπτρας και δεν ήξερα γιατί. Αργότερα βέβαια έμαθα για τις συσπάσεις των μυών κλπ κλπ μετά από φυσική άσκηση κλπ κλπ...

[modelman]

εγώ έχω ένα κακό ελάττωμα....κάποιες φορές  που πάω να βάψω με αερογραφο....πετάω το χρώμα κάτω....δεν ξέρω πως γίνεται αυτό...πρέπει να πω στα μοντελιστικα μαγαζιά να μου κάνουν εκπτώσεις....

[Nikos Tsitsos]

Αρχές δεκαετίας 90 και με την επιτυχία του euro basket επικρατεί φρενίτιδα και όλος ο κόσμος μαθένει μπάσκετ και φυσικά και νέους περίεργους όρους. Έτσι και εγώ με τον bro έχουμε μετακινήσει τα κρεβάτια μας σε σχήμα Γ για να έχουμε όσο το δυνατών μεγαλύτερο χώρο ´´ρακέτας´´ και τριπόντου εντός δωματίου και τα μονακια δείνουν και περνούν σε μια μικρή μπασκετα στην άκρη της πόρτας. Όλα καλά ως εδώ. Έχω βάψει που λέτε ένα 72αρι Mosquito της matchbox και το έχω κάνει μούρλια (στα ματιά μου τότε) το αποθηκεύω λοιπών σε ένα κουτί παπουτσιών κάτω από το κρεβάτι μου για να στεγνώσει καλά. Την άλλη μέρα το πρωί το βγάζω να το τσεκαρω και το ξεχνάω φεύγοντας για το σχολείο εκτός κουτιού αλλά πάντοτε κάτω απο το κρεβάτι. Γυρνάω απο το σχολείο και βλέπω τον αδερφό μου με τον κολλητό του να έχουν στήσει ένα μονακι. Όλα καλά λέω και κάθομαι να φάω.... Και ξαφνικά ......ΚΡΑΤΣΣΣ.... Τρέχω να δω και βλέπω το κρεβάτι μου μισό μετρό διαγώνια και το πόδι του αδερφού μου πάνω στο εκτεθειμένο Mosquito που είχε γίνει ζμπαράλια. Πάω να μιλήσω με βλέμμα σας έφαγα όλους ζωντανούς αλλα και έτοιμος να τα μπίξω.... Και έρχεται η αποστομωτική απάντηση του bro... Τι να κάνω ρε Νίκο; Αφού ήμουνα πάνω στο πίβοτ!!!!! Ακόμα γελάμε και αναφέρουμε συχνά την ατάκα.

[Lucas]

Ένα βραδυ έφτιαχνα το M-113 Zelda. Αυτό το βραδυ είπα ας πιο και ένα ποτηράκι Βότκα με πορτοκαλάδα. Από ένα ποτήρι γίνανε....δεν θυμάμαι.....πάντως έπινα άκουγα μουσική και έκανα modelling!
 Το άλλο πρωί με πονοκέφαλο και με σοκ. Το Zelda κατέληξε στο rαφή.
Αυτό που μπορώ να πω είναι

DONT DRINK AND MODELLING

Lucas

[jim40]

   Πενταετής στόν Έβρο, το δωμάτιο που νοίκιαζα ήταν και το εργαστήριο μου. Περιοδικά μοντελισμού, μουσική και μοντέλα (πλαστικά).
Σε μια άδεια, οργανώνομαι, με F-16 Hase αερογράφο Badger χρώματα-βερνίκια Gunze και φιάλες αέρα. Για το πρώτο βάψιμο, ζητάω συμβουλή Κρητικού ΔΕΑ ο οποίος έφτιαχνε πινελάτο Λέοπαρντ1 γιατί τον αερογράφο του τον είχε Κρήτη. Όλα καλά το πρώτο χρώμα βγαίνει μούρλια, το δεύτερο το έκανα μόνος μου βγήκε υπέροχο, βάζω τα σήματα, και λέω να περάσω βερνίκι για να τα σφραγίσω.
   Εκεί μου έρχεται η φαεινή ιδέα  Βάζω το μοντέλο στο πάτωμα και ετοιμάζομαι να του περάσω το βερνίκι με τον αερογράφο. Ξέχασα όμως οτι είχα μέρες να σκουπίσω, και το αποτέλεσμα ήταν όλη η σκόνη του πατώματος να καθίσει πάνω στο μοντέλο

[Dimitris 72]

Παρότι έχω πάθει πολλά κατά καιρούς, το παρακάτω νομίζω ότι ήταν το καλύτερο:

Όταν "έτρεχε" το GB "Battle of Brittain", αποφάσισα να φτιάξω ένα Spitfire Mk I. Πήρα το νέο μοντέλο της Airfix και άρχισα να το φτιάχνω με πολύ μεράκι (ΟΟΒ βέβαια), καθώς είχα πολλά χρόνια να πιάσω στα χέρια μου πετούμενο. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που ήρθε η ώρα των σημάτων: H Airfix δίνει το πλευρικό roundel ενιαίο με τα γράμματα, σε μια σεβαστού μεγέθους χαλκομανία. Από υπερβολική αυτοπεποίθηση (τρομάρα μου!!!), δεν την πολυπρόσεξα και δίπλωσε. Είπα:  "δεν πειράζει θα της βάλω λίγο βελτιωτικό και θα την φέρω". Με το βλέμμα στο μοντέλο, άρχισα να βάζω βελτιωτικό με το πινελλάκι του. Τότε διαπίστωσα με τρόμο, ότι είχα πιάσει την ..... υγρή κόλλα  Το Spitfire απογειώθηκε με κατεύθυνση τον τοίχο και έκτοτε αγνοείται το σημείο προσγείωσής του 

Spoiler (hover to show)

Όπως είδατε, κρατήθηκα δεν ανέφερα ότι το σημαντικότερο modelling booper που ξέρω, είναι ο ...Vags 

ΔΚ

[zb00p]

Εγώ ρε παιδιά την κόλλα ρίχνω συνέχεια  και την μπογιά από τον αερογράφο στα ρούχα μου. Α ναι και τις κεραίες σπάω.

[Mastoras]

18 χρονών,βραδάκι, φοράω το καινούργιο μου τζην και ετοιμάζομαι να βγω βόλτα.Για να σκοτώσω την ώρα κάθισα στον πάγκο να κοιτάξω το μοντελάκι που είχα έτοιμο για βάψιμο την επόμενη και διαπιστώνω οτι έπρεπε ήδη να έχω βάψει ένα σημείο του κίτρινο.Μια πινελιά ήταν οπότε είπα να την κάνω.Στο ανακάτεμα,έγινε το κακό! Μια σεβαστού μεγέθους σταγόνα κίτρινου Humbrol πέφτει πάνω στο τζην,στο σημείο του φερμουάρ!Κλασμένος,αρπάζω το μπουκάλι του νεφτιού και αρχίζω να ρίχνω άφθονο στο σημείο και να τρίβω με μια πετσέτα.Με τα πολλά κατάφερα να βγάλω το χρώμα και ηρέμησα,αλλά λίγο μετά άρχισε το φούντωμα...
Να μην τα πολυλογώ,έκαψα την ...πραμάτεια μου κανονικά!Τις επόμενες 6 μέρες τις πέρασα κλεισμένος στο δωμάτιό μου,γυμνός από τη μέση και κάτω,περπατώντας σαν τον Ζεμπ Μακέχαν,με τα πόδια σε διάσταση ή σε βαθύ κάθισμα,δροσίζοντας τα @@ μου σε λεκανίτσα με νερό και χαμομήλι.Παρά τις κρέμες κλπ,όλο το δέρμα ξεράθηκε και έφυγε και τα @@ μου ,διατήρησαν για καιρό ένα χαρακτηριστικό μπορντωροδοκόκκινο χρώμα.
Η ποδιά έκτοτε έγινε must!

[jim-eta]

Καλά όλα αυτά που λέτε.
Δε σας έχει τύχει όμως ο συνδυασμός Lman + Χρώμα λευκό της Tamiya.
Συνδυασμός που σκοτώνει ακόμη και ξύλινα πατώματα.
 

Ημουν παρών στο σκηνικό,τελειωμένος ο πυροσβέστης ως συνήθως πάλι καλά που δεν του έβαψε και το κρεββάτι του παπάκια στο τσάκ την γλίτωσε.
 

[vags]

Spoiler (hover to show)

Όπως είδατε, κρατήθηκα δεν ανέφερα ότι το σημαντικότερο modelling booper που ξέρω, είναι ο ...Vags 

ΔΚ

Χα! Σειρά μου: ο Σόρτυ είναι μάλλον ο μοναδικός μοντελιστής που μπορεί να κάνει blooper με την λέξη blooper

Εκτός αν όντως με χαρακτήρισε
Αμάν!

[Sernak]

,αλλά λίγο μετά άρχισε το φούντωμα...

Η ποδιά έκτοτε έγινε must!

Καλά ρε Μάστορα, δεν σκέφτηκες να βγάλεις το παντελόνι για να διευκολυνθείς στο καθάρισμα του; Υπήρχε περίπτωση να βγείς μετά βόλτα με αυτό το παντελόνι και να μυρίζεις νέφτια; Θα τα διωχνες τα γκομενακια με τέτοια μυρωδιά.

Γι' αυτό ξελαριγκιαζώμαστε όλη την ώρα ( ) καί σας λέμε, ΠΑΡΤΕ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΟΤΑΝ ΜΟΝΤΕΛΑΡΕΤΕ!!! Σκούφο, γαντια, γυαλια, ποδια και  για να μην έχετε ατυχηματα

Πάλι καλά που δεν φοραγες κανα ασπρο πουκάμισο!!!

[Sernak]

Αρχες δεκαετίας 90.

Νέος σχετικα στον μοντελισμό, περασα το μικρόβιο και στην ξαδέρφη μου, οπότε πάμε πρωι-πρωι Καλφάκη, αγοράζουμε μια Φερραρι Τεσταροσα και επιστροφή στο σπίτι για την κατασκευή της.

Ελα όμως που η ξαδερφη ακομα καλα-καλα δεν είχε ξεκινήσει το χόμπυ και το ήθελε έτοιμο κιόλας το μοντελάκι γιατί θα ρχόντουσαν οι φιλες τις το απόγευμα για να βγαίνανε βολτα....

Ε λέω καί γω, καλή κόλλα έχω αγοράσει (χρειαζόμουν όμως και κυανοακρυλλικη αλλα τοτε που να το ξερω-ειπαμε δεν είχα και πολλα χρονια εμπειριας!!!), το μοντελο είναι ήδη κόκκινο αλλά και αν χρειαστεί επειδη ήταν αρχες καλοκαιριου και έκανε ζεστη τα Γκάνζε θα στεγνωνανε γρηγορα, χαλκομανίες δεν είχε, λέω εντάξει θα βγεί τζιτζι το μοντελακι!!!

Αφου το ξεκινησαμε το πρωϊ το απόγευμα όταν ήρθε η ώρα της κρισης... ε να μην τα πολυλογώ, το μοντελάκι με το που "έκατσε" στην βάση του έμοιαζε σαν σουρεαλιστικό έργο του Νταλί!!!!

[vags]

Ήταν αρκετά χρόνια πριν όταν είχε βγει η "βρώμα" ότι το eyeliner "γράφει" ωραία και στα πλαστικά μοντέλα εκτός από τις γυναίκες. Έχω αποφασίσει λοιπόν να πάω σε ένα κατάστημα γνωστής αλυσίδας καλλυντικών και έχω πάρει μαζί μου την αδελφή και την μητέρα μου για ξεκάρφωμα. Φτάνουμε και μέχρι να παρκάρω τις λέω να μπουν μέσα και θα τις βρω μετά. Πράγματι, λίγο αργότερα τις βλέπω σε έναν διάδρομο και αρχίζω να πλησιάζω. Βρίσκονται στο ράφι με τα eyeliner όπου - για κακή μου τύχη - βρίσκεται μια υπάλληλος ανεβασμένη σε σκάλα και τακτοποιεί. Την ώρα που την προσπερνάω και πάω να φτάσω στην αδελφή μου, εκείνη, πριν προλάβω να με δει, φωνάζει στην μητέρα μου που απομακρύνονταν:

"εε μαμά περίμενε, έχουμε να δούμε και eyeliner για τον Βαγγέλη"... 

Η υπάλληλος (αφού κατάφερε να μην πέσει από την σκάλα) μου ρίχνει μια κοφτή ματιά και εγώ μεταξύ ντροπής και πνιχτού γέλιου σπρώχνω την αδελφή μου παραπέρα και τις λέω: "άστο θα επιστρέψουμε αργότερα ή καθόλου..."

[mirrage]

Ήταν αρκετά χρόνια πριν όταν είχε βγει η "βρώμα" ότι το eyeliner "γράφει" ωραία και στα πλαστικά μοντέλα εκτός από τις γυναίκες. Έχω αποφασίσει λοιπόν να πάω σε ένα κατάστημα γνωστής αλυσίδας καλλυντικών και έχω πάρει μαζί μου την αδελφή και την μητέρα μου για ξεκάρφωμα. Φτάνουμε και μέχρι να παρκάρω τις λέω να μπουν μέσα και θα τις βρω μετά. Πράγματι, λίγο αργότερα τις βλέπω σε έναν διάδρομο και αρχίζω να πλησιάζω. Βρίσκονται στο ράφι με τα eyeliner όπου - για κακή μου τύχη - βρίσκεται μια υπάλληλος ανεβασμένη σε σκάλα και τακτοποιεί. Την ώρα που την προσπερνάω και πάω να φτάσω στην αδελφή μου, εκείνη, πριν προλάβω να με δει, φωνάζει στην μητέρα μου που απομακρύνονταν:

"εε μαμά περίμενε, έχουμε να δούμε και eyeliner για τον Βαγγέλη"... 

Η υπάλληλος (αφού κατάφερε να μην πέσει από την σκάλα) μου ρίχνει μια κοφτή ματιά και εγώ μεταξύ ντροπής και πνιχτού γέλιου σπρώχνω την αδελφή μου παραπέρα και τις λέω: "άστο θα επιστρέψουμε αργότερα ή καθόλου..."

Φαντάζομαι την σκηνή....

[ΛΕΥΤΕΡΗΣ]

Πολλές γκάφες στην μοντελιστική μου πορεία,τι να πρώτο θυμηθώ !!!!
Ποτέ μην επιχειρήσετε ομως να ανοίξτε την logo με τα δόντια .......

[giwrgosd]

Φρέσκο πράμα... Μόλις την έκανα...
Πάω να κολλήσω τα φτερά στο 737 τα οποία χρειάζονται αρκετή δύναμη άρα επιβάλλεται η χρήση κόλλας σωληναρίου.
Φυσικά, όπως έπιασα το μοντέλο μέχρι να κολλήσει το δάκτυλο ακούμπησε στο περίσσευμα και υπάρχει ένα υπέροχο 3D δακτυλικό αποτύπωμα στην άτρακτο...!

Spoiler (hover to show)

Ευτυχώς δεν είναι βαμμένο ακόμα οπότε θα διορθωθεί.  Και τουλάχιστον κανείς δεν θα μπορεί να πει ότι το έφτιαξε άλλος...