Δεν ξέρω αν οι φωτογραφίες αποδίδουν ή φιλτράρουν την πραγματικότητα, σίγουρα όμως η ανωνυμία και η έλλειψη αμεσότητας στη συζήτηση και το σχολιασμό, σ ένα φόρουμ, παρασύρουν εύκολα σε ακραίες εκφράσεις.
Διότι μόνο τέτοια μπορώ να χαρακτηρίσω εγώ τη λέξη "παιδικό".
Υποχρέωση του εκτιθέμενου να ανεχθεί την κριτική και τα σχόλια που τη συνοδεύουν, αλλά ταυτόχρονα υποχρέωση των κτιτικών να διατηρούνται σε κάποια όρια ευπρέπειας, ώστε να μην προσβάλλουν.
Ο χαρακτηρισμός "παιδικό", όπως εκφράσθηκε αρχικά, χωρίς καμία διευκρίνιση, εμένα με ενόχλησε, και ήδη με οδηγεί σε άλλα συμπεράσματα, ως προς τις αρχικές προθέσεις, που δεν θα τα γράψω, γιατί είναι απλές υπόνοιες.
Θεωρώ ότι η καλοπροαίρετη κριτική είναι πάντα, από την πρώτη στιγμή, αιτιολογημένη και όχι μονολεκτική.
Ο μονολεκτικός αρνητικός χαρακτηρισμός συνιστά απόλυτη απόρριψη, η οποία εν προκειμένω δεν αρμόζει στην κατασκευή.
Και εξηγούμαι : η κατασκευή και το βάψιμο της πτέρυγας, με την εσωτερική λεπτομέρεια, είναι εξαιρερικά, η ιδέα πολύ καλή, η επέκταση της πτέρυγας εκτός βάσης δίνει την αίσθηση του περιβάλλοντος, τα πλαϊνά της θάλασσας δεν τα θέλω ούτε εγώ βαμμέν, δίνει έτσι την αίσθηση ενός ενυδρείου, που εκθέτει την ιδέα, αφρούς θα έκανα ελάχιστους γύρω από τη φιγούρα, επειδή εκεί υπάρχει η κίνηση καθώς η πτέρυγα γλιστράει μέσα στο νερό. Για τη θάλασσα και τους ιριδισμούς της, θέλω να πω ότι μακάρι πολλοί μοντελιστές να μπορούσαν να την φτιάξουν ρίχνοντας απλά κάποιο υλικό στο καλούπι.
Όσον αφορά τη φιγούρα, είναι βαμμένη ένα δύσκολο χρώμα, που καθιστά ακόμη πιο δύσκολες τις σκιάσεις.
Σε κάθε περίπτωση η επίμαχη κριτική, πέραν του ανεπίτρεπτου της έκφρασης της, είναι υπερβολικά αυστηρή. Αλήθεια, γιατί ;
Στον φίλο που περιμένει να διαβάσει περιπτώσεις υπερεκτιμημένων κατασκευών, θα έλεγα ότι μάλλον θα πρέπει να τις λάβει με π.μ.
Τέλος, θα αναζητήσω τις κατασκευές του κριτικού Πέτρου, να συγκρίνω με τη συγκεκριμένη.
Ευχαριστώ για το χρόνο σας.
