Πρόκειται για μια κατασκευή from the scratch που σημαίνει πως αυτοδιμηούγησα σε αρκετά σημεία.
Η αναλογία πλάτους μήκους είναι 1:6.
Ένα μέρος που με προβλημάτισε είναι η πλώρη του σκάφους και πιο συγκεκριμένα οι σανίδες του πετσώματος που καταλήγουν πάνω από το έμβολο, κάτω από το κοράκι της πλώρης.
Ήρθα σε δίλημμα, να τις καταλήξω με κλίση «οβάλ» δίνοντας χοντροκομμένη πρόσοψη στο καράβι ή να τις «σβήσω πιο γλυκά», πράγμα που έκανα.
ʼρα τον νομέα που βρίσκεται στο ύψος του «αυτιού» σχεδόν τον εξαφάνισα.
ΤΟ άλλο μέρος της κατασκευής που ήθελε λίγο προσοχή ήταν οι πάγκοι των κωπηλατών.
Εκεί στηρίχτηκα σε μια προηγούμενή μου κατασκευή την τρίηρη μια που τα καράβια έχουν την ίδια κλίμακα.
Έδωσα λίγο προσοχή στην κατασκευή τους για να μην πέσουν στην ίδια σειρά τα κάτω κουπιά με τα επάνω και τα τοποθέτησα ένα παρά ένα.
Όσον αφορά τα σχοινιά... τα δεσήματα, αποφάσισα να τα καταλήξω στο πίσω μέρος δίπλα από τον ή τους πηδαλιούχους.
Ο λόγος ήταν ιστορικός. Η Σάμαινα είναι καράβι του 7ου αιώνα και ο Πολυκράτης σύναψε εμπορική συμφωνία με τον τότε φαραώ. Στα Αιγυπτιακά καράβια συνήθως εκεί κατέληγαν τα σχοινιά, οπότε μιας που ο λόγος ύπαρξης των συγκεκριμένα Σαμιακών καραβιών ήταν ο νέος εμπορικός δρόμος Σάμου-Αιγύπτου, πιστεύω πως και οι κατασκευαστικές απαιτήσεις είχαν τεθεί μαζί με τα λοιπά θέματα στο τραπέζι.
Ακόμα και επί Ρωμαϊκής εποχής βλέπουμε Ρωμαϊκά εμπορικά να φέρουν μέχρι και αγάλματα Αιγυπτιακών θεοτήτων στα πρώρα.
Δεν είναι ο ίδιος λόγος αυτός βέβαια αλλά δείχνει ένα ανοιχτό πνεύμα που δίνει και παίρνει.
Ο Πολυκράτης ήταν ολιγαρχικός και οι ολιγαρχικοί ήταν πάντα (ακόμα και τώρα) πιο θρήσκοι από τους δημοκρατικούς. Επί εποχής του χτίζεται και το Ηραίο.
Το πανί λοιπόν της κατασκευής μου είναι το θίραξ της Ήρας.
Σκέφτηκα να κάνω και το πουλί κούκο που ήταν το αγαπημένο της θεάς αλλά αρκέστηκα στο θίραξ.
Οι μετέπειτα δημοκρατικοί Σαμιώτες είχαν το λιοντάρι.
