Ναι, επέζησα. Παρά τις άοκνες προσπάθειες να με ξεκάνουν πάνω στο τραπέζι, παρά το αυτοκίνητό μου που αποφάσισε να μου κανει τα τελευταία 70Km της επιστροφής κόλαση πέρασα φανταστικά και πραγματικά λυπάμαι που τέλειωσε.
Κατ' αρχήν η οργάνωση ηταν άψογη. Αρχικά εγώ ως κολημμένος κουμπιουτεράς είχα τις αμφιβολίες μου για το χειρόγραφο σύστημα, τελικά όμως για μία ακόμα φορά αποδείχθηκε πως η σωστή πρόβλεψη και σκέψη μαζύ με τη θέληση και το μεράκι κάνουν θαύματα. Ο χώρος εξαιρετικός και φιλόξενος (και ευτυχώς για εμένα με επαρκέστατο κλιματισμό), τα σεμινάρια άκρως ενδιαφέροντα, ο εξοπλισμός πλήρης, εν ολίγοις όλα ήταν τέλεια ενορχηστρωμένα.
Πέρα όμως από το καθαρά οργανωτικό κομμάτι, υπήρχε και η απίστευτη φιλοξενία των παιδιών από την Καρδίτσα. Θα σας πω την προσωπική μου εμπειρία, έφθασα στην Καρδίτσα με πιθανό πρόβλημα στο αριστερό ημιαξόνιο, βλάβη η οποία σε σταματά επιτόπου αν "αγριέψει". Τα παιδιά σκίστηκαν να μου βρουν λύση, τηλέφωνα έπεσαν στις 2300 το βράδυ για να κινητοποιηθούν γνωστοί και συγγενείς και να βρεθεί συνεργείο το Σάββατο όπου ένας μηχανικός εξέτασε με απίστευτη προσοχή το αυτοκίνητο και με βεβαίωσε πως θα γυρίσω στην Αθήνα, όπως και έγινε. Ετσι χάρη στη βοήθεια των φίλων από την Καρδίτσα, μία κατάσταση που διαφορετικά θα με είχε αγχώσει και θα μου είχε χαλάσει όλο το ΣΚ, απλά ξεχάστηκε βλέποντας πως ΟΛΟΙ έτρεχαν να μου βρουν λύση.
Και μετά υπήρξε και το φαΐ. Τι να λέμε, παραθέτω τις διαπιστώσεις μου:
- Κανένα γεύμα δε λογίζεται ως σοβαρό αν δεν έχει 2,3*10
23 θερμίδες. Κατ' άτομο...
- Η παραγγελία δίνεται πάντα σε πολλαπλάσια του 10 πχ φέρε 40 κεφτέδες, φέρε 30 κοντοσούβλια κοκ. Αλλοι αριθμοί δε χρησιμοποιούνται.
- Αν μετά την πρώτη "δόση" υπάρχουν ακόμα εν ζωή και έχοντα τις αισθήσεις τους άτομα επί του τραπεζιού, η παραγγελία επαναλαμβάνεται. Κάπως αυξημένη αν χρειαστεί...
Να σας πω μόνο πως έπειτα από 3 μέρες κραιπάλης και απίστευτης κρεατοφαγίας σε κολοσιαίες ποσότητες, χέρι στην τσέπη για να πληρώσω το οτιδήποτε, δεν έβαλα. Και φυσικά υπήρχε και η παρέα. Πολλοί και καλοί φίλοι με τους οποίους είχα την ευχαρίστηση να συναντηθώ ακόμα μία φορά και πραγματικά δε βλέπω την ώρα να τους δω ξανά και στην έκθεση στην Αθήνα.
Δυστυχώς όμως τέλειωσε...

Μένουν οι όμορφες αναμνήσεις και η ελπίδα πως όλα αυτά θα ξαναγίνουν και η ευχή πως αν ξαναγίνουν θα μπορέσω να εμπλακώ ενεργά στη διοργάνωση. Ευχαριστώ όλους που μου πρόσφεραν τόσο απλόχερα ένα τέλειο ΣΚ!
ΥΓ
Να ευχαριστήσω τον Αρκάδιο και την Ιφιγένεια οι οποίοι αν και είχαν γνώση πως μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να μείνουν στη μέση του πουθενά, με ακολούθησαν στην επιστροφή. Επίσης να ευχαριστήσω τους philio και nino1969 οι οποίοι συγκράτησαν το οδηγικό τους μένος και με ακολούθησαν σε όλη την επιστροφή με ταχύτητες που θα τους φαινόντουσαν σα να ήταν σταματημένοι. Χίλια ευχαριστω!