Μετά από ένα κενό χρονικό διάστημα και με εκλάμψεις, το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, δούλεψα αρκετά στον Βασιλιά και μένουν κάποιες λεπτομέρειες στο πήγμα για να περάσω στο επόμενο στάδιο, που δεν είναι άλλο από το πέρασμα του zimmerit.

Το κιτ είναι το κλασσικό της Tamiya και δεν με προβλημάτισε πουθενά, η εφαρμογή των κομματιών πολύ καλή και εύκολη κατασκευή.
Παρόλα ταύτα, τα λάθη μου και πάλι αρκετά και το ένα είναι διπλό και φαίνεται και στην φωτογραφία. Το πρώτο λάθος, που είχε ώς αποτέλεσμα και το δεύτερο, είναι ότι ο βραχίονας του τελευταίου τροχού (δεν ξέρω αν θεωρείται γρανάζι σαν το μπροστινό) κολλήθηκε λάθος, οπότε αργότερα όταν μπήκε η ερπύστρια υπήρχε ένα κενό ενός συνδέσμου, αλλά όχι αρκετά μεγάλο για χωρέσει ο πλήρης σύνδεσμος (δύο κομμάτια), οπότε έκανα την μαιμουδιά μου... είναι το σημείο πάνω από τον 5ο εξωτερικό εδαφιαίο, δεν ξέρω αν φαίνεται σε αυτή τη φωτογραφία.
Η αρχή των λαθών έγινε με τις ερπύστριες βινυλίου που έδινε η tamiya, τις οποίες ένωσα και τις πλάκωσα κάτω από τα πενσάκια μου για "σπάσει" ελαστικότητα τους και να μπορέσουν να κάτσουν καλύτερα. Τελικά, τις άφησα τόσο πολύ καιρό, που τελικά εκεί που δίπλωναν, κόπηκαν. Οπότε, η λύση ήταν να πάρω αφτερμαρκετ ερπύστριες και η πιο βολική επιλογή, ήταν το σετάκια που έδινε η tamiya και αφού μπήκα στο χωρό, είπα να χωρέψω και αγόρασα ΡΕ φτερά και γρίλιες eduard. Το τελευταίο λάθος (μέχρι στιγμής είναι στις βάσεις στήριξης των ερπυστριών στο πίσω μέρος του πύργου. Η tamiya δεν έδινε στο σχηματικό της πως να μπούν οι βάσεις (αν και είχε σχέδιο στα προτεινόμενα χρώματα με τις ερπύστριες φορτωμένες στον πύργο), οπότε με το μάτι τις κόλλησα, έχοντας σαν μπούσουλα δύο σύνδεμους ενωμένους μαζί. Η αβλεψία μου έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα πίσω κομμάτια ήταν ξεχωριστά και όχι μαζί όπως τα μπροστά. Επειδή δεν θέλω χειρουργεία, παίζει να αφήσω τις ερπύστριες πίσω μονές και να μην τις έχω ζευγάρια, ώστε να θέλει προσεκτική μελέτη για να ξεσκεπαστεί η πλεκτάνη!
Επίσης, για να καλύψω τα λάθη στις ερπύστριες (έχω και ένα ανεπαίσθητο κενό από την άλλη πλευρά, το οποίο παίζει να μην φαίνεται με τα σκονίσματα), θα βάλω 1-2 κομμάτια από τα φτερά, ώστε να καλύψω και αυτά τα λάθη. Ξέρω ότι ακούγομαι σαν μπακάλης, αλλά τι να κάνω, μαθαίνω ακόμα! Οι ερπύστριες είναι κολλημένες στους τροχούς, αλλά οι τροχοί δεν είναι κολλημένοι στους βραχίονες, με βολεύει αυτή τεχνική, μου επιτρέπει να βάφω σωστά και το πήγμα και τους τροχούς, με βοηθάει επίσης και στα σκονίσματα. Το ίδιο έκανα και στον
ΤίγρηΤο άρμα, μάλλον θα γίνει η διαβοήτη Anneliese (δεν ξέρω που οφείλει τη φήμη της, ίσως γιατί μάλλον είναι ο μόνος Βασιλιάς, ή πιο σωστά Βασίλισσα, που είχε όνομα). Η επιλογή γίνεται με κριτήριο τις τεχνικές που χρειάζονται για την αναπαράσταση του whitewash και του λασπώματος από τα χιόνια. Το zimmerit θα γίνει με εποξικό tamiya και η χάραξη με τα εργαλεία που δίνει η trumpeter. Πρώτα όμως θα πειραματιστώ πάνω σε ένα Μ113

Αυτά προς το παρόν, νεότερα μάλλον μέσα στο σαββατοκύριακο, μια που ρεπάρω την Παρασκευή από την βραδινή δουλειά.