Θέμα: Panzer - Πόσο φθαρμένα ήταν και τί δείχνουμε μοντελιστικά...

[Stavros]

Το ζήτημα είναι ότι στην πραγματικότητα κάνουμε μια τρισδιάστατη ζωγραφική, με την οποία προσπαθούμε να ξεγελαστεί το μάτι αυτού που παρατηρεί το μοντέλο, ώστε η πλαστική (συνήθως) μινιατούρα μας να δείχνει σαν το πραγματικό (ατσαλένιο και τεράστιο) αντικείμενο.
Εαν το τελικό αποτέλεσμα, ικανοποιεί αυτό το μοναδικό αλλά περίπλοκο κριτήριο, δηλαδή "να δείχνει σαν το πραγματικό", έχουμε επιτύχει το σκοπό μας, ανεξαρτήτως των τεχνικών που έγιναν (ή δεν έγιναν), των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν (ή  όχι...) κ.ο.κ.
Εαν παρατηρώντας το τελειωμένο μοντέλο, νοιώθουμε ότι "κάτι του λείπει" ή ότι "κάτι είναι υπερβολικό / ψεύτικο / αφύσικο / αταίριαστο" πάνω του ή ότι "χρειαζόταν κάτι ακόμα ή κάτι διαφορετικό...", ο μοντελιστής δεν έχει πετύχει το σκοπό του και απλά χρειαζόταν λίγη περισσότερη προσπάθεια..
Αυτό ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο παρατηρητής (από τον ίδιο το μοντελιστή, έως τον ...αυστηρότερο κριτή σε ένα διαγωνισμό).
Αυτά για την εξωτερική εμφάνιση των μοντέλων μας πάντα.
Η ιστορικότητα κάνει την παραπάνω διαδικασία παρατήρησης ακόμη πιο περίπλοκη και εξειδικευμένη αλλά χρειάζονται κάποιες (ή πολλές ...) παραπάνω γνώσεις εκ μέρους του παρατηρητή.
Αυτά.....
 
Σ.Σ.

[leopard]

Η ιστορικότητα κάνει την παραπάνω διαδικασία παρατήρησης ακόμη πιο περίπλοκη και εξειδικευμένη αλλά χρειάζονται κάποιες (ή πολλές ...) παραπάνω γνώσεις εκ μέρους του παρατηρητή.

Σταύρο θα μου επιτρέψεις να βασιστώ σε αυτήν σου την τελευταία πρόταση που για μένα είναι όλο το ζουμί:
Αν ιστορικά ένα μοντέλο είναι λάθος αναφορικά με το βάψιμό του ή με κάτι που του έχει προστεθεί και μπορεί αυτό να αποδειχθεί μέσω φωτογραφιών και κειμένων τότε τί γίνεται :
Και προσωπικά έχω φάει κόλλημα με αυτό το θέμα γιατί έχω δει επανειλημμένα σε εκθέσεις μοντέλα να βραβεύονται ενώ ιστορικά είναι τελείως λάθος ή έχουν κάποιες "χτυπητές" ανακρίβειες. Μπορεί το μοντέλο να είναι πράγματι εξαιρετικά συναρμολογημένο, βαμμένο και "ταλαιπωρημένο" (έχουν υπάρξει τέτοια μοντέλα που πραγματικά με άφησαν με το στόμα ανοικτό) αλλά ο δημιουργός του να το έχει βάψει με εντελώς λάθος χρώμα ή να έχει "βάλει" πάνω στο μοντέλο κάτι που είναι εντελώς λάθος ή να έχει ξεχάσει να βάλει κάτι. Τί γίνεται τότε :
Ρωτάω γιατί πραγματικά έχω αυτήν την απορία εδώ και πάρα πολύ καιρό και δεν έχει βρεθεί κανένας να μου τη λύσει.
Για μένα ένα μοντέλο είναι "σωστό" όταν είναι και ιστορικά σωστό. Για το λόγο αυτό, όταν ξεκινάω ένα μοντέλο φροντίζω να έχω πρώτα εφοδιαστεί με όλη την απαραίτητη βιβλιογραφία προκειμένου να είμαι και ιστορικά σωστός. Διαφορετικά, θα φτιάξω ένα μοντέλο what if και θα ξεμπερδεύω.
Αυτά τα ολίγα και από μένα.
 

[Ernst Barkman]

Φλερταροντας με τον κινδυνο να επαναλαβω πραγματα που εχουν ηδη διατυπωθει,θα γραψω ενα δυο πραγματακια.Καταρχην οπως ειπε ο Φανης (leopard) τα ιστορικα ανακριβη μοντελα που διαγωνιζονται σε εκθεσεις κακως βραβευονται κατ'εμε.Ο μοντελισμος ειναι αρρηκτα συνδεδεμενος με την ιστορικη ακριβεια και απαιτει διαβασμα ειτε μας αρεσει ειτε οχι.Ομως αδυνατω να αντιληφθω γιατι πρεπει οπωσδηποτε το ολο θεμα να εχει να κανει με εκθεσεις,βραβεια κτλ.Φοβαμαι πως η "ματαιοδοξια" που περιεγραψε ο Χρηστος (Dimmu) μας εχει παρασυρει.Ο μοντελισμος ειναι πρωτιστως χαρα και δημιουργια κι ατελειωτη εξερευνηση στη γνωση (ιστορικη και (καλλι)τεχνικη).Γιατι πρεπει μονιμως ολα να περιστρεφονται γυρω απο τα μεταλεια;Προσωπικα δεν θα κατασκευασω ποτε ενα ιστορικα ανακριβες αρμα (με τη θεληση μου εννοω κι οχι κατα λαθος) απο "μοντελιστικο εγωισμο" και μονο κι οχι για να διεκδικησω καποιο τροπαιο.Μπορει να μην βλεπεται απο θεμα βαψιματος-φθορων-λασπωματων και να προκαλει τον γελωτα με την κουλαμαρα μου αλλα κανεις δεν θα μπορεσει να με κατηγορησει πως δεν προσπαθησα να το "τοποθετησω" σωστα στον χωροχρονο.Περαν των εκθεσεων,υπαρχει το forum.Νομιζω πως ολοι εχουν το δικαιωμα να τοποθετηθουν,παντα φυσικα με ευγενεια και ευπροσηγορα,για το αν ενα μοντελο που εκτιθεται σε αυτο εχει λαθος ιστορικα στοιχεια ή αν κατα την αποψη τους δεν ειναι καλα βαμενο (γιατι φυσικα σαν θεμα ειναι πιο υποκειμενικο).Ο καθε δημιουργος μπορει τις δεχτει ή να τις απορριψει ευγενικα.Φυσικα αν αντιδρασει σαν νευροσπαστο με ειρωνειες-βρισιες κτλ ή προσπαθησει να μας πεισει ο,τι η γη ειναι τετραγωνη καλυτερα θα ειναι να κραταει τα μοντελα του για τον εαυτο του και να μην τα εκθετει.Ο Σταυρος ειπε πως ολα εντασσονται στην προσπαθεια της οσο το δυνατον πιστοτερης αναπαραστασης του πραγματικου αντικειμενου. Ετσι η χρηση μεθοδων-οπτικων εφε που δινουν βαθος,ογκο κτλ ειναι το ιδιο σημαντικη με την ιστορικη μελετη.Αναρωτιεμαι αν καποιος ειχε φτιαξει πχ ενα κακοβαμενο Panther στην ερημο (και το κραταγε για τον εαυτο του χωρις να το εκθεσει πουθενα),οταν θα εκανε την αυτοκριτικη του,θα αισθανοταν ασχημα για το γεγονος οτι δημιουργησε ενα ιστορικο τερατουργημα ή γιατι δεν του εκανε wash;Κλεινοντας με τις αμπελοφιλοσοφιες να προσθεσω πως το καλυτερο που εχουμε να κανουμε ειναι να πιασουμε τον κοφτη και το πινελο μαζι με το βιβλιο ή το google και να φτιαξουμε τα μοντελακια μας για να γουσταρουμε εμεις οι ιδιοι πρωτιστως και να τα δειχνουμε στα φιλαρακια μας (ή σε αλλους μοντελιστες) με την χαρα που το καναμε πιτσιρικαδες και ν αφησουμε κατα μερος τετοιες αδιεξοδες κι ακαρπες συζητησεις. 

 

[Dimmu Borgir]

 Λυπάμαι πραγματικά για την τροπή που παίρνει η συζήτηση γιατί δυστηχώς υπάρχει μια "αφοριστική" διάθεση για οποιονδήποτε νεωτερισμό. Το φαινόμενο αυτό έχω την εντύπωση ότι επιδρά σε υπερθετικό βαθμό στην Ελληνική μοντελιστική κοινότητα όπου χύνονται τόνοι "ψηφιακής" μελάνης για την ανεύρεση του "Ιερού Δισκοπότηρου" του μοντελισμού. Επιμένω στην αρχική μου δήλωση πώς πολλοί δεν ξέρουν από πιά μεριά βάφει το πινέλο και αυτό φαίνεται εκ του αποτελέσματος αρκετών παρουσιάσεων εδώ μέσα(όπου ανακοινώνεται το θέμα το πρωί, παρουσιάζεται η κατασκευή το μεσημέρι, και το απόγευμα είναι έτοιμο βαμμένο λαχταριστό έτοιμο να υποδεχτεί άπειρα "δημοσιοσχετίστικα" λιβανιστικά σχόλια που περιλαμβάνουν βέβαια και αρκετά προιόντα φαρμακείου .. χάπια, κολλύρια κτλ).Είναι πικρόχολα τα λεγόμενά μου?Δεν πειράζει.Δεν επέβαλλα ποτέ σε κανένα να κάνει κάτι , αντιθέτως κατόπιν επισήμανσης για το όποιο λάθος παρείχα την οποιαδήποτε πληροφορία για την βελτίωση του(όσοι έχουν περάσει από τα πέτρινα χρόνια του μοντελισμού στην Ελλάδα όπου η πληροφορία και η μετάδωση της γνώσης ήταν επτασφράγιστα μυστικά από την "παλιά φρουρά" καταλαβαίνουν τι λέω).
 Το τόπικ θα μπορούσε να αποτελείται από φωτογραφίες αναφοράς όμως όχι πρέπει να πάρουμε θέση λές και έχουμε κάτι να χωρίσουμε.Οι τεχνικές των νέων μάστερ του χώρου εγώ ξέρω να πώ πως έδωσαν νέα πνοή στο χώρο και πήγαν το μοντελισμό που ξέραμε 10 χρόνια μπροστά , όμως παρόλα αυτά εμείς δεν δεχόμαστε τίποτα. Τα προιόντα του MIG του μπήξε του δήξε ναι είναι εμπορικά όμως υποστηρίζουν τον μέτριο και τον βοηθούν για να γίνει πιό καλός ΄, η γνώση περισσεύει όμως ακόμα και τώρα παρουσιάζονται ανοσιουργήματα γιατί όσο και να μην το παραδεχόμαστε πέρα από όλα τα υλικά και τις τεχνικές υπάρχει το ταλέντο και η αντίληψη.
 Ναι ιστορικότητα, είμαι υπέρμαχος αλλά δεν θα πεθάνω κιόλας να δω μια υπέροχη δουλειά έστω και αν έχει λάθη.Τώρα φίλε Δημήτρη(Jagdpanther) αν κάποιος έχει αγοράσει το μοντέλο έτοιμο και απλά το έβαψε ή του το έφεραν οι εξωγήινοι και το έβαψε εμένα προσωπικά δεν με απασχολεί (πόσο μάλλον από την στιγμή που και ο μοντελιστής ο ίδιος το παραδέχεται) από την στιγμή που είναι μια όμορφη για τα δικά μου μάτια δουλειά έστω και με τις όποιες ανακρίβειες.Τι να κάνω να πάω να τον πλακώσω στα χαστούκια γιατί δεν έβαλε 5 βίδες από εκεί που έλλειπαν?
 Επειδή έχω διατελέσσει αρκετά χρόνια κριτής αν έβλεπα τα πράγματα με μια συγκεκριμένη οπτική γωνία  θα έπρεπε να κρύβομαι για να μην με φάνε, αντιθέτως δίνω ίσες ευκαιρίες σε όλους από όλες τις σχολές και τεχνοτροπίες. Το ζητούμενο και πάλι είναι να ικανοποιεί το αποτέλεσμα προτίστως τον δημιουργό , όλα τα άλλα περισσεύουν.Υπάρχουν αρκετά προβλήματα για να μας γίνεται βραχνάς το χόμπυ.
 Ξαναρωτάω και πάλι στο τόπικ γράφουμε τον "οδηγό βράβευσης στους διαγωνισμούς" με όλο το How to get a medal in a modelling contest-Ten steps for the begginer? Φτάνει πάω να βάλω κανένα χαλαρό δίσκο για να ηρεμήσω
 Συμφωνώ σε πάρα πολλά σημεία με τον Σταύρο και τον Κώστα(και το Φάνη άντε )

[nino1969]

Spoiler (hover to show)

ε ρε αρχίσανε τα "σεντόνια" 
γιααααα άντε μπράβο μοντελίστε και αφήστε τις αμπελοφιλοσοφίες, ... δε βλέπετε εμένα; 

[gkontog]

Ελα που ξαναέχω γνώμη! Ιστορικότητα. Με εμένα και το μοντελισμό πάει να γίνει αυτοσκοπός... κατεβάζω σελίδες επί σελίδων για να καταλάβω αν οι ζάντες των Ρ-40 των AVG είχαν όλες εκείνα τις μυστήρια έξτρα μικρά πτερύγια που έκαναν τις ρόδες να αρχίζουν να περιστρέφονται πριν αγγίξουν το έδαφος για να μειώνετε η φθορά των ελαστικών. Είμαι ψυχοπαθής; Σίγουρα! Παλιότερα μέλος του forum μου έκανε την τιμή να μου δείξει το προσχέδιο για κάποιο διόραμα που είχε εν εξελίξη. Να σας πω πως το διόραμα αυτό όπου παρουσιάστηκε απέσπασε διθυράμβους και πως εγώ δεν το φιάχνω ούτε μαστουρωμένος ούτε υπό απειλή όπλου. Το μοντελιστικώς διεστραμμένο όμως μυαλό μου άρχισε να πετάει αναλύσεις στον κακόμοιρο κατασκευαστή σχετικά με τακτικές πεζικού, στάση των φιγούρων, που να κοιτάει ο πύργος του άρματος και άλλα τέτοια εντελώς παλαβά. Είπαμε, ψυχοπαθής...

Αλλά έτσι βιώνω το μοντελισμό. Δεν προσπαθώ να το επιβάλλω στους άλλους, εγώ όμως κάθε φορά που κοιτάω ένα μοντέλο ανακαλώ τις (μικρές) ιστορικές μου γνώσεις και το κρίνω ΚΑΙ ιστορικά. Αλλά, τονίζω και πάλι, ΠΟΤΕ δεν επιβάλλω αυτή την άποψη σε άλλους. Χόμπυ είναι, ο  καθένας όπως το βιώνει και όπως του αρέσει, όλοι χωράνε είμαι σίγουρος. Οπότε μην το πολυψάχνετε, αφού εγώ ο μέγας κουλός έχω άποψη και σκληρό κριτικό μάτι για τα διοράματα, τότε δεχθείτε πως όλοι μας έχουμε μία δόση, πως να το πω, "αστάθειας" και μοντελάρετε όπως αρέσει στον καθένα. Αλλος με ιστορική ακρίβεια, άλλος όχι, δεν είναι αυτό το νόημα, απλά να περνάμε καλά και να χαλαρώνουμε με αυτό που κάνουμε.

Οσο για την ιστορική ακρίβεια, με την οποία όπως είπα έχω μία ψύχωση, ξέρετε αν τελικά υπήρξαν μωβ ιαπωνικά A6M2N στα νησιά Attu και Kiska; Πρωτού βάλετε τα γέλια να σας θυμήσω πως το μωβ χρώμα είναι μανούλα για απόκρυψη μέσα στην σχεδόν μόνιμη ομίχλη της περιοχής κάτι που εκμεταλλεύτηκαν και οι γερμανοί στο Δυτικό Μέτωπο κατά τον ΑΠΠ. Αν φιάξω ένα μωβ A6M2N θα με κάψετε στην πυρά;

[Dimmu Borgir]

Δεν φτάνει ούτε όλο το δάσος του Αμαζονίου μικρή μου Jeanne d'Arc για να σε κάψουμε για αυτό λοιπόν προχώρα!!!

[jogiav]

...όσο και να μην το παραδεχόμαστε πέρα από όλα τα υλικά και τις τεχνικές υπάρχει το ταλέντο και η αντίληψη.

...όλο του ζουμί της υπόθεσης!

[Guderian]

Εγώ που ΕΒΑΨΑ μοβ ένα Rufe δεν το πόσταρα, γιατί απλά μέλος του φόρουμ μου έδειξε με πειστήρια ότι κάτι τέτοιο δεν υπήρξε. Και εμοιαζε "μανάρι "στις ...Αλεούτιες Νήσους.

Επί των παραπάνω λεχθέντων. Χαίρομαι που ο Φάνης ( Leopard) και ο Κώστας ( Ernst Barkman) κατάλαβαν τον συλλογισμό μου όταν ξεκίνησα αυτό το θέμα. Επαναλαμβάνω ότι συμφωνώ απόλυτα με την θέση πολλών ότι ο κατασκευαστής δεν μπορεί από κανέναν και ποτέ να πιεσθεί να φτιάξει κάτι ΚΑΘ ΥΠΟΒΟΛΗΝ ΑΛΛΩΝ ΓΟΥΣΤΩΝ.
Μου αρέσει ο τρόπος σκέψης του Αλέξη. Πάρτε κύριε μια φωτογραφία και προσπαθείστε να το κάνετε έτσι. Ας βγει και...σύσκατο, τουλάχιστον προσπαθήσατε.
Μερικοί έχουν εξής εξαρχής το ταλέντο και την αντίληψη των πραγμάτων. Σε άλλους αυτό αναπτύσσεται, άλλοι δεν θα το αποκτήσουν ποτέ. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στον μοντελισμό που στο κάτω κάτω της γραφής είναι ένα χόμπι, αλλά παντού στην ζωή. Οσο για τους ματαιόδοξους? Μακάρι να υπήρχαν μόνο στον μοντελισμό τέτοιοι...

Επιστρέφω στον πάγκο μου όπου περιμένουν να ολοκληρωθούν (όπως....) ενας Τίγρης, ενας βασιλικός Τίγρης, ένα τεσσαρι κι ένα Μπλιτζ...

Αυτά και τέλος

 

[philio]

Εάν υπήρχε μία Ανωτάτη Σχολή Καλών (Μοντελιστικών) Τεχνών και αποφοιτούσε κάποιος με «άριστα» θα λέγαμε ότι τουλάχιστον αυτός είναι μοντελιστής.

Όμως, οι περισσότεροι από εμάς, για να μην κωλοβαράμε συνεχώς ή να λιώνουμε στην TV...λιώνουμε άλλος στον πάγκο του, άλλος στη βιβλιογραφία του, άλλος στο διαδίκτυο και όλοι (σχεδόν) χύνοντας τόνους "ψηφιακής" μελάνης στο αγαπημένο μας M.C.

Σαφώς και εγώ δεν αντιλαμβάνομαι το παρόν τόπικ ως τον 10λογο οδηγό απόκτησης μεταλλίου αλλά θα χρησιμοποιήσω το περιβάλλον μίας μοντελιστικής έκθεσης για να σας πω πως αντιλαμβάνομαι εγώ τον μοντελισμό (που ποσώς σας ενδιαφέρει η άποψή μου... αλλά μου περισσεύει ψηφιακή μελάνη οπότε να μη πάει και χαμένη...  )

Περιδιαβάζοντας λοιπόν τους πάγκους μια έκθεσης πολλές φορές μου έχει τύχει από μακριά να δω κάτι και να ανυπομονώ να πάω κοντά του να το δω...

Όπως επίσης, πολλές φορές μου τυχαίνει να δω στο απέναντι πεζοδρόμιο μ...νάρα που τουλάχιστον εμένα με μαγνητίζει και με κάνει να περάσω και εγώ βιαστικά-βιαστικά απέναντι για να απολαύσω εκ του σύνεγγυς...(και δυστυχώς, συνήθως μόνο αυτό...  )
(φυσικά εκείνη τη στιγμή δεν εξετάζω κατά πόσο είναι καλλιεργημένη, ευγενική κλπ -κλπ ή κατά πόσο το μήκος του ποδιού αρχίζει από τη μασχάλη ή όχι)

Αυτός λοιπόν είναι και τρόπος που εγώ μοντελάρω, να μου αρέσει εμένα και συγχρόνως αν προσελκύει τα βλέμματα ακόμα καλύτερα.

Επειδή κιόλας παίζει να είμαι και ο πιο ανιστόρητος στο M.C. (αλλά νομίζω ότι θα αποφοιτήσω με καλό βαθμό από το ΙΕΚ Μodelclub καθώς εδώ απέκτησα σχεδόν όλες μου τις γνώσεις περί μοντελισμού & τεχνικών - επιλέγοντας και ακολουθώντας και αντιγράφοντας πάντα το τι μου αρέσει) ας με συγχωρέσετε που ακολουθώ το δρόμο της ευχαρίστησης, χωρίς πολλές-πολλές σκοτούρες, στο χόμπι μου.

Καλά Χριστούγεννα και τις καλύτερες ευχές μου για το 2012!!!
Φίλιππος 

[d23]

Παρακολουθώ την συγκεκριμένη συζήτηση και με αφορμή αυτή αλλά και κάποιες παλιότερες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις μεταξύ κάποιων μελών σχετικά με την αληθοφάνεια και ιστορικότητα κάποιων κατασκευών θα ήθελα σα νεός (όχι ηλικιακά) μοντελιστής να εκθέσω κάποιες απόψεις (αν οι διαχειριστές θεωρούν ότι δεν ταιριάζει στο συγκεκριμένο ποστ ας μεταφερθεί αλλού με ένα τίτλο π.χ. Αληθοφάνεια-ιστορικότητα και μοντελισμός).
Καταρχάς θεωρώ ότι ο μοντελισμός είναι ένα χόμπυ, μία διέξοδος από τα καθημερινά και συνεχώς αυξανόμενα προβλήματα, μία δημιουργική ευκαιρία. Ο τρόπος που κατασκευάζει καθένας τα μοντέλα του διαφέρει π.χ. σε κάποιους αρέσουν τα what if θέματα, κάποιοι ακολουθούν πιστά τις οδηγίες, κάποιοι όχι, κάποιοι προσπαθούν να πετύχουν τη μέγιστη αληθοφάνεια και ιστορικότητα κάθε κατασκευής. Για μένα μοντελιστές είναι όλοι από τη στιγμή που αυτό που κάνουν τους ''γεμίζει'' μέσα τους και τους ικανοποιεί.
Προσωπικά μου αρέσει να κατασκευάζω ένα μοντέλο όσο πιο πειστικά γίνεται με βάση τις οδηγίες και αν δω ότι κάτι δεν καταλαβαίνω θα το ψάξω και λίγο στο internet ,χωρίς όμως να αφιερώσω τις άπειρες ώρες γι'αυτό γιατί θεωρώ ότι έτσι θα χάσω την ουσία και του μοντελισμού που είναι η κατασκευή. Ειλικρινά, όσα χρόνια και αν περάσουν και γίνω καλύτερος και πιο έμπειρος μοντελιστής , δε νομίζω ποτέ να σταθώ σε υπερ-λεπτομέρειες μίας κατασκευής, αν δω ότι αυτή η διαδικασία θα με προβληματίσει ή θα με αγχώσει ή θα μου χαλάσει την διάθεση(λες και δε μας φτάνουν όλα τα προβλήματα της καθημερινής ζωής). Αν π.χ.  η απόχρωση του χρώματος του καθίσματος ενός αεροσκάφους που κατασκευάζω δε μου βγαίνει ακριβώς, δεν θα αφιερώσω δεκάδες ώρες για να το πετύχω ούτε θα κάτσω να ανοίξω 50 σελίδες στο internet  για να το βρω. Θα χρησιμοποιήσω το χρώμα που είναι πιο κοντά στο πραγματικό και τέλος.
Πραγματικά θαυμάζω κατασκευές που είναι φοβερά λεπτομερείς και ιστορικά ακριβείς, μου αρέσει η αληθοφάνεια και την προτιμώ από τα what if θέματα, αλλά θεωρώ ότι όλα τα πράγματα έχουν ένα μέτρο πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα χόμπυ, μία διασκέδαση. Νομίζω ότι ορισμένες ατέρμονες συζητήσεις για το αν π.χ. το μπουλόνι του τροχού του τάδε άρματος το 1942 ήταν 2 εκατοστά και από το 1943 ήταν 2.5 εκατοστά ξεφεύγουν από τα πλαίσια του μοντελισμού και πάνε προς τις ιστορικές γνώσεις του καθενός. Ίσως, αν ο μοντελισμός ήταν επάγγελμα  να κοίταζα την παραμικρή λεπτομέρεια της κατασκευής και να ξόδευα εκατοντάδες ώρες για να διαβάσω και να ενημερωθώ προκειμένου να πετύχω 100% ακρίβεια, γνωρίζοντας ότι αυτό θα μου αποφέρει χρήματα, όσο όμως είναι ένα χόμπυ δεν θα το κάνω.
Τελειώνοντας, θα ήθελα να κάνω μία πρόταση, με αφορμή παλιότερες αντιπαραθέσεις ορισμένων μελών για την αληθοφάνεια-ιστορικότητα κατασκευών και ιδιαίτερα μίας πρόσφατης αντιπαράθεσης όπου σε μία ομολογουμένως ωραία, δημιουργική και με φαντασία κατασκευή (τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα) , είδα κάποια σχόλια και παρατηρήσεις τα οποία άγγιζαν (για μένα και πάλι) τα όρια της γραφικότητας ή τουλάχιστον με τον τρόπο που έγιναν μου δημιούργησαν άσχημη εντύπωση. Η πρότασή μου λοιπόν είναι να υπάρχει μία υποενότητα στο MC, όπου θα εκθέτονται  μοντέλα όλων των κατηγοριών και τα οποία θα πρέπει να αποδίδονται με τη μέγιστη αληθοφάνεια και ιστορικότητα. Με κριτήριο λοιπόν την ιστορικότητα-αληθοφάνεια, όσοι εκθέτουν τις κατασκευές τους θα γνωρίζουν ότι η κριτική που θα δεχτούν θα βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία και δεν θα υπάρχει ο κίνδυνος παρεξηγήσεων και αντιπαραθέσεων για λεπτομέρειες που μπορεί να μην είναι για όλους σημαντικές.
Συγγνώμη αν σας κούρασα με το μεγάλο ποστ και εύχομαι σε όλους καλές γιορτές και υγεία.

[tazman]

  Ζητάω ειλικρινά συγνώμη εξαρχής που μάλλον θα σπαμάρω το θέμα, αλλά πιστεύω πως πρέπει να ακουστεί και η γνώμη κάποιου που μοντελάρει ό,τι να'ναι, όπως να'ναι, απλά για την......ταύλα του....και που ό,τι έχει μάθει για μοντελισμό, το έμαθε μέσα από την αρκετά καλή παρέα ενός ιντερνετικού φόρουμ.

 Ας ξεκινήσω από τα άρματα. Αν κάποιος θέλει να φτιάξει κάποιο μοντέλο το οποίο να είναι ιστορικά σωστό, τότε πιστεύω πως και οι φθορές είναι μέρος της ιστορίας. Εκτός αν είναι κάπως άσχετος σαν κι εμένα και κάνει τσίπινγκ με ασημί στα ξύλινα μέρη ενός.....Hurricane! (Ναι, το είχα σκεφτεί να το κάνω, πριν μάθω ότι έχει ξύλινα μέρη!) Αν το μοντέλο του κριθεί σε κάποιο διαγωνισμό, θα πρέπει να κριθεί και το επίπεδο φθοράς. Υποτίθεται πως ένας κριτής ελέγχει την ιστορικότητα και την αληθοφάνεια του μοντέλου, πάνω απ'όλα. Για παράδειγμα, μου είπαν κάποιοι: ''Μην πάρεις το Spitfire Mk.IX της Χασεγκάβα, γιατί είναι πιο μικρό το ρύγχος από αυτό που πρέπει''. Πρέπει όμως να αναπαραστήσω την καπνίλα των καυσαερίων.....

  Ποιος είναι ο λόγος που μας κάνει να αγοράζουμε το πιο σωστό μοντέλο; Επειδή θέλουμε να φτιάξουμε κάτι το οποίο να είναι ακριβώς ίδιο με το πραγματικό. Τότε θα πρέπει να το φτιάξουμε και όπως ακριβώς ήταν/είναι στην πραγματικότητα. Με το επίπεδο των φθορών που πρέπει. Είναι και αυτές μέρος της ιστορικότητας, είτε μας αρέσει είτε όχι.

  Και επειδή είπα κάτι για το μέγεθος του Spitfire, θυμήθηκα το εξής: Δύο συνφορουμίτες με βοήθησαν στο να μου δώσουν μια καλύπτρα από μονοθέσιο F-16. (Βρήκα τη σωστή τελικά) Φαντάζομαι πως όλα τα μονοθέσια F-16 έχουν ακριβώς το ίδιο μέγεθος καλύπτρας. Το κιτ είναι της Ταμίγια. Η μια καλύπτρα της Χασεγκάβα είναι αρκετά φαρδύτερη και η άλλη της Ιταλέρι είναι αρκετά κοντύτερη.  ʼρα κάποιες εταιρείες έχουν λάθος στο μέγεθος της καλύπτρας. ʼρα δεν κάνουν, όπως δεν κάνει το Spit της Χασεγκάβα. Εμένα, βέβαια δεν μου καίγεται καρφάκι ούτε για το Σπιτ, ούτε για τις καλύπτρες. Αυτό φάνηκε από την έκθεση, αφού κατέβασα το ροζ Σπιτ, που δεν ήταν και τίποτα το ιδιαίτερο.

  Εν κατακλείδι, όντως είναι χόμπι και κάποιες φορές κάνουμε ό,τι μας κατέβει, αλλά όταν πρόκειται να κατασκευάσουμε κάτι ιστορικά σωστό, τότε θεωρώ πως πρέπει να είναι 100% σωστό, ακόμα και αν πρέπει να κάνουμε σχετικά λίγες φθορές. Αλλιώς μπορούμε να πούμε ότι δεν θα κάνουμε και κάτι ιδιαίτερο και τελειώνει η υπόθεση.
 
  Συγχωρέστε με αν κάποιος παρεξηγήθηκε με αυτά που έγραψα. Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με το μάθημα της Έκθεσης και ίσως υπάρξει παρεξήγηση. Μακάρι να μπορούσα να τα έλεγα με όλους από κοντά. Εύχομαι να μπορέσω να κατέβω το Σάββατο, αν και είμαι λίγο...ασθενής λόγω μέσης...

  Υπενθυμίζω πως εγώ προσωπικά είμαι άσχετος στο θέμα της ποσότητας των φθορών και πόση φθορά είχε το κάθε άρμα.

[fotis panagiotopoulos]

Χαιρετω ολα τα παιδια του modelclub και γενικα ολους τους μοντελιστες. Αν και δεν συνηθιζω να γραφω στο site και ειδικα για ενα τοσο δυσκολο  θεμα , θα πω μερικα πραγματα γιατι νομιζω οτι εχουμε χασει την ουσια Πιστευω οτι ο μοντελισμος ειναι περισσοτερο μια ευχαριστη ασχολια  την οποια εγω  την θεωρω τεχνη, και προσφερει στον καθενα μας την αισθηση της δημιουργιας και της χαλαρωσης. Τωρα στο θεμα μας για το επιπεδο της φθορας που πρεπει να εχουν τα μοντελα πιστευω οτι ειναι κατι τελειως προσωπικο και διαφερει για τον καθε μοντελιστη. Επειδη τελειο μοντελο δεν γινεται να υπαρξει, με την εννοια να αναπαραστησουμε ακριβως το πραγματικο αρμα,αεροπλανο,πλοιο η οτιδηποτε αλλο, νομιζω οτι και η ποσοτητα της φθορας διαφερει παρα πολυ και ενα συγκεκριμενο μοντελο που θελουμε να κατασκευασουμε ειναι σωστο απο εντελως καινουργιο οπως οταν βγαινει απο το εργοστασιο, με λιγες φθορες μετα απο μερικες ωρες η ημερες ,και με πολλες φθορες μετα απο μερικους μηνες η χρονια. Αρα ο καθενας επιλεγει σε ποιο σταδιο θα το φτασει και τιποτα δεν ειναι λαθος. Βεβαια τα τελευταια χρονια εχει γινει μοδα τα μοντελα να εχουν πολλες φθορες και εχω δει παρα πολλα μοντελα να κατασκευαζονται με μοναδικο γνωμονα την αποδοση υπερβολικων φθορων.Οπως ελεγαν οι σοφοι αρχαιοι προγονοι μας ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ θεωρω οτι η ποσοτητα των φθορων πρεπει να βρισκεται καπου στον μεσο ορο. Βεβαια οπως αντιλαμβανεστε ο μοντελισμος εχει προχωρησει παρα πολυ οπως ολα τα πραγματα ,σε βαρος ομως της διακεδασης και της χαλαρωσης γιατι η ουτοπικη προσπαθεια να φτιαξουμε το τελειο μοντελο μας αγχωνει και κανει και πολλους να σταματανε και την ενασχοληση τους με το χομπυ μας.Τωρα για αυτους που εχουν μπει στο τρυπακι να φτιαχνουν μοντελα απο πραγματικες φωτογραφιες εποχης καλα κανουν, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι επειδη φτιαχνουν το συγκεκριμενο μοντελο απο μια πραγματικη φωτογραφια και εχει πολλες φθορες, οτι το ιδιο( αρμα) ας πουμε για παραδειγμα ,δεν υπηρξε και με λιγες η καθολου φθορες και οτι αν το φτιαξουμε χωρις φθορες ειναι λαθος. Τελος θα ηθελα να πω κατι σε σχεση με τις εκθεσεις και τα μεταλλια. Νομιζω οτι τα τελευταια χρονια η μοδα των φθορων ισχυει παντου και αν καποιος φτιαξει ενα καθαρο μοντελο η με λιγες φθορες θεωρειται εκτος πραγματικοτητας και ειδικα στα ΑΡΜΑΤΑ που ειναι το αγαπημενο μου θεμα. Με αυτο που λεω δεν θελω να θιξω ουτε να μειωσω κανεναν απλα κανω μια διαπιστωση, γιατι εχω καταλαβει οτι αν ασχολεισαι μονο με αυτο χανεις την ουσια του μοντελισμου Εννοειται οτι οταν παιρνεις μερος σε εκθεσεις αποδεχεσαι τους ορους και αν θελεις να διαφερεις βαζεις τα μοντελα σου εκτος συναγωνισμου. Αυτα ηθελα να πω και ελπιζω να μην σας κουρασα.