Για 1/72, ακόμα και για κάποια 1/48 κιτ, η καλύτερη μέθοδος είναι να χρησιμοποιείς ή ασημί χρώμα και πολύ ψιλό πινέλο, ή ασημί μολύβι καλά ξυσμένο, και να περιορίζεσαι στις ενώσεις των πάνελ, στα όρια θυρίδων πρόσβαση και όπου πάταγαν οι πιλότοι και τεχνικοί.
Μόνο στα Ιαπωνικά θέματα, και μάλιστα στων τελευταίων ετών του πολέμου θα έκανα μεγάλης έκτασης ξεφτίσματα με τεχνικές όπως το αλάτι και η λακ.
Τώρα αν μπορείς να το συμμαζέψεις λίγο οκ, αλλιώς δε χάθηκε ο κόσμος. Το μοντέλο σου το έχεις προσέξει κατασκευαστικά και στο βάψιμο, που είναι και τα πιο βασικά αρχικά σημεία, τα υπόλοιπα έπονται.
Παρεπιπτόντως, άμα έχεις κάνει τόσο έντονα ξεφτίσματα, δεν πας μετά με ρέγουλα στο wash και στεγνά πινέλα, δε θα δείχνει σωστό. Καθαρό α/φος με ξεφτισμένη μπογιά? ʼμα είχαν χρόνο να το πλύνουν, είχαν και για να το βάψουν!
