Αν και ασχολουμαι με ναυτικα θεματα πλεον, παρολα αυτα παντοται θαυμαζα και τους 2 (Μιγκ και Βερλιντεν).Ο δευτερος για τους μεγαλυτερους στην ηληκια εφερε μια επανασταση τοσο με τα προιοντα του και την φιλοσοφια πισω απο την παραγωγη και χρηση τους, οσω και με τις τεχνικες βαψιματος οι οποιες ειχαν εντονο το στοιχειο της χρησης λαδιου.
Ο Μιγκ, ηταν το επομενο σταδιο σε αυτην την κατευθυνση, με καινουριες τεχνικες , ακομα μεγαλυτερη πιστοτητα και αληθοφανεια στην τεχνοτροποια του ,αλλα και νεα προοιοντα οπως οχι μονο εξτρα ρητηνενια βελτιωτικα κομματια , αλλα και χρωματα
Ειναι αδικο να τους συγκρινουμε πιστευω μιας και ανοικουν σε διαφορετικες εποχες .
Προσωπικα νομιζω οτι η τεχνικη του Μιγκ μπορει να ειναι αρκετα πολυπλοκη εκ πρωτης οψεως, αλλα κατα βαθως νομιζω οτι ειναι ποιο ευκολη για ενα μεσο μοντελιστη να την ¨καταλαβε騨 μιας και δεν εχει τοσο εντονο το στοιχειο της υποκειμενικοτητας .Η φιλοσοφια του στο βαψιμο ειναι βασικα απλη, βαφτο οπως το βλεπεις η ακρος ρεαλισμος .Απλα αφιερωνει παρα πολυ χρονο σε μικρα κομματια η σημεια καθε κατασκευης ετσι ωστε το τελικο αποτελεσμα να δειχνει υπερβολικα λεπτομερες .Πχ , ενω το βαψιμο μια καννης ενος αρματος για τους περισσοτερους ειναι το βασικο χρωμα, μερικα oil washes, και λιγο chipping, αυτος προχωραει ενα βημα ποιο περα και το χωριζει σε επιμερους ενοτητες οπως η φλογοκρυπτη,βαση της καννης,μεση, κτλπ δινοντας την εντυπωση οτι θα μπορουσε να αποτελει ενα θεμα απο μονη της.
Οι τεχνικες που χρησημοποιει και ανακαλυπτει προκειμενου να αναπαραστησει κατι υπο κλιμακα σωστα ,η εφευρετικοτητα αλλιως , ειναι αυτο που τον κανει για μενα να ξεχωριζει .Φυσικα η επειδεξειοτητα της εφαρμογης μιας τεχνικης ειναι το ιδιο σημαντικη οσο και η γνωση της εξ αρχης.
Οσο αφορα την οικονομικη του ανεση η οχι , θα ελεγα οτι θα αρκουσαν μια ντουζινα commissions καθε χρονο , στο επιπεδο που ειναι, για να κοιμαται ησυχος τα βραδια.