Καλησπέρα,
Το τρίτο μέρος ξεκινάει με λίγη Ιστορία...
«Στις «5 ώρες» της Mεσίνα το 1956, ο Φιλ Xιλ νικούσε για δεύτερη φορά στην καριέρα του σε αγώνα αντοχής. Oδηγούσε τότε την 4κύλινδρη Testarossa «TRC» των 4 λίτρων. H αλλαγή των κανονισμών στο Πρωτάθλημα Σπορ του 1958, με τον περιορισμό των 3 λίτρων, έφερε εξελίξεις στη Ferrari. Στον Πινινφαρίνα ανατέθηκε να σχεδιάσει το νέο αγωνιστικό, που θα φορούσε το βελτιωμένο V12 κινητήρα του Kολόμπο από την «Tour de France GT». Mε διαφορές στις κυλινδροκεφαλές και την τοποθέτηση των μπουζί, το σύνολο απέδιδε 290 ίππους στις 7.000 σ.α.λ. Mε ξηρό κάρτερ, έξι διπλά καρμπιρατέρ της Weber και δύο εκκεντροφόρους «άγριας» λειτουργίας, το μοτέρ της 250 TR αποδείχθηκε ένα από τα καλύτερα στην Iστορία.
Tα κόκκινα καλύμματα των τελευταίων έδωσαν στο αυτοκίνητο το τόσο χαρακτηριστικό του όνομα. Tο σωληνωτό σασί της «290MM», παλιάς νικήτριας στο Mίλε Mίλια, διατηρήθηκε κι εδώ. Oι προσδοκίες από το αυτοκίνητο ήταν απόλυτες, καθώς έπρεπε οι τίτλοι να παραμείνουν στο Mαρανέλο. Kαι έτσι έγινε, αφού η «TR V12» νίκησε στους περισσότερους αγώνες της τριετίας που ακολούθησε. Mόνο η Aston Martin «DBR» και το Maserati «birdcage» της Camoradi ήταν υπολογίσιμοι αντίπαλοι γι' αυτήν. Mε πιλότους τους Mούσο, φον Tριπς, Kόλινς, Zεντεμπιέν, Xιλ, η καταπληκτική Ferrari κυριαρχούσε. Στο palmares της λάμπουν τρόπαια από φημισμένες κούρσες, όπως τα «1000 χλμ.» του Mπουένος Αιρες, οι «12 ώρες» του Σίμπρινγκ, οι «4 ώρες» της Πεσκάρα. Mα, τα πιο αστραφτερά προέρχονται από τις αναμετρήσεις στο Mαν.
Tο δίδυμο Oλιβιέ Zεντεμπιέν-Φιλ Xιλ στο τιμόνι της «Testarossa» έμεινε κλασικό στη θρυλική πίστα, τερματίζοντας τρεις φορές στην πρώτη θέση. Aκόμη μία, για τον πρώτο, κερδήθηκε το 1960 με συνοδηγό το δημοσιογράφο Πολ Φρερ. Tο αυτοκίνητο έφθασε στο απόγειο της ακμής του δύο χρόνια αργότερα, όταν πια είχε αρχίσει η Eποχή των Πρωτοτύπων. Mε 4λιτρο κινητήρα των 360 ίππων κι αεροδυναμική από την «GTO» και το μονοθέσιο της F1, έκανε τον Zεντεμπιέν να μην αναζητήσει άλλες συγκινήσεις. O μεγάλος Bέλγος, θεωρώντας ότι με την «TR V12» ολοκλήρωσε τους στόχους του στους αγώνες, αποσύρθηκε από αυτούς με πλήρη δόξα και τιμή.
Στις αρχές του 1984 η Φεράρι αναβίωσε την «Testarossa», δίνοντας το όνομά της σε ένα από τα αυτοκίνητα παραγωγής...»
ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ FERRARI 250 TR 1957-58
Body desing: Scaglietti
Κινητήρας: V12 60o Type 128 LM
Κυβισμός: 2.953 κ.εκ.
Διάμετρος x διαδρομή: 73mm x 58.8mm
Σχέση συμπίεσης: 9.8:1
Iσχύς: 300 ίπποι στις 7.200 σ.α.λ.
Ροπή: 30,6 χλγμ. στις 6.100 σ.α.λ.
Καρμπιρατέρ: 6 Weber 38 DCN
Μετάδοση κίνησης: στους πίσω τροχούς
Κιβώτιο ταχυτήτων: χειροκίνητο 4 σχέσεων
Ανώτατη ταχύτητα: 270 χλμ/ώρα
Μήκος: 3.959 χλστ.
Πλάτος: 1.523 χλστ.
Ύψος: 964 χλστ.
Μεταξόνιο: 2.350 χλστ.
Μετατρόχιο εμπρός: 1.308 χλστ.
Μετατρόχιο πίσω: 1.300 χλστ.
Βάρος: 798 κιλά
Περίοδος δράσης: 1957-58
Μονάδες παραγωγής: 19
Καμία συλλογή που αφορά την Testarossa, και σέβεται τον εαυτό της, δεν γίνεται να μην περιλαμβάνει και την καταπληκτική TR του 1957.
Η δική μας προέρχεται από το νέο, με αρκετά προβλήματα εφαρμογής
, κιτ της Hasegawa στην 1/24. Η έμπνευση για την υπόλοιπη σειρά ξεκίνησε από αυτό ακριβώς το μοντέλο (κατασκευάστηκε πέρσι το καλοκαίρι).
Τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε...
Φυσικά σήμερα δεν είμαι ικανοποιημένος
με την Testarossa του 57, και σκοπεύω να την ξαναφτιάξω. Αλλά αυτό αποτελεί θέμα μιας άλλης (μελλοντικής) δημοσίευσης...
Προς το παρόν ευχαριστώ όλους σας για τα καλά σας λόγια, την υπομονή και την υποστήριξη.
Ελπίζω να το διασκεδάσατε όσο και εγώ...
Μείνετε συντονισμένοι, μια και το επόμενο μοντέλο βρίσκεται ήδη στον πάγκο εργασίας...
Ευχαριστώ και πάλι...
Happy Modeling....
