Πραγματικά είμαι συγλονισμένος.
Τον γνώρισα τον Οκτώβριο του 1981, με τις πρώτες μου επισκέψεις στο κατάστημα της στοάς στη Σταδίου.
Ευγενής, τυπικός, εξυπηρετικός, πάντα πρόθυμος να δώσει λύσεις, να συμβουλέψει για τα χρώματα MoLac (ακόμη έχω μερικά που μου πούλησε).
Και για να συνεχίσω λίγο την αφήγηση κάποιου άλλου συμμοντελιστή, μου πούλησε και το πρώτο Esci, το F-100, που πρόσφατα ξαναπρομηθεύτηκα.
Θυμάμαι τότε ότι άρχισα να ρωτάω, πώς μπορώ να το φτιάξω της τουρκικής αεροπορίας, και πριν ολοκληρώσω τη φράση μου, συνεπικουρούμενος και από άλλον ένα μοντελιστή, που βρέθηκε τυχαία εκεί, μου έδωσε μία καρτέλα με σήματα για το mirage III, που είχαν σήματα της περουβιανής αεροπορίας.
Η γνωριμία μας "εμπλουτίστηκε", πριν από ένα χρόνο περίπου, όταν σε κάποια επίσκεψη μου, έμαθα και τον τόπο καταγωγής του.
Για μένα ο κ. Νίκος ήταν απόλυτα συνδεδεμένος με το συγκεκριμένο κατάστημα και πραγματικά δεν ξέρω πώς θα καταφέρω να ξαναμπώ, στο επόμενο ταξίδι μου στην Αθήνα και να αντικρίσω κενή τη θέση του.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.