Ω ρε μπίχλα! Μπράβο Παναγιώτη, και μη πεις κανείς πως είναι υπερβολικό, έχω κάτι φωτογραφίες που δεν ξέρεις που τελειώνει το άρμα και που αρχίζει η λάσπη... Ειδικά στο Villers-Bretonneux οι συνεχείς βομβαρδισμοί και οι ανοιξιάτικες νεροποντές κάλυψαν τα πάντα με πηχτή λάσπη. Το 1916 οι βρετανοί είχαν αναπτύξει μερικές εντυπωσιακές παραλλαγές αλλά σύντομα ανακάλυψαν ότι τα Mk I πολύ γρήγορα καλυπτόντουσαν με λάσπη σε τέτοιο βαθμό που καμμία παραλλαγή δεν ήταν ορατή.
Παναγιώτη περιμένω να το θαυμάσω από κοντά!
