Νικόλα ήμουν σίγουρος οτι έχεις ψάξει για τα καρφιά!
Θυμάμαι και εγώ στη Σαλαμίνα της δεκαετίας του 1970 όπου η φτωχολογιά της Αθήνας και του Πειραιά προσπαθούσε να υλοποιήσει το όνειρο του εξοχικού, υπήρχαν καρφιά ειδικά για λαμαρίνες με πολύ μεγάλο κεφάλι, δυσανάλογο με το υπόλοιπο σώμα. Ο λόγος ήταν να πιέζουν τη λαμαρίνα σε μεγάλη επιφάνεια και σε περίπτωση δυνατού αέρα, άρα ταλάντωσης της λαμαρίνας, να μην σκίζετε αυτή στα σημεία που μπήκαν τα καρφιά. Δυστυχώς δεν τα βλέπω πλέον, προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970 εμφανίστηκε το ελενίτ και πολύ γρήγορα αντικατέστησε τις λαμαρινοσκεπές. Τώρα πια, ακόμα και ενελίτ σπάνια βλέπεις...
Τελικα με τη φασαρια δε μας ειπατε σε ποιο σημειο μπαινει το καρφι...στο ψηλο η στο χαμηλο του κυματος? (για να ξερουμε και μεις οι υπολοιποι οταν φτιαξουμε κατι τετοιο)και πραγματικα το εχω απορια απο οταν πηγα να φταιξω κατι παρομοιο ... 
Αποστόλη, από όσα εγώ θυμάμαι, έμπαιναν στο κάτω μέρος του κύματος το οποίο ερχόταν σε άμεση επαφή με το υποκείμενο δίκτυο από ξύλα. Μάλιστα όπως ανέφερε και ο nino έμπαιναν και κομμάτια από παλιές σαμπρέλες και στις deluxe κατασκευές λίγο πίσα από πάνω για στεγανοποίηση. Και προς μεγάλη μου έκπληξη το κόλπο με τη σαμπρέλα ήταν απλό αλλά αποτελεσματικό, στο σπίτι μας (διάβαζε κατοικήσιμη παράγκα...) και σε 2-3 άλλα συγγενών και της ιδίας "ποιότητας" ποτέ δε θυμάμαι να υπήρξε εισροή νερού. Τώρα από μόνωση στη ζέστη και το κρύο, τι να λέμε, το καλοκαίρι ήταν κάτι σα φούρνος και όταν βράδιαζε άκουγες τις λαμαρίνες να συστέλλονται...
αυτή η ιστορία του ...δήθεν ρεαλισμού ΔΙΑΒΑΖΕ, όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια, πρέπει να τελειώσει 
Ουπς, αυτό πόνεσε!
Κατ' αρχήν να πω πως το μοντελισμό τον βιώνουμε διαφορετικά ο καθένας. Για μένα είναι η αναπαράσταση ενός αντικειμένου υπό κλίμακα όσο πιο πιστά γίνετε. Ετσι το βλέπω το χόμπυ και φυσικά κατανοώ το οτι άλλοι το βλέπουν αλλιώς. Είναι κάτι σαν τη φάβα, ή σου σρέσει και την ξεσκίζεις ή δε θες ούτε να την βλέπεις. Οπότε δεν θα έρθω σε καμμίας μορφής αντιπαράθεση με άλλους που βλέπουν αλλιώς τα πράγματα γιατί δεν έχει νόημα, de gustibus non est disputandum.
Τώρα όσον αφορά τις μοντελιστικές μου ικανότητες, τις τοποθετώ κάτω του μετρίου και αν απομονώσω κάποια μοντέλα εδώ μέσα, τότε είμαι πάτος άπατος. Βάφω freehand ένα τετράχρωμο Corsairάκι, σκαρώνω καμμιά γεννήτρια και τέλος! Μέχρι εκεί. Και δε με χαλάει, χόμπυ είναι, δοκιμάζω νέα πράγματα και άμα δε μου "πάνε" τα αφήνω, δε θα σκάσω γιατί ΔΕΝ μπορώ να φτιάξω ιστιοφόρο! Και σίγουρα δε μπορώ να φτιάξω την παράγκα του nino, ούτε με σφαίρες. Το ζητούμενο είναι να χαλαρώνω από μία δουλειά που με πιέζει, κάποιες φορές αφόρητα, να διασκεδάζω, να ψάχνω ιστορικά στοιχεία που μου αρέσει πάρα πολύ και να βγαίνει και ένα μοντελάκι, όπως βγαίνει, γιατί όπως πολύ σωστά προαναφέρθηκε δεν έχω ανάγκη να αποδείξω τίποτα σε κανέναν όσον αφορά το μοντελισμό. Είμαι αυτό που είμαι, άκρως προβλέψιμος, μετριότατος και άκρως ευτυχισμένος την ώρα που μοντελάρω! Και έτσι θα μείνει η κατάσταση...
Αλλά όταν δεν μπορώ να φτιάξω ένα μοντέλο, δε νομίζω αυτό να μου απαγορεύει να λέω την έποψή μου για αυτό. Θα το κρίνω όσον αφορά το ρεαλισμό του, μόνο αυτό μου επιτρέπουν οι περιορισμένες γνώαεις μου και θα πω την άποψή μου, χωρίς φυσικά να προσπαθήσω να την επιβάλλω, τα είπαμε πιο πάνω. Αν δεν έπρεπε να πω την άποψή μου στα μοντέλα που δεν μπορώ να φτιάξω τότε δεν έπρεπε να απαντήσω στο 95% των μοντέλων που υπάρχουν στο forum! Η άποψη αυτή οδηγεί σε έναν επικύνδινο ελιτισμό που εμένα τουλάχιστον με απωθεί. Και την άποψή μου για ένα μοντέλο δεν τη λέω για να το μειώσω επειδή εγώ δεν μπορώ να το φτιάξω, αυτό θα ήταν παιδαριώδες, αλλά επειδή κάτω από αυτό το πρίσμα βλέπω και βιώνω το μοντελισμό.
Και για φανταστείτε λίγο... Φτιάχνω ένα Supermarine Spitfire Mk I και στην αριστερή πτέρυγα βάφω έναν κίτρινο ρόμβο. Ο nino δεν ξέρει τι είναι αυτό και του απαντάω "φιλαράκι δεν ξέρεις, άραξε στα αυγά σου και μη μιλάς". Στο επόμενο δικό μου post στην παράγκα ο nino ορθώς μου λέει "μεγάλε αφού δεν μπορείς ούτε να φανταστείς πως να το φτιάξεις, τράβα στη φωλιά σου και τουμπεκί". Που θα καταλήγαμε; Σίγουρα η εικόνα δεν είναι ωραία, για μένα τουλάχιστον...
