Καινούριο project στον πάγκο: άσχημο, κοντόχοντρο, καμπούρικο , στραβοπόδαρο, βρωμιάρικο αλλά απείρως ερωτεύσιμο, και σπάνιο, δεν είναι άλλο από ένα ΤΑ-7 C (Δεν χρειάζεται βέβαια να πω ότι θα είναι Ελληνικό έτσι!). Μετά από μήνες αναζήτησης στο διαδίκτυο επιτέλους έγινα ο ευτυχής, δυστυχής όταν άνοιξα το κουτί, κάτοχος ενός ΕΑ-7L της RVHP.
Ψάχνοντας λίγο για τυχόν διαφορές με τα ΤΑ-7C βρήκα ότι εξωτερικά ήταν ίδια, ενώ εσωτερικά είχαν έξτρα ηλεκτρονικά πού εξυπηρετούσαν το έργο της VAQ-34 στην οποία άνηκαν. Η Tactical Electronic Warfare Squadron Three-Four (VAQ-34) ενεργοποιήθηκε την 1/3/1983 σε ρόλο adversary χρησιμοποιώντας υλικό και τακτικές που προσομοίωναν τις τακτικές ηλεκτρονικού πολέμου των σοβιετικών, κατά την διάρκεια των ασκήσεων του αμερικανικού στόλου. Στην δύναμη της μεταξύ άλλων περιλαμβάνονταν 7 ΕΑ-7L και 2 TA-7C .
Προχωρώντας λίγο παραπέρα άρχισα να βρίσκω και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία. Τα συγκεκριμένα ΕΑ-7L ξεκίνησαν την καριέρα τους ως Α-7C το 1968 τα οποία μετατράπηκαν σε ΤΑ-7C λίγο μετά το 1976, (όλα τα ΤΑ-7C προέρχονται από μετατροπή των Α-7C) ενώ το 1982 έγινε η μετατροπή τους σε ΕΑ-7L. Και εδώ αρχίζουν τα πολύ ενδιαφέροντα, μιας και ένα από τα 2 TA-7C αυτό με BUNO 156747 ανήκει τώρα στην 335.
http://www.airliners.net/photo/Greece---Air/LTV-TA-7C-Corsair/1359426/M/Νομίζω ότι, χωρίς να μπορώ με σιγουριά να πω ότι τα στοιχεία που βρήκα είναι αληθή , κατέληξα ποιο θα είναι το αεροσκάφος τη ΠΑ που θα προσπαθήσω να αναπαραστήσω.
Για τους φίλους που έχουν όρεξη για διάβασμα παραθέτω και τους συνδέσμους των ιστοσελίδων που βρήκα τις παραπάνω πληροφορίες:
http://www.vaq34.com/http://www.vaq34.com/vaq34/vaqa-7's.htmhttp://home.att.net/~jbaugher4/newa7.htmlΑν κάποιος έχει να συμπληρώσει διορθώσει οτιδήποτε έγραψα ας το κάνει με μεγάλη μου ευχαρίστηση.
Ας έρθουμε τώρα στο κιτ μετατροπής. Ανοίγοντας λοιπόν το κουτί με χαρά διαπιστώνω πολύ καλή συσκευασία, τα πάντα είναι σταθερά πιασμένα στο κουτί μέσα σε σακουλάκια έτσι ώστε να μην ταλαιπωρείται τίποτα. Μέχρι εδώ όλα καλά, αρχίζοντας να περιεργάζομαι όμως τα κομμάτια ένα ένα, αρχίζει να με λούζει κρύος ιδρώτας συνηδειτοποίοντας την δουλεία που πρέπει να γίνει για να φανεί σωστά το μοντέλο. Το υλικό του κιτ είναι πολυουρεθάνη και δίνει τα δύο ολόκληρα κομάτια της ατράκτου το πάνω μέρος των φτερών μέχρι το σημείο που αναδιπλώνονται ένα μέτριο κάθισμα τους πίνακες οργάνων και τις μπανιέρες για τα 2 κόκπιτ τα οποία όμως για να μπορέσουν να αποδώσουν θέλουν πολύ δουλεία.
Αρχικές σκέψεις βελτίωσης, να αγοράσω 2 ρητινενια κοκπιτ Aires , απορρίπτεται η ιδέα λόγο κόστους μιας και το σύνολο κιτ μετατροπής, κιτ Α-7 hasegawa και 2 σετ Aires ανεβάζουν το κόστος στα 170+$ και αν κάποιος συνυπολογίσει και το ψυχικό κόστος της προσπάθειας να ταιριάξουν όλα αυτά μαζί τα παρατάει και πάει για ψάρεμα.
Ευτυχώς η Eduard έχει βγάλει την σειρά Zoom που είναι και φθηνή και μπορεί να βελτιώσει αισθητά των χώρο του κόκπιτ χωρίς περεταίρω μπλέξιμο με ρητίνες. Ωραία λοιπόν με 2 τέτοια σετάκια τα κομμάτια της hasegawa και της RVHP ψιλοσωζεται η κατάσταση στο κόκπιτ. Η καλύπτρα είναι αλουνού παππά ευαγγέλιο.
Σειρά έχει η άτρακτος και τα φτερά. Προσωπική μου άποψη χ@σε μέσα Πολυχρόνη, πολλές ατέλειες που δεν ξερω αν μπορέσω να τις διορθώσω. Και τι σκέφτεται το διεστραμμένο μυαλό? Λύση Frankenstein! Aφαιρώ τα κομάτια του κιτ μετατροπής που είναι χάλια και τα αντικαθιστώ με τα κομάτια της Hasegawa
Σε μια κρίση όμως μαζοχισμού σκέπτομαι , αφού θα το πιάσω που θα το πιάσω το πριόνι ας το κάνω σωστά και έτσι κατέληξα στις παρακάτω τομές
Μετά από την εγχείρηση μου έμειναν και τα κομμάτια που θα χρησιμοποιήσω στο κιτ τις Hasegawa.
Προσεχώς λοιπόν η συνέχεια με το δεύτερο μέρος της εγχείρησης που θα αφορά αυτήν τη φορά το κιτ της Hasegawa.
Συγνώμη για το μακροσκελές και κουραστικό ποστ καθώς επίσης συγνώμη για το αν δεν μπορέσω να ολοκληρώσω αυτό το πρότζεκτ μιας και ο βαθμός δυσκολίας του είναι δεδομένος, εξ' ου και ο τίτλος του.
Υ.Γ. Αν κάποιος καλός συνάδελφος μπορεί να συνεισφέρει φωτογραφίες από το κόκπιτ και συγκεκριμένα από την καλύπτρα θα το εκτιμούσα ιδιαίτερα.
