Αγαπητοί Φίλοι,
Καθώς το συζητούμενο θέμα επανέρχεται κατά καιρούς όμως αν και παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέροντα ερωτηματικά παραμένουν τα ίδια. Θα ήθελα λοιπόν να ενημερώσω τουλάχιστον όσους δεν το γνωρίζουν ότι για τα Ελληνικά δεδομένα υπάρχει μια πολύ καλή και τεκμηριωμένη μελέτη με τίτλο:
Μια σύντομη σπουδή στα χρώματα των βρετανικών καταδιωκτικών "Spitfire" (της περιόδου 1943-49) και ιδιαίτερα αυτών της ελληνικής αεροπορίας.Του Σταύρου Βέρρα και Έγχρωμα προφίλ του Γιάννη Μίλτσιου
Που δημοσιεύτηκε στα «NEA IPMS EΛΛAΔOΣ τ.20 - Οκτώβριος 2009» Και η οποία νομίζω δίνει τις σωστές απαντήσεις.
Για όσους δεν την γνωρίζουν παραθέτω εδώ μέρος του προλόγου ώστε να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός και να μη επανερχόμαστε στα ίδια και τα ίδια αλλά και για να μην αναπαράγονται ανακρίβειες.
Όσον αφόρα την χρήση εθνικών εθνοσήμων από τους μετέχοντες στη RAF κατά τη διάρκεια του Β ΠΠ αυτό απαγορεύονταν με επίσημη διαταγή για την αποφυγή φίλιων ατυχημάτων από παρεξήγηση, πλην ίσως κάποιων μοναδικών εξαιρέσεων για σύντομο χρονικό διάστημα και για συγκριμένο λόγο.
«...Η μελέτη των χρωμάτων της ελληνικής αεροπορίας κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση είναι. Η περιορισμένη φωτογραφική κάλυψη και η έλλειψη διασωθέντων γραπτών πληροφοριών δυσχεραίνουν περισσότερο την κατάσταση.
Ας πάρουμε για αρχή την ασπρόμαυρη φωτογραφία. Ξεγελάει τόσο εύκολα όσον αφορά στους πραγματικούς χρωματισμούς, που ακόμα και έμπειροι μελετητές σηκώνουν τα χέρια. Υπάρχουν δύο είδη φιλμ, το ορθοχρωματικό και το παγχρωματικό. Από την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου έως και τα τέλη της δεκαετίας του ΄40 τα δύο αυτά είδη επικράτησαν στη λήψη φωτογραφιών. Το ορθοχρωματικό φιλμ έχει υψηλό κοντράστ και την τάση να
σκουραίνει τα θερμά χρώματα και να «ανοίγει» τα ψυχρά. Χρώματα όπως το κίτρινο ή το κόκκινο φαίνονται σχεδόν μαύρα. Όλοι έχουμε δει πολλές φορές τον κίτρινο κύκλο γύρω από αγγλικό εθνόσημο στην άτρακτο να φαίνεται σκουρότερο από το μπλε. Είναι θέμα «ιδιοσυγκρασίας» του ορθοχρωματικού φίλμ. Αντίθετα το παγχρωματικό είναι πιο βατό και «διαβάζει» όλα τα χρώματα. Το κίτρινο φαίνεται όντως «ανοιχτό» και τα ψυχρά μπλε ή πράσινα εμφανίζονται ως σκουρότερες αποχρώσεις. Και τα δύο όμως είναι ευαίσθητα σε φωτισμούς και σκιές και τότε αρχίζουν τα κόλπα. Ξεφυλλίζοντας είναι σύγχρονο βιβλίο με αεροπορικές φωτογραφίες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο θα εκπλαγούμε με την ποικιλία των αποχρώσεων του άσπρου - μαύρου, ιδιαίτερα όταν το ίδιο αεροπλάνο είναι τραβηγμένο από άλλη οπτική γωνία ή διαφορετικές συνθήκες φωτισμού. Όσον αφορά στα εθνόσημα αρκετές φορές το μπλε δεν διαφέρει καθόλου σε απόχρωση από το κόκκινο. Το συγκεκριμένο φαινόμενο έχει οδηγήσει πολλές φορές σε βιαστικά συμπεράσματα όσον αφορά στην εθνικότητα του αεροπλάνου. Πολλά φαίνονται γιαελληνικά. Τα «φαινόμενα» όμως απατούν, αφού πρόκειται για Τempest, Mosquito, Wildcat, κλπ. Δεδομένου ότι
οι περισσότεροι από εμάς χρησιμοποιούμε αυτά τα βιβλία και μόνο ένα μικρό ποσοστό έχει στην κατοχή του πρωτότυπες φωτογραφίες ή πρόσβαση σε αυτές, είναι επόμενο
να βασιζόμαστε στα διάφορα λευκώματα της αγοράς. Οι απεικονίσεις αυτές καθαυτές των βιβλίων είναι τις περισσότερες φορές ανατυπώσεις από άλλα προϋπάρχοντα βιβλία και πάει λέγοντας. Σπάνια χρησιμοποιούνται πρωτότυπες φωτογραφίες με αποτέλεσμα οι ανατυπώσεις των ανατυπώσεων να αλλοιώνουν ακόμα περισσότερο μία συγκεκριμένη φωτογραφία και να δυσχεραίνουν τον καθορισμό των αποχρώσεων.Όσον αφορά στα χρώματα, συνδυασμούς και σχέδια των παραλλαγών υπάρχουν γραπτές πληροφορίες και
διαταγές, προσβάσιμες στο κοινό, που βρίσκονται στα αρχεία διαφόρων οργανισμών της Βρετανίας, όπως το Public Record Office, το μουσείο της RAF στο HENDON και το Imperial War Museum. Όλα τα σχετικά με τα παραπάνω βασίζονται στην πολιτική και στις αποφάσεις του Air Ministry (Υπουργείου Αεροπορίας). Από το τέλος του καλοκαιριού του ΄45 οι μέχρι τότε παραλλαγές και τα χρώματα που έφεραν τα βρετανικά αεροπλάνα καθορίζονταν από δύο επίσημες εκδόσεις, την Air Ministry Directorate No 360 (πρωτοεκδοθείσα το 1942 και αναβαθμιζόμενη σταδιακά) και την αεροπορική έκδοση 2656Α «Εσωτερική και εξωτερική εμφάνιση αεροσκαφών» (πρώτη έκδοση Οκτώβριος ΄44).
Από το τέλος του πολέμου και μετά επικράτησε η 2656Α. Η ΑΡ 2656Α κάλυπτε όλα εκείνα τα στοιχεία που καθορίζουν την εμφάνιση των επιχειρησιακών αεροσκαφών, από τις διάφορες παραλλαγές και τα σήματα μέχρι και την προστασία και τη συντήρηση των διάφανων τμημάτων. H ενότητα αυτής της έκδοσης η οποία καθόριζε το camouflage των αεροσκαφών ήταν ο Α΄ τόμος, Τμήμα 6, Κεφάλαιο 1 «Σχήματα Παραλλαγής». (Η έκδοση
περιελάμβανε όλες τις Διαταγές που εγκρίνονταν για την εμφάνιση των αεροπλάνων της RAF). Σύμφωνα με αυτό η παραλλαγή χωριζόταν σε δύο μέρη: επάνω επιφάνειες και κάτω επιφάνειες. Οι επάνω επιφάνειες ήταν συνήθως «καμουφλαρισμένες» σε δύο χρώματα που σκοπό είχαν να «σπάσουν» το περίγραμμα του αεροπλάνου, όταν ήταν ορατό από πάνω. Το συγκεκριμένο σχήμα της παραλλαγής των δύο χρωμάτων ήταν εικονογραφημένο με δύο διαγράμματα παρμένα από την τεχνική εγκύκλιο Νο 360. Απεικονίζονταν δύο
αεροπλάνα, ένα μονοκινητήριο και ένα δικινητήριο. Το σχέδιο για το μονοκινητήριο αεροπλάνο θύμιζε χονδρικά τις γραμμές ενός Hurricane και αντίστοιχα για το δικινητήριο ενός Mosquito. Τα διαγράμματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα, σχεδόν μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του εξήντα, οπότε και αντικαταστάθηκαν από πιο μοντέρνες γραμμές πιο κοντά στα τζετ της εποχής. Η μόνη αισθητή διαφορά όλα αυτά τα χρόνια από το 1947 και ύστερα ήταν η αλλαγή του εθνοσήμου.
Για τις κάτω επιφάνειες υπήρχε η χρήση ενός μόνο χρώματος, που σκοπό είχε να παραλλάσσει το αεροπλάνο στον περιβάλλοντα χώρο του ουρανού, όταν το έβλεπαν
από κάτω. Ο διαχωρισμός των επάνω χρωμάτων με αυτόν των κάτω καθοριζόταν από τα σχέδια Νο 1 και Νο 2. Στο Νο 1 η διαχωριστική γραμμή βρισκόταν χαμηλά στην άτρακτο, ενώ στο Νο 2 βρισκόταν ψηλότερα, στο μέσο ακριβώς της ατράκτου. Το σχέδιο Νο 1 ήταν βέβαια αυτό που χρησιμοποιήθηκε ευρύτερα. Όσον αφορά τις παραλλαγές βάσει της ΑΡ 2656Α έως το τέλος του πολέμου βρίσκονταν σε εφαρμογή τέσσερις παραλλαγές καταδιωκτικών για το θέατρο των επιχειρήσεων στην Ευρώπη. Αυτές ήταν:
1. Η παραλλαγή καταδιωκτικών ημέρας (Day fighter scheme)
2. Η παραλλαγή καταδιωκτικών ημέρας - Μεγάλου ύψους (Day fighter scheme - High flying)
3. Η παραλλαγή για τη νύκτα (Night fighter scheme)
4. Η παραλλαγή εισβολής (Intruder scheme).
Όπως θα δούμε παρακάτω τα πράγματα άλλαξαν για τα αεροπλάνα που επιχειρούσαν από βάσεις της Β. Αφρικής, Ανατολικής Μεσογείου και Ασίας γενικότερα. Η αλλαγή αυτή αφορά (αν και όχι πάντα) τους χρωματισμούς. Οι διαχωριστικές γραμμές των χρωμάτων έμειναν οι ίδιες...»aetosJM
Θέμα: Αναζητηση Profiles για Ελληνικο Hurricane (Αναγνώστηκε 6073 φορές)