Χρόνια Πολλά σε όλους και
Τελικά μετά από πολύ καιρό το Μοντέλο ολοκληρώθηκε.
Το Μοντέλο αναπαριστά το Bf-109G6 κίτρινο 1 της 9/JG-54 που είχε χειριστή Ανθσγο Wilhelm Schilling και επιχειρούσε από το Ludwigslust της Γερμανίας τον Αύγουστο του 1944. Ο Schilling σημείωσε την πρώτη του νίκη πάνω από τις Βρυξέλες στις 12 Μαΐου του 1940, ενώ τελείωσε τον πόλεμο έχοντας 63 καταρρίψεις ( 4 τετρακινητήρια) σε 538 επιχειρησιακές αποστολές, έχοντας παρασημοφορηθεί με τον σταυρό των Ιπποτών.
Το Bf-109G6 1/32 της Hasegawa είναι τυπικό δείγμα της σύγχρονης φιλοσοφίας της εταιρείας στην κλίμακα. Δηλαδή, φίνα χαραγμένη γράμμωση, πολύ καλή εφαρμογή, ικανοποιητική λεπτομέρεια σε κοκπιτ, Σ/Π κ.λ.π αλλά χωρίς τίποτα έξτρα (κινητήρες, πολυβόλα, θυρίδες κ.λ.π.) και τέλος προσιτή τιμή. Ειδικά το συγκεκριμένο θεωρείται το καλύτερο για bf-109G/K ανεξαρτήτως κλίμακας, καθώς το 24αρι της Trumpeter έχει πολλά προβλήματα στην εφαρμογή και στην ιστορική πιστότητα ( και επίσης έχει την τριπλάσια τιμή στην Ελλάδα). Το μόνο σημείο που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή είναι στην εφαρμογή του καλύμματος των πολυβόλων του ρύγχους. Εκεί θα πρέπει να προστεθούν λωρίδες από φύλο πλαστικού (στην δικιά μου κατασκευή δυστυχώς δεν το έκανα...) και εν συνεχεία στοκάρισμα και προσεκτικό τρίψιμο.
Η κατασκευή έγινε απευθείας από το κουτί με μόνη προσθήκη τις ζώνες πρόσδεσης από την Eduard ( οι ζώνες των ώμων έχουν υπερβολικό μήκος και θέλουν κόψιμο για να κοντύνουν). Δεν αντιμετώπισα ιδιαίτερα προβλήματα, εκτός από την τοποθέτηση του καλύμματος των πολυβόλων του ρύγχους όπως αναφέρθηκε παραπάνω.
Για το βάψιμο χρησιμοποιήθηκαν τα παρακάτω χρώματα:
κοκπιτ: RLM-66 της Gunze
φωλιές, σκέλη Σ/Π, θυρίδες, εσωτερικό Slats-Flaps: RLM-02 της Gunze
μπλέ λωρίδα (RVD) στην άτρακτο: RLM-24 της modelmaster enamel II
κίτρινες επιφάνειες: RLM-04 της modelmaster enamel II
Πτερύγια έλικας: RLM-70 της Gunze.
Καμουφλάζ:
RLM-76 της White Ensign
RLM-74 της Gunze
RLM-75 της Gunze
RLM-82 της Gunze (χρησιμοποιήθηκε ελάχιστο για το mottle)
Οι χαλκομανίες είναι της Eagle Cals, ενώ έγινε περιορισμένη χρήση προειδοποιητικών, με βάση τις φωτογραφίες εποχής.
Το wash έγινε με αραιωμένο λάδι burnt umber, οι καπνιές από τις εξατμίσεις με αερογράφο και το , περιορισμένο, chipping, με matt aluminum Humbrol χρησιμοποιώντας πινέλο Νο 000. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν σκόνες της CMK και το Oil της Gunze για μαυρίσματα-σκονίσματα και διαρροές αντίστοιχα.
Προβλήματα:
Οι μάσκες στα διαφανή μέρη, στις μπλέ και κίτρινες επιφάνειες παρέμειναν πάνω στο Μοντέλο για ένα πεντάμηνο με αποτέλεσμα μετά την αφαίρεση τους να παραμείνουν κάποια σημάδια που ήταν πολύ δύσκολο να εξαφανιστούν, χωρίς να χρειαστεί να ξαναβαφεί το Μοντέλο.
Οι χαλκομανίες της Eagle Cal δεν, παρ όλη τη χρήση βελτιωτικών Microscale και Gunze, δεν εφάρμοζαν με τίποτα στις γραμμώσεις του Μοντέλου. Τελικά αναγκάστηκα να βάψω τους σταυρούς της ατράκτου, με όχι μεγάλη επιτυχία, να αντικαταστήσω αυτούς της κάτω πτέρυγας με άλλους (από κιτ της Revell) και όπου μπορώ να κόψω τα υπόλοιπα σήματα για να ακολουθούν τις γραμμώσεις.
Το τελικό σατινέ βερνίκι της Microscale βγήκε πιο γυαλιστερό από ότι έπρεπε.
Τα κάτω cowl flaps κολλήθηκαν ασύμμετρα ( καθαρά δικό μου λάθος
)
Παρόλο που το τελικό αποτέλεσμα δεν με ικανοποίησε και πολύ, το Μοντέλο πήρε τη θέση του στη βιτρίνα, εντυπωσιάζοντας με το μέγεθος του ( είναι το μοναδικό 32αρι που έχω φτιάξει).
Αν κάποια στιγμή μου έρθει η όρεξη θα προσπαθήσω να διορθώσω κάποια από τα παραπάνω προβλήματα και ίσως να του προσθέσω το ελατήριο συγκράτησης της καλύπτρας και να αντικαταστήσω τον pitot.
Προς το παρόν πάμε για άλλα.....
