Το νέο μου project είναι το παρακάτω και σας παραθέτω ένα μικρό ιστορικό του άρματος αυτού στο τέλος.

Το αρματάκι αυτό μου έκανε 'κλικ' για διάφορους λόγους όπως:
- Πρωτοτυπία θέματος
- Desert βάψιμο (δεν έχω ξανακάνει)
- Αρκετή βιβλιογραφία
- Με μια πρώτη ματιά καλή αρχή για scratchαρίσματα (τρομάρα μου) στο εσωτερικό του.
- Δυνατότητα για chiping (ξανατρομάρα μου- Φίλιππε θα σε χρειαστώ

)
Δεν σας κρύβω ότι το ερωτεύτηκα το αρματάκι και θα προσπαθήσω να κάνω ότι καλύτερο μπορώ.
Το άρμα αυτό είναι Πολωνικό αλλά στο κιτ δίνεται ως κατασχεμένο από τους Γερμανούς και περιλαμβάνει ως ρυμουλκούμενο το πυροβόλο Ra 43.
Στο internet βρήκα την παρακάτω φωτό, απ' την οποία φαντάζομαι (γάτα είμαι

) είναι φτιαγμένο το box-art.

Περιλαμβάνει 6 καρτέλες απ' τις οποίες οι 3 είναι ίδιες μεταξύ τους όπως και οι επόμενες 2 μεταξύ τους.
Το κιτ δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας. Τα κομμάτια του οχήματος και του πυροβόλου έχουν αποτυπωμένες μόνο τις βασικές λεπτομέρειες των πραγματικών.
- Στα πλαϊνά μέρη του άρματος δεν υπάρχουν τα μπουλόνια όπως επίσης και στα 2 καπάκια εκατέρωθεν του πυροβόλου
- η εξάτμιση θέλει λίγη δουλίτσα για να μοιάζει με την πραγματική
- λείπει η βάση για κρέμασμα τροχού στο πίσω μέρος του πήγματος
- έχει κάποια βαθουλώματα σε επίπεδα κομμάτια τα οποία όμως με λίγο στόκο καλύπτονται και τρίβονται εύκολα.
Οι ερπύστριες δίνονται σε πλαστικά κομμάτια και σε λαστιχένια μορφή (oi οποίες όμως όπως βλέπετε στην φωτογραφία είναι φτωχές σε λεπτομέρεια, στραβές και θέλουν πολύ και δύσκολο καθάρισμα στα σημεία που ενώνονται με το sprue).
Το άρμα αυτό δεν κυκλοφορεί από άλλη εταιρεία ενώ η RPM έχει βγάλει όλες του τις εκδόσεις. Επίσης κυκλοφορεί ένα super kit όπου μπορείς να φτιάξεις μία από πέντε διαθέσιμες εκδόσεις.
Σημείωση μετά την ολοκλήρωση της κατασκευήςΠαρά τις όποιες αδυναμίες του κιτ για 'μένα ήταν μια ευχάριστη κατασκευή. Ήταν ευκαιρία (μαζί με το κιτ του Ford Tfc) για μένα να γνωρίσω τα μοντέλα της RPM τα οποία καλύπτουν κυρίως οχήματα και άρματα (τα περισσότερα πολύ πρωτότυπα σαν κατασκευές) του Πολωνικού στρατού και να παραγγείλω καμιά δεκαριά ακόμα.

Το story...
Το 1928, η βρετανική επιχείρηση Vickers-Armstrong παρήγαγε το διθέσιο Vickers Carden-Loyd Mark VI και το σχέδιό του προσέλκυσε μεγάλη προσοχή. Στα μέσα του 1929, η Πολωνία αγόρασε ένα, το οποίο εξετάστηκε στις 20 Ιουνίου του 1929 στην πόλη Rembertow κοντά στη Βαρσοβία. Στις 29 Ιουνίου του 1929, μετά από εκτενείς δοκιμές, παραγγέλθηκαν 10 επιπλέον μαζί με 5 ρυμουλκά και ανταλλακτικά. Παρελήφθησαν τον Σεπτέμβριο του 1929 και πραγματοποιήθηκαν δοκιμές μεγάλης κλίμακας. Κατόπιν αποφασίστηκε ότι τα tankettes έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν σε μονάδες ιππικού ως οχήματα αναγνώρισης. Η άδεια αγοράστηκε και η εσωτερική ανάπτυξη αυτού του σχεδίου άρχισε με την τροποποίηση του βρετανικού σχεδίου. Το κύριο πρόβλημα με τα βρετανικά tankettes ήταν η ανάρτησή τους, η οποία εξαντλούσε τα πληρώματα μετά από μεγάλες αποστολές. Οι Πολωνοί σχεδιαστές τροποποίησαν αρχικά ένα ή δύο των αρχικών βρετανικών tankettes βελτιστοποιώντας τις αναρτήσεις. Μετά από τις τροποποιήσεις, αποφασίστηκε να μην παραχθεί η τροποποιημένη έκδοση του βρετανικού tankette αλλά να συνεχιστεί η ανάπτυξη του αρχικού σχεδίου.
Στα τέλη του 1929, το πρωτότυπο TK-1 (επίσης γνωστό ως Tek 1001 και TK wz.30) παρήχθη και ακολουθήθηκε από ένα παρόμοιο πρωτότυπο όχημα το ΤΚ-2. Τα ΤΚ-1 και ΤΚ-2 ήταν ανοικτά στην κορυφή και οπλίστηκαν με το πολυβόλο wz.25 ή wz.30 των 7.92mm (για να χρησιμοποιηθεί κατά επίγειων και εναέριων στόχων). Το πάχος της θωράκισης κυμαινόταν από 3-7mm. Και οι δύο τύποι ήταν παρόμοιοι με διαφορές στο mechanical layout αφού το ΤΚ-1 είχε τον κινητήρα Ford Type A ενώ το ΤΚ-2 τον Ford Type T. Και οι δύο εξετάστηκαν το καλοκαίρι του 1930, στο Modlin (κοντά στη Βαρσοβία), αν και η παραγωγή τους δεν άρχισε λόγω του ότι επρόκειτο να συνεχιστεί περαιτέρω η εξέλιξή τους.

ΤΚ-3 Tankette
Το 1930, βασισμένοι στην εμπειρία που απέκτησαν με τα ΤΚ-1 και ΤΚ-2, η βαρύτερη και βελτιωμένη παραλλαγή ΤΚ-3 παρήχθη στο Ursus (κοντά στη Βαρσοβία) και ήταν έτοιμο για δοκιμές το Μάρτιο του 1931. Μετά από τις δοκιμές, στις 14 Ιουλίου του 1931, τα ΤΚ-3 τέθηκαν σε υπηρεσία στον Πολωνικό στρατό. Από το 1931/32 ως το 1933/34, περίπου 300 ΤΚ-3 παρήχθησαν από την Panstwowe Zaklady Inzynierii (Εθνική Μηχανική) στο Ursus. Τα ΤΚ-3 είχαν τον κινητήρα Ford Type A και ήταν το πρώτο Πολωνικό τεθωρακισμένο. Το πλήρωμα δύο ατόμων βρισκόταν στην ελαφριά θωρακισμένη υπερκατασκευή (3-8mm). Το ΤΚ-3 οπλίστηκε με το πολυβόλο wz.25 των 7.92mm, το οποίο χειριζόταν ο διοικητής. Το 1931 παρήχθη ειδικό ρυμουλκό για να ρυμουλκηθεί από το TK-3. Επιπλέον, διάφορα άλλα (θωρακισμένος και μη) ρυμουλκά (ενός ή δύο αξόνων) παρήχθησαν για να φέρουν τα πυρομαχικά, τις προμήθειες, τα καύσιμα, το ραδιο εξοπλισμό, ακόμη και στρατιώτες.
Μεταξύ 1931 και 1933, έγιναν προσπάθειες να αντικατασταθεί το αρχικό πολυβόλο των 7.92mm με το βαρύτερο πολυβόλο Hotchkiss 13.2mm αλλά αυτό έμεινε μόνο στα σχέδια. Παράλληλα, η ανάγκη για tankettes με αντιαρματικό εξοπλισμό (13.2-20mm) έθεσε σε ανάπτυξη τέτοιο σχέδιο. Το 1938, το ΤΚ-3 επανεξοπλίστηκε με 20mm Solothurn και έπειτα με το Πολωνικό πυροβόλο 20mm wz.38, αλλά αυτό αποφασίστηκε να εξοπλίσει μόνο τα οχήματα TKS. Μέχρι το Σεπτέμβριο του 1939, τα ΤΚ-3 tankettes λόγω της μεγάλης χρήσης είχαν υποστεί μεγάλες φθορές και αντί να χρησιμοποιηθούν μόνο για εκπαίδευση προσωπικού (όπως είχε προγραμματιστεί) χρησιμοποιήθηκαν στο μέτωπο.

TKS.Tankette
Τον Ιούνιο του 1933, το πρωτότυπο της πλήρους θωρακισμένης έκδοσης του tankette ΤΚ-3 με την καλύτερη θωράκιση, υποδείχθηκε ως STK και τελικά παρήχθη ως TKS. Το Φεβρουάριο του 1934, η παραγωγή των TKS άρχισε, και 390 παρήχθησαν από την Panstwowe Zaklady Inzynierii στο Ursus μέχρι το Σεπτέμβριο 1939. Τα 20 από τα 390 TKS κατασκευάστηκαν με χυτή θωράκιση. Τα TKS εφοδιάστηκαν με τον κινητήρα Polski Fiat 122B και υπέστη πολλές τροποποιήσεις συμπεριλαμβανομένης της ενισχυμένης ανάρτησης. Ο οπλισμός αποτελούνταν από το πολυβόλο wz.25 των 7.92mm και αργότερα με το wz.30 των7.92mm και η θωράκιση του κυμάνθηκε από 3-10mm (του παρείχε προστασία ενάντια στις μικρές σφαίρες AP caliber).
Από το 1936, οι σχεδιαστές εργάστηκαν στη δυνατότητα εξοπλισμού των ΤΚ-3 και TKS με το Δανικό Madsen ή το Ελβετικό Solothurn αυτόματο πυροβόλο των 20mm. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, τα ξένα όπλα αποδείχθηκαν ανεπαρκή κι έτσι θα παρήγαγαν εκείνοι το 20mm αυτόματο πυροβόλο. Το 1938/39, οι Πολωνοί έφτιαξαν το 20mm FK-A wz.38 L/73.5 αυτόματο πυροβόλο (ικανότητα διάτρησης θωράκισης 40mm στα 200m) και άρχισαν να εξοπλίζουν τα ΤΚ-3 και TKS. Από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 1938, τα ΤΚ-3 και TKS μετατράπηκαν και επανεξοπλίστηκαν. Μετά από τις δοκιμές και τις περαιτέρω τροποποιήσεις, τον Ιανουάριο του 1939, το πρωτότυπο TKS που οπλίστηκε με το πυροβόλο 20mm ήταν έτοιμο. Τα οχήματα τροποποιήθηκαν (ξανασχεδιασμένο μπροστινό μέρος) και εγκατέστησαν το αυτόματο πυροβόλο. Προγραμματίστηκε να επανεξοπλιστούν περίπου 100 έως 150 TKS μέχρι την 30 Ιανουαρίου του 1940. Μικρός αριθμός (μερικές πηγές δηλώνουν 40) επανεξοπλίστηκε πριν από το Σεπτέμβριο του 1939 και παραδόθηκε στη 10η μηχανοκίνητη ταξιαρχία, όπου χρησιμοποιήθηκαν ως οχήματα του διοικητή. Το πλήρωμα των 2 ατόμων, οδηγού και διοικητή λειτούργησε σε όλα τα tankettes σειράς TK.
Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1939, κατά τη διάρκεια της επίθεσης Bzura, ένα TKS οπλισμένο με το πυροβόλο των 20mm υπο τις διαταγές ενός δοκίμου στρατιωτικής σχολής (Roman Orlik) της ταξιαρχίας ιππικού Volhynian κατέστρεψε τρία Γερμανικά PzKpfw 35t (συμπεριλαμβανομένου ενός διοικούμενο από τον υπολοχαγό Victor Hohenlohe - Prinz Von Ratibor) από το 11th Panzer Regiment, 6th Panzer Division κοντά στην Pociecha στην κεντρική Πολωνία.

TKS οπλισμένο με το αυτόματο πυροβόλο 20mm FK.
Πηγή:
www.achtungpanzer.com