Γειά σας φίλοι...
"Ξεθάβω" το θέμα αυτό 1,5 χρόνο μετά
καθώς αποφάσισα πριν λίγο καιρό να το συνεχίσω και να το τελειώσω (ή να με τελειώσει αυτό) μιας και δεν θέλω να αφήνω μισοτελειωμένες κατασκευές...
Η ποιότητα του κιτ όπως αναφέρθηκε αρκετές φορές είναι κακή και θέλει πολύ στοκάρισμα και τρίψιμο (άλλωστε αυτός ήταν και ένας από τους λόγους για τους οποίους το παράτησα). Ξέροντας λοιπόν τι έχω να αντιμετωπίσω, συνέχισα να στοκάρω, να τρίβω και να επαναχαράζω γραμμώσεις επί 1 μήνα περίπου. Τόσο στοκάρισμα και τρίψιμο δεν έχω ρίξει ούτε σε κιτ της Special Hobby ή της Historic Plastic Models!
Μερικές φωτό από το στάδιο αυτό:
Αφού τελείωσε το μαρτύριο, το μοντέλο το ψέκασα με αστάρι της Alclad και διόρθωσα ακολούθως μερικές ατέλειες που εντόπισα:
...και επιτέλους έφτασε η στιγμή για το βάψιμο.
Από την έρευνα που έκανα προκύπτει ότι τα ρωσικά αεροπλάνα δεν ήταν NMF (τουλάχιστον αυτή την εποχή), αλλά ήταν βαμμένα με silver πάνω σε ένα κιτρινωπό αστάρι ή με κάποιο βερνίκι που αν έμενε πολύ καιρό ξεφλούδιζε άσχημα όπως φαίνεται και στις παρακάτω φωτό:
Έτσι λοιπόν, ψέκασα το μοντέλο με το Semi-Matt Aluminium της Alclad με εξαίρεση ένα κομμάτι της ουράς που το ψέκασα με Duraluminium. Έβαψα επίσης τα αντίστοιχα μέρη με το γνωστό πράσινο χρησιμοποιώντας δύο αποχρώσεις για να δείχνει λίγο ταλαιπωρημένο και μαύρη την αντιθαμβωτική επιφάνεια και το επάνω τμήμα των εισαγωγών.
Θα ακολουθήσει η τοποθέτηση των σημάτων, wash και μερικές καλωδιώσεις στο σύστημα προσγείωσης ενώ στο τέλος θα κολλήσω τα πιο μικρά και εύθραυστα κομμάτια (αντένες, pitot κλπ).
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας, ιδού και οι σχετικές φωτογραφίες (για τις οποίες ζητώ συγνώμη επειδή δεν είναι ότι καλύτερο, αλλά δυστυχώς το μοντέλο είναι "γομάρι", 42 εκ. μήκος χωρίς τον pitot, και σε συνδυασμό με το ασημί δυσκολεύουν τα πράγματα):
