Αφού λοιπόν Μενέλαε δεν είναι δυνατό να το δημοσιεύσεις λόγω copyright, αν πρόκειται να το διαθέσεις προς τέρψη των οφθαλμών μας τότε είναι καλοδεχούμενο σε όποια μορφή και αν το έχεις. Οι περισσότεροι mail-accounds δεν υποστηρίζουν αρχεία μεγαλύτερα των 10ΜΒ, οπότε αν το αρχείο είναι εμγαλύτερο έχεις τη δυνατότητα να το σπάσεις σε μικρότερα με αυτό το όριο. Το ίδιο γίνεται και με τα pdf αρχεία ως εξής: Επιλέγεις view/task buttons/pictures tasks/export pictures. Τότε θα μπορέσεις να δημιουργήσεις ένα φάκελο όπου η κάθε σελίδα θα είναι σα φωτογραφία, άρα θα έχεις 107 φωτογραφίες και τότε κάνεις το παιχνίδι πιο εύκολο.
Από το νούμερο 107 καταλαβαίνω ότι μάλλον το βιβλίο δεν έχει στηθεί τυπογραφικά, άρα η εκτύπωση σε βιβλίο είναι δύσκολη. Αυτό προϋποθέτει συνήθως 104, 108 ή 112 σελίδες όταν μιλάμε για τέτοιο μέγεθος.
Για να εκδόσεις ένα βιβλίο ή μια μονογραφία οι τρόποι είναι οι εξής
1) Δίνεις το βιβλίο (και τα πνευματικά δικαιώματα) σε έναν εκδότη και πληρώνεσαι είτε με ποσοστά είτε (το συνηθέστερο και ασφαλέστερο επιχειρηματικά για το συγγραφέα) παίρνεις μια εφάξαπ αμοιβή.
2) Το τυπώνεις μόνος σου και αναλαμβάνεις τη διαφήμιση -διακίνηση - διανομή.
3) Φορολογικά δεν ξέρω τι γίνεται στη Γερμανία. Αν θέλεις για Ελλάδα θα σου πω.
Σε κάθε περίπτωση η κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων, τουλάχιστον στην Ελλάδα είναι ασαφής. Το καλύτερο είναι να στέλνεις ένα αντίτυπο στον εαυτό σου με σφραγίδα ταχυδρομείου ή αστυνομίας την ίδια μέρα που το στέλνεις και στον εκδότη. Κρατάς το φάκελο σφραγισμένο και αν στραβώσει η δουλειά τον ανοίγει ο ... δικαστής.
Όλα αυτά από τη μικρή μου εμπειρία στο χώρο. Θα σε παρότρυνα να κατοχυρώσεις τη δουλειά σου και να την εμπιστευτείς σε ένα σοβαρό εκδότη του χώρου, γιατί όχι και στο εξωτερικό ή σε συνδυασμό με μια δίγλωσση έκδοση. Αν οι φωτογραφίες σου προέρχονται από διάσημους spotters του χώρου, μια επικοινωνία σε ειλικρινές ύφος πιθανότατα να σε εξέπλητε και μάλιστα χωρίς κόστος, το έχω κάνει και είχε αποτελέσματα με έναν θρύλο σε αυτό το είδος εκδόσεων. Προσωπικά θα σου έλεγα να το δώσεις σε εταιρεία, να πάρεις το στάνταρ τίμημα (που είναι στην πράξη συμβολικό, κανείς δε ζει από μονογραφίες) και να έχεις τη χαρά να μείνει το όνομά σου στη βιβλιοθήκη κάποιων που αγαπούν το χώρο.
Όπως καταλαβαίνεις μιλάω από προσωπική πείρα ως συγγραφέας του περιοδικού "Ελληνικά Φτερά" αλλά και αρκετών άρθρων τον τελευταίο 1,5 χρόνο. Ό,τι άλλο θέλεις στη διάθεσή σου.
