Απλά εγώ που ημουνα μόνο ακρυλικάριος, χρησιμοποίησα ακρυλικό υπόστρωμα σαν βασικό χρώμα και με λάδια λίγο αραιωμένα έκανα σκιές και φωτίσματα , μπλεντάροντας με , κάθετα χτυπήματα πινέλου στο όριο μεταξύ φωτός βασικού και σκιάς βασικού . όπου ξαναχρειάζεται κιαλλο φως η κιάλλη σκιά επανέρχεσαι με ξαναπέρασμα μέχρι το αποτέλεσμα να ναι αυτό που θες. Ειναι διαφορετικό βάψιμο που αν το κάτεχεις σαν τον Pietro Balloni (PEGASO) που μου το δειξε έχεις τρελλά αποτελέσματα , αλλά θέλει πολύ χρόνο να συνηθίσεις .
Και βέβια είναι Ο Ρασελ Κρόου ο τυπάκος