Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε για να μην χαθούν όλα αυτά που έχουμε (έτοιμα μοντέλα, κιτ, εργαλεία, βιβλία και περιοδικά), αλλά και να διαιωνιστεί το είδος μας (βλπ μοντελισμός - μοντελιστές), είναι να βρούμε ένα πιτσιρίκι (γιο, κόρη, ανίψι, γειτονάκι κλπ), να τον μυήσουμε στο χόμπι και να του τα αφήσουμε μετά κληρονομιά όλα. Σίγουρα κι αυτός θα κάνει το ίδιο αν αγαπήσει τον μοντελισμό όπως εμείς.
Εγώ ήδη έχω χαρίσει τα πρώτα μου μοντέλα στον ανιψιό μου και κάποια στιγμή, όταν πλέον δεν τα βλέπει μόνο σαν κατασκευές του θείου, θα τον μπάσω στον μοντελισμό για τα καλά.
@ Σωτήρη λες να γίνει έτσι ?
@ Παναγιώτη, όνειρο μεν αλλά όχι και απραγματοποίητο.