Αυτό το αεροπλάνο σε ότι εκδοση και αν το φτιάξεις σε τρελλαίνει...
Ειδικά στην έκδοση -J η οποία έδρασε επιτυχώς συμπληρώνοντας χιλιάδες επιτυχημένες αποστολές στο Βιετνάμ...
Υπήρξε το αεροσκάφος των 2 άσσων Rantal "Duke" Canningham & William "Willy" Driscol... Το F-4J ήταν στην ουσία το βελτιωμένο F-4B για τη Ναυτική αεροπορία των ΗΠΑ.
Στην 1/48...Κυκλοφορεί εδώ και καιρό απο την Hasegawa σε πολύ καλύτερη ποιότητα αλλα εγώ προσωπικά έχω ένα (μαζοχιστικό το ξερω...) δέσιμο με την Ιtaleri και προτίμησα (και λόγω χρημάτων) αυτό το απλοϊκό μοντέλο πάνω στο οποίο χωράνε αρκετεεεεεεεεες προσθήκες για να δείξει σωστό και καλό για την συλλογή μου.
Αρχίζοντας απο το κόκπιτ συναντάω την μετριότητα των πλαϊνών πάνελς σε αντίθεση με τους 2 πολύ ωραίους κεντρικούς πίνακες που με ένα καλό βάψιμο έδειξαν αμέσως!!!Υπέστησαν τροποποίηση βέβαια καθώς δίνονται ενιαίοι με τα ποδωστήρια...Ετσι έκοψα τα ποδωστηρια και τα τοποθέτησα πιό βαθειά...Τα καθίσματα αντικαταστάθηκαν με αυτά της Hasegawa (που ειχα περισσια...) και πρόσθεσα και 2 πιλότους με εντυπωσιακά βαμμένες (καγκούρικες...) κάσκες HGU-2...
Η ένωση ατράκτου -πτέρυγας κτλ χρειάζεται αρκετό στόκο για να ...." δεσει " αρμονικά καθώς η εφαρμογή δέν είναι η καλύτερη δυνατή...!
Ήδη ψέκασα με το Satin White 130 της Humbrol τις κάτω επιφάνειες το κάθετο σταθερό τα Flaps-Ailerons & Stabilitors... Ρε παιδιά...Πολύ μαστούρα τα enamel... Δοκίμασα αρχικά με το XF-2 της Tamiya αλλά λόγω κακής ποιότητας του χρώματος "μπούκωσε" επικίνδυνα ο αερογράφος... Έτσι κατέφυγα στην "θανατηφόρα-μαστούρικη" λυση του enamel...
Μετά απο ένα μήνα μοντελιστικής δραστηριότητας και κατασκευής του F-1652+ για το GB έφτασα μέχρι εδώ... ʼυριο έπεται συνέχεια με το ψάκασμα του γκρίζου γιατί στο δωμάτιο είναι λές και κάπνισα μαύρο...!...!
F-16rhs
(Ευχαριστω στον 117tacan για την εγκαιρη ορθογραφική διορθωση! χαχαχα! 
)
