Επιτέλους, έπειτα από πολύ καιρό εδέησα και τελείωσα αυτό το μοντέλο...
Λόγω βιασύνης στην αρχή της κατασκευής,δεν στόκαρα καθόλου τον αεραγωγό,με σκοπό να του βάλω κάλυμμα.
Όσες προσπάθειες κι αν έκανα όμως, δεν έβγαινε και ιδιαίτερα αληθοφανές.
Μου ήρθε λοιπόν η ιδέα,να τυλίξω διαφανή μεμβράνη για τα φαγητά,σε έναν αεραγωγό από άλλο κιτ,και να περάσω ένα δύο χέρια ρητίνης,προσέχοντας να δημιουργήσω και κάποια τσαλακώματα λόγω υφάσματος.Αφού στέγνωσε,το έβγαλα απ τον αεραγωγό και έβγαλα την μεμβράνη από μέσα!
Οι αποφορτιστές στατικού ηλεκτρισμού έγιναν από τρίχες οδοντόβουρτσας,ώστε να έχουν κάποια ελαστικότητα και να μην σπάνε εύκολα,
ενώ οι αισθητήρες ΑΟΑ στα πλάγια του κώνου,έγιναν από τροχισμένο τεντωμένο πλαστικό.
Τέλος φτιάχτηκε και μια ξύλινη βάση περασμένη και στο ξύλο,αλλά και στις πλάκες με spray απομίμησης γρανίτη,αναπαριστώντας την ελάχιστα σαγρέ επιφάνεια των τσιμεντένιων πλακών!











