Το μοντέλοΤο αγόρασα και το έφτιαξα το 2004, πιο πολύ εντπωσιασμένος από το box art και την ερημί παραλλαγή. Αν και το κουτί είναι της Revell, το καλούπι είναι της Italeri και είναι σχετικά καλό. Η λεπτομέρεια στο cockpit ήταν καλή για την κλίμακα, η γράμμωση χαραγμένη και σαφής, τα διαφανή ήταν διαυγή και χωρίς παραμόρφωση αλλά η εφαρμογή του κινητήρα στην υπόλοιπη άτρακτο ήταν τουλάχιστον προβλημάτική και απαίτησε αρκετή προσπάθεια και στόκο για να θυμίζει αεροπλάνο και όχι cartoon. Πολύ κακή ήταν επίσης η εφαρμογή του αλεξηνεμίου της καλύπτρας όπου ελάχιστα μπόρεσα να διορθώσω χωρίς να διακυνδυνεύσω ολική απώλεια. Αν εξαιρέσει κανείς τα παραπάνω, το υπόλοιπο κιτ είχε άψογη εφαρμογή και πουθενά δε χρειάστηκε στόκος. Τώρα πως το καταφέρνει αυτό η Italeri, να φτιάχνει κιτ που το ένα μισό θυμίζει Airfix στα χειρότερά της και το υπόλοιπο Tamiya στα καλύτερά της, δεν μπορώ να το καταλάβω.
Οταν έφθασα στην παραλλαγή αποφάσισα να κάνω το ερημί Ju-87. Εβαψα λοιπόν τα RLM65, RLM70 και RLM71 (Gunze H67 και Lifecolor UA050 και UA051 αντίστοιχα), σκάναρα τις οδηγίες βαφής, τις έφερα στην 1/72 και τις έκοψα με ψαλιδάκι. Υστερα κόλλησα τα χάρτινα κομμάτια της παραλλαγής πάνω στο μοντέλο με blue tack και ψέκασα το sand RLM79 (Lifecolor UA137). Wash, φθορές με Humbrol 56 και ψιλό πινελάκι, λίγο post shading και καπνιές με smoke, ψέκασμα όλο το μοντέλο με πολύ αραιωμένο RLM79, matt βερνίκι της Humbrol και τέλος το μοντέλο και αρχή της ψυχοθεραπείας. Ευτυχώς κατά το βάψιμο δεν αντιμετώπισα ατυχίες γιατί μάλλον το Ju-87 θα έκανε την τελευταία εφόρμηση της ζωής του από τον 3ο όροφο...
Αυτά! Ο λόγος σε εσάς...
