Εδώ είμαστε και πάλι....συνέχεια με την προσθήκη ολίγης λάσπης / χώματος και μερικών σπασμένων κορμών.
Η λάσπη μας λοιπόν αποτελείται από μαγειρική σόδα και τοποθετείται με την γνωστή μέθοδο "της σταγόνας"....
Αμέσως μετά χρησιμοποιούμε μίγμα ατλακολ, νερού και ακρυλικού χρώματος σωληναρίου για τον χρωματισμό της λάσπης μας, στην προκειμένη ένα Burnt Siena.
Όσο δουλέυεται τόσο λασπώνει!
Για πιό σαγρέ επιφάνεια πασπαλίζουμε επιπλέον σόδα και την αφήνουμε να τραβήξει.
Εάν μας αρέσει πιό λασπωμένο ρίχνουμε περισσότερο χρώμα και δουλεύουμε καλά με το πινέλο.
Όταν αρχίζει να στεγνώνει είναι η κατάλληλη ώρα για αποτυπώματα τροχών, ερπυστριών κλπ
Συνεχίζουμε με ολίγη δενδροφύτευση χρησιμοποιώντας κλαδάκια από ξασπρισμένο ξύλο από αυτά που βρίσκει κανείς ξεβρασμένα στις παραλίες.
Η ιδέα είναι να τοποθετηθούν οι βάσεις των κορμών από δέντρα τα οποία έσπασαν / κόπηκαν κατά την διαμόρφωση του χώρου στάθμευσης ή ακόμα και κατά τη διάρκεια κάποιας συμμαχικής επίθεσης
Ανοίγουμε μία τρύπα στο αφρολεξ και "φυτεύουμε" το ξυλαράκι με ατλακολ.
Για να αναπαραστήσουμε τη βλάστηση η οποία έχει αναπτυχθεί στον εναπομείναντα κορμό χρησιμοποιούμε την ίδια ακριβώς μέθοδο με το υπόλοιπο έδαφος.
Συνεχίζουμε με το βάψιμο της ξυλείας χρησιμοποιώντας διάφορες αποχρώσεις tan, wood, dark earth κλπ. ανανεμειγμένα κατά βούληση και αρκετά αραιωμένα ώστε να "ποτίσουν" τη μπάλσα διατηρώντας τα νερά του ξύλου εμφανή. Μία μέθοδος που προτιμώ είναι, βάψιμο με μία απόχρωση και λίγα λεπτά αργότερα πέρασμα με ανοικτότερες σε τυχαία διάταξη ώστε να αποκτήσει μια φυσικότερη όψη.
Λάβετε υπόψη πως τα χρώματα είναι στο βασικό στάδιο, θα ακολουθήσουν πολλά wash και στεγνά πινέλα μέχρι την ολοκλήρωση του διοράματος.
