Αφού σας άρεσε (ελπίζω
) η προηγούμενη μου μετατροπή να σας δείξω και αυτήν που φτιάχνω. Δυστυχώς έχει μπει στο ψυγείο μέχρι το καλοκαίρι γιατί χάθηκε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι - ανταλλακτικό από τρίτους και δεν μπορώ να το παραγγείλω πλέον. Πρέπει να περιμένω μέχρι το καλοκαίρι που η Roco θα ξαναβγάλει την μηχανή στην αγορά και να το πάρω....
Τεσπά, λίγα λόγια για το πρωτότυπο. Πρόκειτε για μια ατμάμαξα με 5 κινητήριους άξονες, την πασίγνωστη G10 (των Πρώσσικων Σιδηροδρόμων KPEV) που κατασκευάστηκε σε πάνω από 3000 κομμάτια από το 1910 μέχρι το 1931 στην Γερμανία. Όπως προδίδει η διαταξή της ήταν για εμπορικούς συρμούς και είχε μεγίστη ταχύτητα τα 55χάω. Ήταν πολύ αξίοπιστες μηχανές και γι'αυτό ήταν πολύ αγαπητές από το προσωπικό. Πολλές επέζησαν μέχρι την δεκαετία του 60 και πέραν των γερμανικών σιδηροδρόμων υπηρέτησαν σε πολλές χώρες όπως την Αυστριά, το Βέλγιο, μερικές (εάν θυμάμαι καλά) στην Ρωσιά - μετά το τέλος του Β'ΠΠ και φυσικά στην Ελλάδα.
Στην Ελλάδα μετά την υποχώρηση των Γερμανών έμειναν 13 ατμάμαξες πίσω οι οποίες φυσικά περιήλθαν στους ΣΕΚ (Σιδηρόδρομοι Ελληνικού Κράτους). Δεν γνωρίζω πολλά για την τύχη τους στους ΣΕΚ πάντως ήταν σε υπηρεσία μέχρι και την δεκάετια του 60.
Στην συνέχεια παραθέτω μια φωτό της Κα888 τραβηγμένη στις 2/8/1959 στον Δομοκό (Αρχείο A.Luft)
Το πρόβλημα μοντελαρίσματος της μηχανής αυτής είναι ότι υπήρχαν πολλές διαφορετικές παραλλαγές (21 χρόνια παραγωγής!!!) που διαφέρουν μεταξύ τους στην διάταξη του λέβητα είδικα. Έχω δει φωτό από 3 διαφορετικές που ήταν στους ΣΕΚ και οι τρείς ήταν διαφορετικές...επομένως μοντελάρισμα μόνο με φωτό από το προτότυπο....
Ξεκινάω με το αρχικό μου μοντέλο. Πρόκειτε για μια G10 της Roco (43228) σε κλίμακα ΗΟ στην έκδοση των Βελγικών Σιδηροδρόμων.
Ιδού η μηχανή αποσυναρμολογημένη. Αυτά που έχουν αλλάχτεί ήδη είναι η καμπίνα (γιατί της βέλγικης δεν ταίριαζε - άλλη μια ιδαιτερότητα αυτών των μηχανών) με μια καμπίνα από μια Αυστριακή G10. Επιπλεόν και η καπνοδόχος έχει αλλάχθει καθώς η Βελγική ήταν πιο κοντή από την δικιά μας. Και τα δύο κομμάτια παραγέλθηκαν ως ανταλλακτικά από την Roco.
Εδώ είναι το σασί βαμμένο με το RAL3002 της Revell (από τα έτοιμα χρώματα για αερογράφο). Ο αερογράφος που χρησιμοποίησα είναι ένας απλός της Revell που δανείστηκα από ένα φίλο αλλά όλα τα υπόλοιπα project θα γίνουν με τον διπλής Graphotech AB722.
Εδώ μόλις έχω τελειώσει τους τροχούς και τους έχω βάψει από μαύρους που ήταν με τον RAL3002.
Η τεχνική βαψίματος τον τροχών ατμάμαξας είναι πολύ απλή και σχετικά γρήγορη. Έχει ως εξής:
1) Κλείνουμε της τρύπες για τους πείρους των διωστήρων γιατί έχουν μέσα βόλτες και εάν μπεί χρώμα δεν θα μπαίνει πλέον η βίδα. Εγώ τις κλείνω πολύ απλά μόνο με ένα κομμάτι χαρτοπετσέτα το οποιό του δίνω φόρμα σφήνας με τα δάχτυλα μου και το σφηνώνω στην τρύπα. Κόβω ότι εξέχει αλλά αφήνω και 0,5χίλ να να μπορώ μετά το βάψιμο να το πιάσω και να το βγάλω με την λαβίδα. Ότι εξέχει όπως αυτό στον 3ο τροχό το καλύπτω με χαρτοταινία.
2) Μασκάρω τους άξονες περιτυλύγοντας απλώς ένα κομμάτι χαρτοταινία αντίστοιχου πλάτους κανά 2 φορές γύρω του. Αυτή είναι όλη κιόλη η προεργασία. Δεν θέλει άλλο μασκάρισμα.
3) Βάφω τους τροχούς κρατώντας τον καθένα με μια λαβίδα από τον άξονα και περιστρέφοντας τον για να πάει το χρώμα σε όλα τα σημεία και στις ακτίνες...εδώ πρέπει να κοιτάμε καλά....2 χέρια χρώμα εννοείται...
4) Αφού στεγνώσει το χρώμα κανά 6 ώρω (για σμάλτου) περνάω και 2 χέρια βερνίκι. Αφήνω να στεγνώσει.
5) Αφού στεγνώσει ο τροχός παίρνω μια μπατονέτα και την νοτίζω με διαλυτικό. Με την μπατονέτα, τρίβοντας, αφαιρώ το χρώμα από το επίσωστρο (μπάνταζι) που έχει εναποτέθει κατά το βάψιμο. Το κάνω και από το πίσω μέρος του...αλλάζω συχνά μπατονέτα.
Όσο και αν φαίνεται δύσκολο η αφαίρεση του χρώματος είναι εύκολο και δεν θέλει πολύ τρίψιμο. Θέλει μόνο λίγο προσοχή.
Η μηχανή θα βαφτεί από πάνω με Ανθρακί καθώς από μαρτυρίες που έχω δεν ήταν μαύρες....επίσης ελπίζω σύντομα να έχω και να σήματα σε photo-etched από ένα φίλο που κάνει παπάδες...
Ανδρέας
