Την εποχή εκείνη υπηρετούν και τα πυροβόλα Scneider - Δαγκλή, ορεινά πυροβόλα ελληνικής σχεδίαςσης και γαλλικής κατασκευής, τα οποία είχαν υπερισχύσει σε διαγωνισμό του ΕΣ των Krupp - Λυκούδης, ελληνικής σχεδίασης και γερμανικής κατασκευής. Σύμφωνα με τη Wikipedia η σύλληψη και η υλοποίηση ενός αποτελεσματικού πυροβόλου το οποίο μπορούσε να αποσυναρμολογείται γρήγορα για μεταφορά και να συναρμολογείται επίσης γρήγορα για βολή οφείλεται στους Δαγκλή και Λυκούδη οι οποίοι συνεργάσθηκαν για την κατασκευή των πρωτοτύπων με τη Schneider και την Krupp αντίστοιχα. Φαίνεται όμως ότι και οι δύο μπορεί να ήταν καλοί στρατιωτικοί μηχανικοί αλλά δεν ήταν ... καλοί επιχειρηματίες. Ετσι αντί πχ ο Δαγκλής να διατηρήσει τα δικαιώματά του στο σχέδιο και να επιδιώξει τη δημιουργία εργοστασίου στην Ελλάδα αφού άλλωστε είχε κερδίσει και το διαγωνισμό του ΕΣ, τα πούλησε στους Γάλλους. Το πυροβόλο έγινε διεθνές best seller αλλά πλέον σαν, απλά, "ορεβατικό Schneider". Κάτι αντίστοιχο πρέπει να έγινε και με το πυροβόλο του Λυκούδη.
