Το αεροσκάφος:Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 η διεθνής μόδα ήταν η ναυπήγηση τεραστίων υποβρυχίων με οπλισμό καταδρομικού! Οι τότε σοβιετική Ρωσσία δεν ήθελε να μείνει πίσω στις εκελίξεις αυτές και ξεκίνησε το δικό της πρόγραμμα σχεδιασμού υποβρυχίων. Ετσι, λόγω του οτι ένα σημαντικό κομμάτι της επιχειρησιακής χρήσης των υποβρυχίων αυτών ήταν και η δυνατότητα αεροπορικής αναγνώρισης, αποφασίστηκε η ανάθεση στο σχεδιαστικό γραφείο TsKB της σχεδίασης ενός αεροσκάφους ικανού να επιχειρεί από υποβρύχια. Το έργο ανατέθηκε στον I. V. Chetverikof που εργαζόταν τότε στο εργοστάσιο Menshinskii στη Μόσχα. Ο Chetverikof ολοκλήρωσε το σχέδιο ενός αεροσκάφους σύμφωνου με τις προδιαγραφές και το παρέδωσε το 1931.
Θα περάσουν 2 χρόνια χωρίς άλλη εξέλιξη, πέρα από τη μετάθεση του Chetverikof στο Institute of Civil Aviation υπό τη διεύθυνση του N. M. Andreyev. Εκεί το 1933 του δίνετε η εντολή να κατασκευάσει ένα πρωτότυπο του αεροπλάνου που πριν 2 χρόνια είχε σχεδιάσει. Το αεροσκάφος παίρνει την περιγραφή SPL (Samolet dlya Podvodnoi Lodki, αεροσκάφος υποβρυχίων) και το ποσό των 100000 ρουβλιών διατήθεται για τον σκοπό αυτό. Οι κατασκευαστές αποφασίζουν να δημιουργήσουν πρώτα μία αμφίβια μη αναδιπλούμενη έκδοση του SPL και αν οι δοκιμές δείξουν την αεροδυναμική βιοσιμότητα της σχεδίασης να προχωρήσουν στην κατασκευή ενός αναδιπλούμενο αεροσκάφους.
Το αμφίβιο ονομάζετε OSGA-101 και είναι έτοιμο την άνοιξη του 1935 οπότε και εκτελεί με επιτυχία την πρώτη του πτήση με πιλότο τον A. V. Krshishevskii, ίσως η πρώτη πτήση αμφιβίου αεροσκάφους στον κόσμο. Το μικρό αυτό αεροπλάνο απότελείται από σκελετό ατσαλένιων σωλήνων καλυμένο στην άτρακτο με ελάσματα αλουμινίου και αδιάβροχο πανί στις πτέρυγες. Το ουραίο πτέρωμα αποτελείται από δύο κάθετα σταθερά και στηρίζεται στο υπόλοιπο αεροσκάφος με ατσαλένιες σωλήνες. Το cockpit έχει χώρο για 3 άτομα και η κινητήρας M-11 βρίσκετε πάνω από την άτρακτο στηριγμένος σε ένα πλαίσιο. Οι δοκιμές είναι επιτυχείς και αποφασίζεται η κατασκευή του αναδιπλούμενου SPL.
Το OSGA-101
Το SPL είναι έτοιμο τον Ιούλιο του 1935. Είναι ελαφρώς μικρότερο από το OSGA-101, έχει χώρο μόνο για 2 άτομα στο cockpit αλλά σημαντικά μεγαλύτερη δεξαμενή καυσίμων και φυσικά δεν έχει τις ρόδες του OSGA-101. Επίσης είναι αναδιπλούμενο με τέτοιο τρόπο που να καταλαμβάνει τελικά χώρο 2.12m X 2.35m X 7.45m. Ο χρόνος προετοιμασίας για πτήση ή αποθήκευση είναι 4 έως 5 λεπτά. Οι δοκιμές του αεροπλάνου γίνονται στη Σεβαστούπολη και τα αποτελέσματα είναι θετικά. Δυστυχώς όμως για το SPL τα τεράστια υποβρύχια που θα το μετέφεραν ακυρώθηκαν και το μικρό αυτό αεροπλάνο βρέθηκε χωρίς αποστολή. Για λίγο χρόνο έπαιξε το ρόλο επίδειξης της σοβιετικής τεχνολογίας στη Διεθνή Εκθεση Τεχνολογίας στο Μιλάνο στα τέλη του 1935. Στις 07/09/1937 ο Krshishevskii πετώντας με το OSGA-101 πέτυχε 3 επίσημα ρεκόρ FAΙ για αμφίβια επιτυγχάνοντας σε διαδρομή 100Km μέση ταχύτητα 170.2Km/h, μέγιστη απόσταση 480Km και ύψος 5400m. Μετά από αυτό τα δύο αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν για διάφορες επιστημονικές δοκιμές και η τελική τους τύχη είναι άγνωστη.
Το SPL αναδιπλωμένο και... απλωμένο
Πηγή: The history of Soviet aircraft from 1918, Key Publishing Ltd, 1986, ISBN 0 00 0218033 2
Το μοντέλο:AModel. Αυτό τα λέει όλα! Ετοιμαστείτε για πολύ flash, φρικτή εφαρμογή, δυσνόητες οδηγίες και γενικά ότι κακό μπορείτε να βάλετε στο μυαλό σας που να αφορά το μοντελισμό.
Φτιαγμένο σε άσπρο πλαστικό το μοντέλο έρχεται σε 3 πλαίσια. Flash υπάρχει παντού, όλα τα κομμάτια θα χρειασθούν καθάρισμα από τα σημάδια του καλουπιού και τα sprue gates είναι τεράστια κάνοντας το κόψιμο των λεπτών κομματιών που αποτελούν την ουρά μία λεπτή διαδικασία. Παραδόξως η απομίμιση της υφασμάτινης επικάλλυψης στις πτέρυγες είναι καλή χωρίς χοντράδες. Εκανα μία προσπάθεια να κολλήσω τη δεξαμενή καυσίμων στο πάτωμα του cockpit και αφιέρωσα μισή ώρα σε τρίψιμο, κόψιμο λιμάρισμα για να τα καταφέρω...
Το cockpit με τη δεξανή καυσίμων. Ή έτσι θέλω να πιστεύω...
Τα διαφανή κομμάτια είναι καλά και διαυγή αλλά η μονοκόματη μηχανή θυμίζει UFO και όχι αστεροειδή κινητήρα και η αλλαγή με κάτι άλλο είναι επιβεβλημένη. Ευτυχώς η Pavla βγάζει τον Μ-11 για το Polikarpov Po-2, οπότε υπάρχει εναλλακτική λύση (
http://www.hannants.co.uk/search/?FULL=PAVU7230). Τα σήματα δείχνουν σωστά χρωματικά και in register.
Συμπέρασμα; Με υπομονή μπορεί να φτιάξει κανείς ένα όμορφο μικρό κιτ με σπάνιο θέμα. Η βαφή αλουμινίου σίγουρα θα το κάνει εντυπωσιακό. Αλλά φροντίστε να βεβαιωθείτε πρωτα οτι έχετε την απαιτούμενη υπομονή...
