Έτσι να βλέπω πρόοδο... Μπράβο σε όλους τους συμμετέχοντες για την έως τώρα προσπάθεια...
Παναγιώτη χαράς στο κουράγιο σου για πρώτο α/φος. Παντέλα, τροφοδότησε μας με όσες, περισσότερες πληροφορίες για το κιτ μπορείς, το έχω και γώ στο στοκ...
Συνέχεια των μεγάλων α/φων του GB3...
Αφού είδα και αποείδα με τους κοινούς μοντελιστικούς στόκους, που ουσιαστικά είναι άχρηστοι αν δε μπορείς να τρίψεις, (ακόμα και με μασκάρισμα, χρειάστηκα μισό μπουκάλι διαλυτικό, για να αφαιρέσω τον περισσευούμενο στόκο με μπατονέττες, χώρια ότι χρειάστηκα καμιά εκατοστή από δαύτες για να τα καθαρίσω και τα τρία), αποφάσισα να ακολουθήσω τη συμβουλή του φίλου μας d' art design, για κερόστοκο... Σίγουρα δεν βρήκα τον ιδανικότερο τύπο κερόστοκου, καθώς πήγαινα στα τυφλά για να πάρω κάτι σε κερόστοκο, αλλά αν το είχα κάνει από την αρχή θα γλύτωνα πολύ δουλειά...
Σαν υλικό είναι πανεύκολο... Το απέκτησα σε μορφή ράβδου, από την οποία κόβεις την απαιτούμενη ποσότητα... Έπειτα την έλιωνα με ένα κεράκι σε ένα τσίγγινο κουτάκι από γάλα μιας δόσης, και με ένα μικρό κουταλάκι για ανακάτεμα χρωμάτων το έριχνα πάνω στην μασκαρισμένη περιοχή... Αυτό γιατί με τα πριτσίνια που υπάρχουν εκεί γύρω, θα ήταν αδύνατο μετά να το καθαρίσω... Στην αρχή τρομάζει λίγο όπως δείχνει, αλλά στελνώνει γρήγορα χωρίς να προκαλεί ζημιά στο πλαστικό και μπορείς να διορθώσεις με μια ζεσταμένη λεπίδα...
Έπειτα με μια πλατιά λεπίδα, "έπαιρνα" το μεγαλύτερο τμήμα από ότι περίσσευε, με ελαφρά διαδοχικά περάσματα. Αν κάπου έφυεγε το κερί, πολύ απλά τοποθετούσα νέο τμήμα με τον προαναφερθέντα τρόπο... Ελάχιστα σπασίματα και σηκώματα από όσα κομμάτια είχαν στεγνώσει... Έπειτα ξεμάσκαρα, και με μια καινούργια εντελώς λεπίδα, και ξανά διαδοχικά περάσματα έφερνα το κερί στο ύψος που ήθελα, ξανά με τεράστια περιθώρια βελτίωσης... Μαγικό υλικό, να σαι καλά d' art design.
Με τα απλά περάσματα με τη λεπίδα, η επιφάνεια που μένει δε χρειάζεται κανενός είδους τρίψιμο...(τι να τρίψεις το κερί? Μυζήθρα θα φτιάξεις? ) Μέχρι και με λίγο τρίψιμο με το δάχτυλο η επιφάνεια γίνεται όπως επιθυμείτε...
Μέχρι να στεγνώσει το δεύτερο(μη με ρωτήσετε ποιό ήταν δε θυμάμαι τρία είναι ζωή να έχουν), κολλήθηκαν οι πτέρυγες του πρώτου κ.ο.κ.
Έχουμε δουλειά και στα φτερά(κάτι στοκαρισματάκια και τριψιματάκια), αλλά η εφαρμογή παραμένει άθλια, εκεί που "κάθονται" οι κινητήρες...
Τελικώς μετά από την όποια εμπειρία που έχω αποκτήσει, το απόφθεγμα είναι ένα... Η HELLER ΜΙΣΕΙ ΤΟΥΣ ΜΟΝΤΕΛΙΣΤΕΣ....
