Μετά το αίσιο πέρας (επιτέλους!) της C1, η πρώτη κατασκευή του 2025 είναι η Ferrari F40 LM της Pocher, φυσικά στην 1/8, το τελευταίο από τα παλιά μοντέλα της Pocher που δεν με είχε απασχολήσει ως τώρα.
Η ιστορία ξεκινάει με την Ferrari F40 (εργοστασιακός τύπος: F120), ένα σπορ αυτοκίνητο με μεσαίο κινητήρα και πίσω κίνηση κατασκευασμένο από τον Nicola Materazzi με καρότσα Pininfarina. Παράχθηκε από το 1987 έως το 1992, με τις αγωνιστικές εκδοχές LM και GTE να συνεχίζουν την παραγωγή μέχρι το 1994 και το 1996 αντίστοιχα. Ως διάδοχος της 288 GTO (επίσης σχεδιασμένη από τον Materazzi), εμφανίστηκε για τα 40α γενέθλια της Ferrari και ήταν η τελευταία Ferrari που εγκρίθηκε προσωπικά από τον Enzo Ferrari. Εκείνη την εποχή ήταν το ταχύτερο, ισχυρότερο και ακριβότερο αυτοκίνητο της Ferrari προς πώληση.
Για την αρχικά προγραμματισμένη συνολική παραγωγή 400 μονάδων, η εργοστασιακά προτεινόμενη τιμή λιανικής ήταν περίπου 400.000 $ το 1987 (1.070.000 $ σήμερα). Τελικά κατασκευάστηκαν συνολικά 1311 έως 1315 αυτοκίνητα.
Δύο χρόνια αφότου το πρωτότυπο έκανε το ντεμπούτο του, κατασκευάστηκε μια νέα εκδοχή της F40 μετά από παραγγελία του Γάλλου εισαγωγέα που ήθελε να την βάλει στις 24 ώρες του Le Mans. Όντως, τα δύο πρώτα δείγματα που κατασκευάστηκαν έγιναν γνωστά ως F40 LM και διέθεταν ισχυρότερο κινητήρα, τροποποιημένη ανάρτηση και ειδική αεροδυναμική.
Τα αγωνιστικά αυτοκίνητα ετοιμάστηκαν από τον Michelotto (με έδρα στην Πάδουα) τον ειδικό της Ferrari που είχε ήδη πραγματοποιήσει εργασίες στην GTO Evoluzione και σε μέρη της οδικής έκδοσης της F40. Ετοιμάστηκαν τρία σασί και δύο απ' αυτά χρησιμοποιήθηκαν σε αγώνες, με σειριακούς αριθμούς 79890 και 79891. Το τρίτο σασί, με αύξοντα αριθμό 88521, προοριζόταν να συμμετέχει σε αγώνες ως εφεδρικό αυτοκίνητο, αλλά έμεινε στον Michelotto και δεν αγωνίστηκε ποτέ.
Η F40 LM έκανε το ντεμπούτο της σε επαγγελματικούς αγώνες με τον αγώνα Laguna Seca IMSA του 1989, όπου τερμάτισε με την πολύ αξιοσέβαστη τρίτη θέση στην κατηγορία GTO με οδηγό τον Jean Alesi πίσω από το τιμόνι. Το 1990 η Ferrari Γαλλίας έλαβε μέρος σε 6 από τους 14 αγώνες του πρωταθλήματος IMSA GTO/GTU με διάφορους προσκεκλημένους οδηγούς όπως οι Jean-Louis Schlesser, Jean-Pierre Jabouille, Jacques Laffite και Hurley Haywood. Τα καλύτερα αποτελέσματα ήταν τρεις δεύτερες και μία τρίτη θέση. Ωστόσο, η LM δεν έτρεξε ποτέ στο Le Mans.
Την ίδια εποχή, το εργοστάσιο άρχισε να δέχεται αιτήματα από άλλους πελάτες και, στο τέλος, κατασκευάστηκαν συνολικά περίπου 19 αυτοκίνητα. Καθώς θεωρήθηκε ότι η ετικέτα Le Mans ήταν πολύ περιοριστική, εισήχθη η χρήση της γενικότερης Competizione. Η τιμή μιας LM το 1989 δεν είναι εύκολα προσδιορίσιμη, καθώς κάθε αυτοκίνητο φτιάχνονταν σύμφωνα με τις απαιτήσεις του αγοραστή. Αν κάποιος ήθελε να αγοράσει μία σήμερα, θα πρέπει να διαθέτει πολύ πάνω από 2 εκατομμύρια $. Σε τελευταίες δημοπρασίες, πουλήθηκαν έναντι 2090000 $ το 2013 και 2200000 $ το 2014.
Τεχνικά χαρακτηριστικά και διαφορές από την "απλή" F40Τα βασικά χαρακτηριστικά της LM: Κινητήρας V8 2,9 λίτρων με διπλό υπερσυμπιεστή τούρμπο. Ισχύς 720 ίπποι στις 7500 στροφές, 5 ταχύτητες στο χέρι, επιτάχυνση στα 100 χμ/ω 3,1 δευτερόλεπτα, μεγίστη ταχύτητα 370 χμ/ω. Μήκος 4535mm, πλάτος 1980mm, ύψος 1150mm, μεταξόνιο 2450mm, μετατρόχιο εμπρός 1580mm, πίσω 1545mm, βάρος 1040kg (με τα υγρά)
Η ισχύς του κινητήρα της «απλής» Ferrari F40 - με τον κωδικό «Tipo F120 A» - δεν ήταν αμελητέα με φοβερούς 471 ίππους και επιτάχυνση στα 100 σε μόλις 3,8 δευτερόλεπτα. Ωστόσο, αυτό δεν θα ήταν αρκετό για την LM, κι έτσι ο Michelotto και η ομάδα του άρχισαν να δουλεύουν πάνω στη βελτίωση της απόδοσης του υπάρχοντος κινητήρα. Κατά τη διαδικασία, αυτός άλλαξε τόσο πολύ που χρειαζόταν νέο διακριτικό - το «Tipo F120 B».
Ο κινητήρας «Β» διατήρησε τον αρχικό κυβισμό των 2,9 λίτρων, αλλά αναβαθμίστηκε κυρίως με ένα σετ νέων τούρμπο IHI που σχεδιάστηκαν για να παράγουν έως και 2,6 bar υπερπίεσης στην LM, σε σύγκριση με τα 1,1 bar της «απλής» F40.
Προκειμένου να φιλοξενηθούν οι ριζικές αλλαγές στο σύστημα υπερσυμπίεσης, προστέθηκαν τεράστιοι intercoolers Behr, νέοι έκκεντροι, μια ενημερωμένη μονάδα ηλεκτρονικού ελέγχου και μεγαλύτερα μπεκ ψεκασμού καυσίμου. Επίσης αυξήθηκε η συμπίεση σε 8,0:1 από 7,8:1.Σχετικά με την ροπή στρέψεως δεν υπάρχουν επίσημες αναφορές ούτε από τη Ferrari ούτε από τον Michelotto, αλλά δεν είναι μυστικό ότι αυτός ο αριθμός θα ξεπερνούσε κατά πολύ τη ροπή των 575 Nm της κανονικής F40 στις 4.000 στροφές.
Οι πιο αξιοσημείωτες τροποποιήσεις του αμαξώματος ήταν το χαμηλότερο μπροστινό σπόιλερ, καθώς και η πολύ μεγαλύτερη (και ρυθμιζόμενη) πίσω αεροτομή. Κάτω από όλα τα αεροδυναμικά εξαρτήματα, χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς ανθρακονήματα για να ενισχύσουν το πλαίσιο με τα στιβαρότερα roll bars. Τα φρένα της Brembo είχαν αεριζόμενους δίσκους 335 mm και στους τέσσερις τροχούς.
Ίσως το πιο αξιοσημείωτο επίτευγμα όλων αυτών των αλλαγών ήταν η μείωση του βάρους που επιτεύχθηκε. Η Ferrari F40 LM ζύγιζε μόλις 1050 κιλα - 317 κιλά λιγότερο από την "απλή" F40.Ένα από τα πιο ξεχωριστά σχεδιαστικά στοιχεία της Ferrari F40 ήταν οι αναδυόμενοι προβολείς σύμφωνα με την μόδα της εποχής. Ωστόσο, και αυτοί δεν γλύτώσαν στο όνομα της μείωσης βάρους και της αεροδυναμικής απόδοσης - την θέση τους πήραν σταθεροί προβολείς τοποθετημένοι πίσω από τα καλύμματα Lexan. Με Lexan αντικαταστάθηκαν και τα γυάλινα πλαϊνά παράθυρα.
Το κιτ
Το κιτ της Pocher (K58) προέρχεται από την εποχή παρακμής της εταιρείας (τέλη της 10ετίας του '80) με αμάξωμα die cast, αρκετά χοντροκομμένα κομμάτια, και σύντομες οδηγίες. Αποτελεί ωστόσο μια καλή βάση για προσθήκη λεπτομερειών είτε από ιδιοκατασκευές, είτε από transkits που εμφανίστηκαν κατά καιρούς.
Στην παρούσα κατασκευή θα χρησιμοποιηθούν τα transkits της Transkitmodelcars (του Tommaso Iuele - Ιταλία) και της Tremonia (του Andre Kuhn - Γερμανία), καθώς και μεμονωμένα κομμάτια της Leadfootmodels (του Colin Shannon - Αυστραλία).
Ο καλός φίλος Μιχάλης Στυλιανίδης έθεσε στην διάθεσή μου εργοστασιακά διαγράμματα της Ferrari και κάποια κομμάτια από απροσδιόριστα transkits... Τέλος, θα εμπνευστώ από την πολύ λεπτομερώς φωτογραφικά τεκμηριωμένη κατασκευή πάνω στην οποία εργάζεται αυτόν τον καιρό ο Thomas Egelkraut στην Γερμανία.
Ραντεβού σε μια βδομάδα, να έχετε όλοι ένα καλό Σαββατοκύριακο!
