Και μια που λέμε για κακά κιτ, έχω και εγώ τα όριά μου. Ξεκίνησα ένα yak-1 της Mister Craft κόβοντας τα βασικά μέρη από το sprue. Στη συνέχεια άνοιξα τη σακκούλα με τα σκουπίδια και ετοιμάστηκα να το βάλω εκεί. Το ξανασκέφτηκα μήπως χρησιμοποίησω τμήματα του ως ερείπια σε καμία βινιετούλα όποτε ξανάβαλα όλα στο κουτί του και το έβαλα στο στοκ. Πρόσφατα είχα πετάξει ένα Pzl 11 της Mister Craft αφού το είχα μοντάρει και βάψει. Το ίδιο ήθελα να κάνω και τώρα, ένα γρήγορο μοντάρισμα ώστε να βάψω κι ας πετάξω αλλά δεν....
Ποια η διαφορά με τα PM models: στη Mister Craft ήταν χάλια το πλαστικό (μαλακό), χάλια η λεπτομέρεια (οι οδηγίες είχαν πολλή φαντασία γιατί έδειχναν πράγματα που δεν υπήρχαν) και το χειρότερο χάλια η εφαρμογή. Αντίθετα το κιτ της PMε είχε καλό πλαστικό που έπαιρνε ωραία τη χάραξη και τη λεπτομέρεια που έλειπε τελείως καθώς και καλή εφαρμογή στα κομμάτια (δεν χρειάστηκε πολύ στόκος). Και ήταν σε πολύ γενικές γραμμές σωστό με την εξαίρεση της καλύπτρας. Με άλλα λόγια, με πολλή δουλειά το spitfire ήρθε σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο και με λίγη ακόμη (αν δεν είχα βιαστεί) μπορούσε να γίνει και καλό. Με το PM έγινα καλύτερος μοντελιστής γιατί έμαθα τεχνικές, με το Mister Craft θα γινόμουν χειρότερος άνθρωπος, αν συνέχιζα, δεδομένου ότι κρατούσα και κοπίδι. Βέβαια αυτά πολλές φορές είναι και τυχαία, ο καθένας μπορεί να εμπνευστεί από διαφορετικό χρέπι...